Beste natuurvriend,
Zo d'ouden zongen, zo piepen de jongen...
Het getjilp, het geflirt, er staat wat te gebeuren !
Hoor mij toch praten, nog maar zelf het nest ontgroeid en in de vlucht voor schoon vertier een vertelselke brabbelend over het ontluikende ouderschap...
( Neen, ik ben niet zwanger! voor alle duidelijkheid. )
Ik kijk uit het raam en zag zonet een merel met een prop mos en restjes verdord gras in z'n bek, naarstig op zoek naar een ideaal plekje, waar hij zijn schone zal hene leiden.
Dat is het leven, een voortdurend schouwspel waarin alle elementen aanwezig zijn die ons als een testkit kan dienen.
Een testkit. ..
Zeg ik het goed ?
De natuur laat zich niet leiden. Het bijzondere aan deze gedachte is dat zij ons voorgaat, in de hoop het ooit zelf te zullen begrijpen hoe wij ons best schikken naar de noodzaak.
De reis van A naar Z en wat daartussen gebeurt... ligt vaak in handen van onze wilskracht en aanvaarding.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
donderdag 5 maart 2009
zondag 1 maart 2009
Het landerijenpad - 11km
Beste natuurvriend,
Het info kantoor van Bredene vindt u in het Meeting- en Eventcentrum Staf Versluys. Daar halen we wandelbrochures op. Alle vertrekkende uit Bredene, zijn het wandelingen - uitgewerkt door de gemeente- maar door Westtoer naar voren gedragen.
Onze keuze is snel gemaakt, we hebben er absoluut zin in en gaan voluit voor het langste traject: het landerijenpad - 11km.
Eerst nog een hartverwarmertje halen bij BISTREAU ( bistro-tearoom-cultuurcafé), ondergebracht in het centrum. Voor info: 0478/ 36.70.02 bistreau@telenet.be
Het pad laat zich opmerken door zeshoekige bordjes met blauwe rand.
Langs het park 't Paelsteenveld met dahliatuinen kom je verrassend snel in het duinengebied.
Als ik nu ook nog eens wist achter élk geluid de naam van zangvogels te herkennen, ik denk dat ze me nog meer zouden overtreffen dan ze nu al doen!
Een voetgangerstunnel brengt je naar het centrum, de lange Duinenstraat in. Aansluitend de Polderstraat voert je naar rust en stilte. Deze straat doorkruist de GROTE POLDER die tussen 1612-1620 werd drooggelegd.
Nu en dan wordt je verrast door een limerick of rijmelarij. Wie zijn de mensen achter hun namen: Marise Trippas, Ferre Denis, e.a. ?
Uit de stille villawijk herrijst de Blocxhofstede en zo zullen we nog meer verrast worden op onze tocht. Ik ga ze niet allemaal noemen, maar ze verdienen onze aandacht wel!
Hier en daar vormen beschilderde gevels een verfraaiing in het straatbeeld. Let even op de zijgevel van huis n° 7 in de Dorpstraat en slagerij 't Wilgenhof...
De lente voelt heerlijk, de zon prikt al een beetje in de ogen en belemmert het uitzicht over het vlakke polderlandschap.
In Zuid-Oostwijk staat 't Poelenhof ( begin 18de eeuw) - nu ' Prinsenhof" genoemd. Het wachthuisje herinnert ons aan de Duitse bezetting, maar ik was meer geïnteresseerd in de speelse Golder Retriever die er liep... Tja, dierenvriend die ik ben.
Het Waterhof- daarentegen- en vooràl het stolpdak van de schuur, vond ik heel eigenaardig!
De natuur laat zich stilaan zien in zijn betere momenten, hoewel sommigen er niet door geraakt worden: aan het zwerfvuil dat ze achterlaten langs de rand van de akkers is dit een betreurenswaardige vaststelling!
Het natuurreservaat d'Heye levert grote inspanningen om de natuur te helpen. Grote en kleine grazers zorgen voor de werking van het ecosysteem. Niét om hun wol, melk of om het vlees worden ze ingezet, maar wel om het onderhoud van het gebied, waarbij elk dier zijn eigen voorkeurmenu geniet.
Heel langzaam voert de weg ons terug naar het park 't Paelsteenveld tot aan het Meeting- en Eventcentrum Staf Versluys.
We hebben onze strepen verdiend, zonder groot vertoon, maar met een warm gevoel vanbinnen.
Straks lekker slapen en morgen gezond weer op!
:0) Met lentekriebels,
Veerle Loriaux
Het info kantoor van Bredene vindt u in het Meeting- en Eventcentrum Staf Versluys. Daar halen we wandelbrochures op. Alle vertrekkende uit Bredene, zijn het wandelingen - uitgewerkt door de gemeente- maar door Westtoer naar voren gedragen.
Onze keuze is snel gemaakt, we hebben er absoluut zin in en gaan voluit voor het langste traject: het landerijenpad - 11km.
Eerst nog een hartverwarmertje halen bij BISTREAU ( bistro-tearoom-cultuurcafé), ondergebracht in het centrum. Voor info: 0478/ 36.70.02 bistreau@telenet.be
Het pad laat zich opmerken door zeshoekige bordjes met blauwe rand.
Langs het park 't Paelsteenveld met dahliatuinen kom je verrassend snel in het duinengebied.
Als ik nu ook nog eens wist achter élk geluid de naam van zangvogels te herkennen, ik denk dat ze me nog meer zouden overtreffen dan ze nu al doen!
Een voetgangerstunnel brengt je naar het centrum, de lange Duinenstraat in. Aansluitend de Polderstraat voert je naar rust en stilte. Deze straat doorkruist de GROTE POLDER die tussen 1612-1620 werd drooggelegd.
Nu en dan wordt je verrast door een limerick of rijmelarij. Wie zijn de mensen achter hun namen: Marise Trippas, Ferre Denis, e.a. ?
Uit de stille villawijk herrijst de Blocxhofstede en zo zullen we nog meer verrast worden op onze tocht. Ik ga ze niet allemaal noemen, maar ze verdienen onze aandacht wel!
Hier en daar vormen beschilderde gevels een verfraaiing in het straatbeeld. Let even op de zijgevel van huis n° 7 in de Dorpstraat en slagerij 't Wilgenhof...
De lente voelt heerlijk, de zon prikt al een beetje in de ogen en belemmert het uitzicht over het vlakke polderlandschap.
In Zuid-Oostwijk staat 't Poelenhof ( begin 18de eeuw) - nu ' Prinsenhof" genoemd. Het wachthuisje herinnert ons aan de Duitse bezetting, maar ik was meer geïnteresseerd in de speelse Golder Retriever die er liep... Tja, dierenvriend die ik ben.
Het Waterhof- daarentegen- en vooràl het stolpdak van de schuur, vond ik heel eigenaardig!
De natuur laat zich stilaan zien in zijn betere momenten, hoewel sommigen er niet door geraakt worden: aan het zwerfvuil dat ze achterlaten langs de rand van de akkers is dit een betreurenswaardige vaststelling!
Het natuurreservaat d'Heye levert grote inspanningen om de natuur te helpen. Grote en kleine grazers zorgen voor de werking van het ecosysteem. Niét om hun wol, melk of om het vlees worden ze ingezet, maar wel om het onderhoud van het gebied, waarbij elk dier zijn eigen voorkeurmenu geniet.
Heel langzaam voert de weg ons terug naar het park 't Paelsteenveld tot aan het Meeting- en Eventcentrum Staf Versluys.
We hebben onze strepen verdiend, zonder groot vertoon, maar met een warm gevoel vanbinnen.
Straks lekker slapen en morgen gezond weer op!
:0) Met lentekriebels,
Veerle Loriaux
zondag 8 februari 2009
Kemmelberg wandelroute (9,4 km)
Beste natuurvriend,
Tijdens onze literaire-/wandel-/ fietstochten door Heuvelland, raken we altijd ingenomen door de vele streekproducten, die ons via buurtwinkels hier en daar worden aangeboden.
Op de website http://www.debuurtwinkel.be/ vindt u de gegevens van alle bakkers, slagers, kruideniers en dagbladhandelaars uit de streek.
Het glooiend landschap en fraaie vergezichten stonden garant voor een verrassende voettocht. Ook de zon was mild en goedgezind! We startten bij het info- kantoor.
We wandelen het Warandepark in en staan oog in oog met grote, oude bomen. We noteren: de gewone Esdoorn, de Zomereik, de Amerikaanse Eik, en de Treurbeuk.
Met opzet schrijf ik hen aan met een hoofdletter, want zij verdienen onze eerbied en waardering, en wat voel ik me klein onder hun reusachtige gesternte...
De parknaam 'Warande' ontleent zijn naam aan familie de la 'Warande'. Het jachtgebied en het kasteel (1925) behoorden toe aan de Kemmelse burgemeester Jacques Bruneel en beslaat 15 ha, golft sierlijk en is in Engelse landschapsstijl.
Opmerkelijk zijn de gloednieuwe zitbanken en oefentuigen , die je in het park aantreft.
Uit het park gekomen stoppen we even bij de Britse begraafplaats Lindenhoek, een van de vele in de streek rond Ieper. We wandelen stilletjes verder, ploeterend door modderige veldwegen, langs jonge loofbossen, een boomgaard, een wijngaard ( wijngaard Monteberg), en merken bij elke stap die we zetten een steeds weidser uitzicht op Heuvelland.
Nog voor we het hoogste punt van Kemmel bereiken (156m), waar enkele wegen kruisen, vindt links van ons een Franse begraafplaats, soldaten die sneuvelden tijdens de vreselijke Kemmelbergslag van 25/04/'18.
Aan de overkant van de weg, in "Au Chalet " spoelen we even de emoties weg .
De laatste kilometers zijn bijna geteld, komen voorbij Jeugdverblijfcentrum De Lork, en dan links een dreef in die ons terugvoert naar het Warandepark ...
Tintelende vingers, rode kaakskes, de flinke inspanning..., het betaalt zich straks wel terug in duurzame energie. Ik kan er weer voor een tijdje tegen!!!
Zonnige groeten ( sorry dat 't weer zo'n lange tekst was...)
:0) Veerle Loriaux.
Tijdens onze literaire-/wandel-/ fietstochten door Heuvelland, raken we altijd ingenomen door de vele streekproducten, die ons via buurtwinkels hier en daar worden aangeboden.
Op de website http://www.debuurtwinkel.be/ vindt u de gegevens van alle bakkers, slagers, kruideniers en dagbladhandelaars uit de streek.
Het glooiend landschap en fraaie vergezichten stonden garant voor een verrassende voettocht. Ook de zon was mild en goedgezind! We startten bij het info- kantoor.
We wandelen het Warandepark in en staan oog in oog met grote, oude bomen. We noteren: de gewone Esdoorn, de Zomereik, de Amerikaanse Eik, en de Treurbeuk.
Met opzet schrijf ik hen aan met een hoofdletter, want zij verdienen onze eerbied en waardering, en wat voel ik me klein onder hun reusachtige gesternte...
De parknaam 'Warande' ontleent zijn naam aan familie de la 'Warande'. Het jachtgebied en het kasteel (1925) behoorden toe aan de Kemmelse burgemeester Jacques Bruneel en beslaat 15 ha, golft sierlijk en is in Engelse landschapsstijl.
Opmerkelijk zijn de gloednieuwe zitbanken en oefentuigen , die je in het park aantreft.
Uit het park gekomen stoppen we even bij de Britse begraafplaats Lindenhoek, een van de vele in de streek rond Ieper. We wandelen stilletjes verder, ploeterend door modderige veldwegen, langs jonge loofbossen, een boomgaard, een wijngaard ( wijngaard Monteberg), en merken bij elke stap die we zetten een steeds weidser uitzicht op Heuvelland.
Nog voor we het hoogste punt van Kemmel bereiken (156m), waar enkele wegen kruisen, vindt links van ons een Franse begraafplaats, soldaten die sneuvelden tijdens de vreselijke Kemmelbergslag van 25/04/'18.
Aan de overkant van de weg, in "Au Chalet " spoelen we even de emoties weg .
De laatste kilometers zijn bijna geteld, komen voorbij Jeugdverblijfcentrum De Lork, en dan links een dreef in die ons terugvoert naar het Warandepark ...
Tintelende vingers, rode kaakskes, de flinke inspanning..., het betaalt zich straks wel terug in duurzame energie. Ik kan er weer voor een tijdje tegen!!!
Zonnige groeten ( sorry dat 't weer zo'n lange tekst was...)
:0) Veerle Loriaux.
zondag 1 februari 2009
erfgoedwandeling Oostende
Beste natuurvriend,
Terwijl (op een na...) al mijn pennevriendjes nog volop in winterslaap zijn, word ik stilaan wakker uit een véél te koude winter om een wandelingetje te maken:
Oostende, here we come!
Het Marie-Joséplein nodigt ons uit voor een erfgoedwandeling van 4,4 km., bij windkracht 5 en een meedogenloze schrale oostenwind! Ergens heb ik gelezen: " 17/02- Klaar weer op Sint Sylvijn, 't zal nog twee maanden winter zijn!" ...
We trekken er ons niets van aan, duiken de historische binnenstad in (Adolf Buylstraat) en worden al meteen op de kleurige tegeltableaux van huisnummers 26-34 gewezen.
De Langestraat, huisn° 69, zomerresidentie van de koninklijke familie, waar elk jaar koning Leopold I met vakantie ging, is een blikvanger. Het is in dit ' Koninklijk Paleis' dat koningin Louise-Marie in 1850 overleed. Nu heeft het Oostends Historisch Museum zich hierin gevestigd.
In de Kapucijnenstraat treft men de kapucijnenkapel, waar vrome vissersvrouwen destijds een behouden vaart voor hun man kwamen afsmeken. Twee maquetten van visserssloepen en mooie barokke eiken altaren van de 17de eeuwse kerk herinneren ons hieraan, ook de patroonheilige, de H.Antonius van Padua, in de volksmond: "Sint Antoontje".
Het feest- en cultuurpaleis, dat men vindt op het Wapenplein, kwam er nadat het stadhuis volledig in de as werd gelegd (1940). Op het plein staat een kiosk waar 's zomers talrijke concerten worden gehouden om de badgasten te vermaken. Op het dakrand staan namen van bekende componisten verwerkt.
Vandaar naar de St.-Pieter- en Pauluskerk, een paar straten verderop, kijk je uit op de haven.
De jachthaven kende een grote econmische bloei in de late 18de eeuw. Vandaag worden de viskraampjes zeer gegeerd door dagjestoeristen.
De Vindictivelaan, langs het O.L.Vrouwecollege ( oud-leerlingen: James Ensor / Leon Spilliaert) geeft uit op het Leopoldpark, waar we ons laten verleiden door waterpartijen, pittoreske bruggetjes en het bloemenuurwerk.
Even daarbuiten - en bijna aan het einde van onze wandeling- houden we even halt bij een synagoge (Filip Van Maestrichtplein), de neogotische St.-Jozefskerk, het koninklijk Atheneum, en het Kursaal waar het Casino - los van de exploitatie van Kursaal- is gevestigd als grootste casino van België.
Nog even stappen en we zijn terug bij AF.
Oostende,
een sterke structuur voor een al even sterk concept van voortdurende stadsvernieuwing, waarbij nagedacht word over inspirerende projecten die het de befaamde koningin der badsteden zijn naam gaf, is een levende stad aan zee...
Komende zomer doe ik de wandeling nog 's over, het is de moeite waard!
Met winterkoude groeten van mijn voeten,
:0) Veerle Loriaux
Terwijl (op een na...) al mijn pennevriendjes nog volop in winterslaap zijn, word ik stilaan wakker uit een véél te koude winter om een wandelingetje te maken:
Oostende, here we come!
Het Marie-Joséplein nodigt ons uit voor een erfgoedwandeling van 4,4 km., bij windkracht 5 en een meedogenloze schrale oostenwind! Ergens heb ik gelezen: " 17/02- Klaar weer op Sint Sylvijn, 't zal nog twee maanden winter zijn!" ...
We trekken er ons niets van aan, duiken de historische binnenstad in (Adolf Buylstraat) en worden al meteen op de kleurige tegeltableaux van huisnummers 26-34 gewezen.
De Langestraat, huisn° 69, zomerresidentie van de koninklijke familie, waar elk jaar koning Leopold I met vakantie ging, is een blikvanger. Het is in dit ' Koninklijk Paleis' dat koningin Louise-Marie in 1850 overleed. Nu heeft het Oostends Historisch Museum zich hierin gevestigd.
In de Kapucijnenstraat treft men de kapucijnenkapel, waar vrome vissersvrouwen destijds een behouden vaart voor hun man kwamen afsmeken. Twee maquetten van visserssloepen en mooie barokke eiken altaren van de 17de eeuwse kerk herinneren ons hieraan, ook de patroonheilige, de H.Antonius van Padua, in de volksmond: "Sint Antoontje".
Het feest- en cultuurpaleis, dat men vindt op het Wapenplein, kwam er nadat het stadhuis volledig in de as werd gelegd (1940). Op het plein staat een kiosk waar 's zomers talrijke concerten worden gehouden om de badgasten te vermaken. Op het dakrand staan namen van bekende componisten verwerkt.
Vandaar naar de St.-Pieter- en Pauluskerk, een paar straten verderop, kijk je uit op de haven.
De jachthaven kende een grote econmische bloei in de late 18de eeuw. Vandaag worden de viskraampjes zeer gegeerd door dagjestoeristen.
De Vindictivelaan, langs het O.L.Vrouwecollege ( oud-leerlingen: James Ensor / Leon Spilliaert) geeft uit op het Leopoldpark, waar we ons laten verleiden door waterpartijen, pittoreske bruggetjes en het bloemenuurwerk.
Even daarbuiten - en bijna aan het einde van onze wandeling- houden we even halt bij een synagoge (Filip Van Maestrichtplein), de neogotische St.-Jozefskerk, het koninklijk Atheneum, en het Kursaal waar het Casino - los van de exploitatie van Kursaal- is gevestigd als grootste casino van België.
Nog even stappen en we zijn terug bij AF.
Oostende,
een sterke structuur voor een al even sterk concept van voortdurende stadsvernieuwing, waarbij nagedacht word over inspirerende projecten die het de befaamde koningin der badsteden zijn naam gaf, is een levende stad aan zee...
Komende zomer doe ik de wandeling nog 's over, het is de moeite waard!
Met winterkoude groeten van mijn voeten,
:0) Veerle Loriaux
donderdag 18 december 2008
Eindejaarstip
Een leuk cadeau om te geven zijn altijd de boxen die Westtoer aanbiedt.
De fietsnetwerkbox bevat alle fietsnetwerken uit de Provincie.
De fietsroutebox bevat alle lusvormige fietsroutes van West-Vlaanderen
De erfgoedwandelbox bevat alle erfgoedwandelroutes aan de Kust.
De wandelroutebox is momenteel echter te klein geworden om alle routes in op te bergen en wordt in de loop van volgend jaar opgesplitst in drie regiowandelboxen. Op die manier kan je alle 50 routes van je geliefkoosde regio aanschaffen.
Prettig eindejaar
De fietsnetwerkbox bevat alle fietsnetwerken uit de Provincie.
De fietsroutebox bevat alle lusvormige fietsroutes van West-Vlaanderen
De erfgoedwandelbox bevat alle erfgoedwandelroutes aan de Kust.
De wandelroutebox is momenteel echter te klein geworden om alle routes in op te bergen en wordt in de loop van volgend jaar opgesplitst in drie regiowandelboxen. Op die manier kan je alle 50 routes van je geliefkoosde regio aanschaffen.
Prettig eindejaar
zondag 14 december 2008
Neerbeek wandelroute
Beste natuurvriend,
Mèn ne kjè noa Bissegem gewist !
Van de parking ' De Rietput ' naar het kerkplein, en daar wachtte ons een wandeling van 6km.
Oké niet ver, maar zo hadden we weer een reden om het huis uit te komen !
Midden op het kerkplein pronkt het ' Minneke van Bissegem ', en onder onze voeten bevindt zich een oude schuilkelder uit W.O. II
De (drukke!)Meensesteenweg overgestoken, namen we het klinkerpad dat uitgeeft op het ontmoetingscentrum. We liepen er in een boogje omheen en kwamen uit op de Gullegemsesteenweg. Net voor de slagbomen gingen we linksaf het oude goederenstation op, waar vroeger vlas uit Bissegem en omstreken werd verhandeld.
Bissegem, dat sterk verstedelijkt is, is een typisch nijverheids- en woondorp aan de Leie. Maar toen we in de Vlienderkouter stonden, lieten we de drukte even achter ons. Schapenpoortjes aan weerszijden van de kouter hielden ons even op. Hoe het woord ' Vliender ' hieraan werd toegevoegd is ons een raadsel. Mogelijks vanwege de Vlienderstruiken, waarvan men vliendersiroop ( hoestsiroop ) maakte.
De Moraviestraat leidde ons naar het Bijenhof: een groothandel in bijenteeltmateriaal, honing en honingproducten. Bij de bijhorende taverne is een ruim terras en recreatie voor kinderen. Info vindt je terug op www.zaal-bijenhof.be/zaal.bijenhof@skynet.be
Door het draaipoortje over het terras, richting Leie, gingen we het jaagpad op, die we aanhielden tot bij de monding van de Neerbeek. We trokken de Neerbeekvallei in, 850 m wandelgebied, tot aan parking ' De Rietput '.
Hoewel Bissegem één van de dichtst bevolkte gemeenten van de provincie is, werden we hier en daar overweldigd door een heerlijke rust.
De Neerbeek..., waarnaar deze wandeling verwijst, dook even op uit de geschiedenis.
Je werd meermaals het strijdtoneel van gevechten en schermutselingen of werd door troepen belaagd.
Vredig nemen we afscheid van jou.
En tenslotte nog dit:
Namens mijn gezin en mezelf wens ik iedereen de mogelijkheid
- voor zichzelf en voor elkaar -
een beetje geluk in het nieuwe jaar.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux / Izegem
Mèn ne kjè noa Bissegem gewist !
Van de parking ' De Rietput ' naar het kerkplein, en daar wachtte ons een wandeling van 6km.
Oké niet ver, maar zo hadden we weer een reden om het huis uit te komen !
Midden op het kerkplein pronkt het ' Minneke van Bissegem ', en onder onze voeten bevindt zich een oude schuilkelder uit W.O. II
De (drukke!)Meensesteenweg overgestoken, namen we het klinkerpad dat uitgeeft op het ontmoetingscentrum. We liepen er in een boogje omheen en kwamen uit op de Gullegemsesteenweg. Net voor de slagbomen gingen we linksaf het oude goederenstation op, waar vroeger vlas uit Bissegem en omstreken werd verhandeld.
Bissegem, dat sterk verstedelijkt is, is een typisch nijverheids- en woondorp aan de Leie. Maar toen we in de Vlienderkouter stonden, lieten we de drukte even achter ons. Schapenpoortjes aan weerszijden van de kouter hielden ons even op. Hoe het woord ' Vliender ' hieraan werd toegevoegd is ons een raadsel. Mogelijks vanwege de Vlienderstruiken, waarvan men vliendersiroop ( hoestsiroop ) maakte.
De Moraviestraat leidde ons naar het Bijenhof: een groothandel in bijenteeltmateriaal, honing en honingproducten. Bij de bijhorende taverne is een ruim terras en recreatie voor kinderen. Info vindt je terug op www.zaal-bijenhof.be/zaal.bijenhof@skynet.be
Door het draaipoortje over het terras, richting Leie, gingen we het jaagpad op, die we aanhielden tot bij de monding van de Neerbeek. We trokken de Neerbeekvallei in, 850 m wandelgebied, tot aan parking ' De Rietput '.
Hoewel Bissegem één van de dichtst bevolkte gemeenten van de provincie is, werden we hier en daar overweldigd door een heerlijke rust.
De Neerbeek..., waarnaar deze wandeling verwijst, dook even op uit de geschiedenis.
Je werd meermaals het strijdtoneel van gevechten en schermutselingen of werd door troepen belaagd.
Vredig nemen we afscheid van jou.
En tenslotte nog dit:
Namens mijn gezin en mezelf wens ik iedereen de mogelijkheid
- voor zichzelf en voor elkaar -
een beetje geluk in het nieuwe jaar.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux / Izegem
zondag 7 december 2008
De Vorte Bossen wandelpad.
Beste natuurvrienden,
Wandelpad ' Parochieveld ' vat aan te Doomkerke/ Ruiselede. Deze wandeling (8,5 km) verkent de bosrijke omgeving van Ruiselede, in het grensgebied van de provincies West- en Oost-Vlaanderen.
1876 - 1976
Dankbaar aandenken aan Z.E.H. Carolus Doom.
Stichter van deze parochie.
Jammer genoeg waren de deuren van de St.-Caroluskerk gesloten. Onze brochure haalde nochtans warm uit naar het mooie interieur, de rijk versierde meubilering en de roosvormige glasramen van dit bidhuis.
De kerk werd destijds opgetrokken in Doomkerkse baksteen. Deze karakteristieke steen (1863 tot 1903) werd gebakken in de openluchtoven op de weide van de fam. Gilliodts, vlak achter de kerk.
Deze familie schonk - naast de grond- ook de stenen van de kerk, de parochie en de school.
We stappen richting het Gallatas-bos: " Deze weg heeft een PRIVAAT karakter. Eerbiedig de eigendommen en breng respect op voor de privacy van de bewoners." ... zo staat te lezen aan de ingang van het bos.
Even verderop kruisen we de (drukke!) Bruggesteenweg en slaan links af in de Krommekeerstraat. De krommekeer stamt uit de tijd dat er slechts voet - en karrewegels waren. In ons visier nemen we 4 pylonen op, omgeven door landerijen, hoeven en bossen.
Vandaag doen wij de Vorte Bossen (50ha) aan: gelegen tussen Doomkerke en Kruiskerke ( op de grens met het oostelijke Bulskampveld).
Met wat geluk krijg je een eekhoorn te zien, of een buizerd. Ook de vos houdt zich hier graag op.
En Sinterklaas blijkbaar ook, te zien aan de plukjes baard die hij achterliet (?) Hopelijk had hij waterdichte laarzen aan, want het is hier erg drassig!
Er loopt een vijvertje ( de Visserije ) door het bos. "... Na schooltijd of tijdens de vakantie kwam de schooljeugd hier zwemmen en ravotten..." Waarschijnlijk halen oudere Ruiseledenaars hier mooie herinneringen op...
Doorheen het plaatselijke dialect, de bodem van het natte noorden en het drogere zuiden versmelten Oost en West-Vlaanderen zich met elkaar.
De Bosdreef gaat langzaam over in de (lange) Planterijstraat, die we volgen tot het bittere einde. Van hieruit krijg je uitzicht op grote boomkwekerijen.
Op onze terugweg naderen we het 18-eeuwse Veldkapelletje, dat lange tijd vermaard was als bedevaartsoord. Hier kwamen mensen er bij de Heilige Maagd genezing tegen de gevreesde koorts afsmeken. Binnenin staat een kopie van het O.L. Vrouwebeeld van Michelangelo. Het origineel werk bevindt zich in de Brugse O.L. Vrouwekerk. Het oorspronkelijke (barokke) O.L. Vrouwebeeldje (1770) werd - om veiligheidsredenen- in de kapel van het nabijgelegen Rijksopvoedingsgesticht bijgezet.
Ter herinnering aan de uitwijzing van talrijke inwoners, naar Amerika (1888), werd later een gedenksteen in de gevel van de kapel geplaatst.
Het aanpalend kerkhofje van St.-Pietersveld oogt wat verlaten. Het behoort toe aan het Rijksopvoedingsgesticht en diende (tot 1971) als begraafplaats voor kostgangers en personeelsleden.
Het einde komt in zicht. We volgen de bosrand over zo'n 600 m. en komen opnieuw in een open veld. Links van ons het vroegere ' Disveld ', vlak voor ons uit de ' Gulkse Putten ' (+/- 100ha).
We naderen terug het centrum van Doomkerke, langs de Brandstraat.
Hier was het dat pastoor Doom zijn droom realiseerde: een kerk, een parochie, en mensen die zagen dat het goed was om er te wonen.
Met bosgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Wandelpad ' Parochieveld ' vat aan te Doomkerke/ Ruiselede. Deze wandeling (8,5 km) verkent de bosrijke omgeving van Ruiselede, in het grensgebied van de provincies West- en Oost-Vlaanderen.
1876 - 1976
Dankbaar aandenken aan Z.E.H. Carolus Doom.
Stichter van deze parochie.
Jammer genoeg waren de deuren van de St.-Caroluskerk gesloten. Onze brochure haalde nochtans warm uit naar het mooie interieur, de rijk versierde meubilering en de roosvormige glasramen van dit bidhuis.
De kerk werd destijds opgetrokken in Doomkerkse baksteen. Deze karakteristieke steen (1863 tot 1903) werd gebakken in de openluchtoven op de weide van de fam. Gilliodts, vlak achter de kerk.
Deze familie schonk - naast de grond- ook de stenen van de kerk, de parochie en de school.
We stappen richting het Gallatas-bos: " Deze weg heeft een PRIVAAT karakter. Eerbiedig de eigendommen en breng respect op voor de privacy van de bewoners." ... zo staat te lezen aan de ingang van het bos.
Even verderop kruisen we de (drukke!) Bruggesteenweg en slaan links af in de Krommekeerstraat. De krommekeer stamt uit de tijd dat er slechts voet - en karrewegels waren. In ons visier nemen we 4 pylonen op, omgeven door landerijen, hoeven en bossen.
Vandaag doen wij de Vorte Bossen (50ha) aan: gelegen tussen Doomkerke en Kruiskerke ( op de grens met het oostelijke Bulskampveld).
Met wat geluk krijg je een eekhoorn te zien, of een buizerd. Ook de vos houdt zich hier graag op.
En Sinterklaas blijkbaar ook, te zien aan de plukjes baard die hij achterliet (?) Hopelijk had hij waterdichte laarzen aan, want het is hier erg drassig!
Er loopt een vijvertje ( de Visserije ) door het bos. "... Na schooltijd of tijdens de vakantie kwam de schooljeugd hier zwemmen en ravotten..." Waarschijnlijk halen oudere Ruiseledenaars hier mooie herinneringen op...
Doorheen het plaatselijke dialect, de bodem van het natte noorden en het drogere zuiden versmelten Oost en West-Vlaanderen zich met elkaar.
De Bosdreef gaat langzaam over in de (lange) Planterijstraat, die we volgen tot het bittere einde. Van hieruit krijg je uitzicht op grote boomkwekerijen.
Op onze terugweg naderen we het 18-eeuwse Veldkapelletje, dat lange tijd vermaard was als bedevaartsoord. Hier kwamen mensen er bij de Heilige Maagd genezing tegen de gevreesde koorts afsmeken. Binnenin staat een kopie van het O.L. Vrouwebeeld van Michelangelo. Het origineel werk bevindt zich in de Brugse O.L. Vrouwekerk. Het oorspronkelijke (barokke) O.L. Vrouwebeeldje (1770) werd - om veiligheidsredenen- in de kapel van het nabijgelegen Rijksopvoedingsgesticht bijgezet.
Ter herinnering aan de uitwijzing van talrijke inwoners, naar Amerika (1888), werd later een gedenksteen in de gevel van de kapel geplaatst.
Het aanpalend kerkhofje van St.-Pietersveld oogt wat verlaten. Het behoort toe aan het Rijksopvoedingsgesticht en diende (tot 1971) als begraafplaats voor kostgangers en personeelsleden.
Het einde komt in zicht. We volgen de bosrand over zo'n 600 m. en komen opnieuw in een open veld. Links van ons het vroegere ' Disveld ', vlak voor ons uit de ' Gulkse Putten ' (+/- 100ha).
We naderen terug het centrum van Doomkerke, langs de Brandstraat.
Hier was het dat pastoor Doom zijn droom realiseerde: een kerk, een parochie, en mensen die zagen dat het goed was om er te wonen.
Met bosgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Abonneren op:
Posts (Atom)
