Beste natuurvriend,
Vandaag neem ik je mee langs de landelijke omgeving ten westen van Torhout. We starten aan d'Oude Smelterij, waarin een kinderboerderij is ondergebracht. Deze wandeling vindt ook aansluiting op het fietsnetwerk van het Brugse Ommeland.
We staan op de Ieperse Heirweg. Deze middeleeuwse weg was de belangrijkste handelsweg van midden- West-Vlaanderen en verbond de jaarmarktsteden Ieper- Torhout.
Weg van de bewoonde wereld trekken we de velden in, en houden de Koebeek een hele eind aan. Rechts van ons staat een bomenrij van jonge beuken. Elk draagt een naam en een datum. Geboorteboompjes? Elke boom is er twee waard!
Enkele meanders verderop krijgt de Koebeek gezelschap van de Kleinere Bakvoordebeek. Haar naam wordt hier gewijzigd in de Spanjaardbeek. Het Bakvoordekapelletje, dat we op onze weg vinden, werd opgericht door dhr. en mevr.Constant Vanhoutte en Aline Geysen. Merkwaardig toch wat ik daarbinnen te lezen kreeg. Ik werd er heel stil van...
Hier loopt een traject dat het streekeigen groen moet bevorderen, de poel wordt natuurtechnisch ingericht, bomenrijen en hoogstamboomgaarden worden aangeplant. Op de taluds liggen de drogere akkergronden. Een bufferbekken t.h.v. Kortemark moet ervoor zorgen dat het waterpeil van dit overstromingsgebied op een respectabele hoogte blijft.
We verlaten de beekvallei, en komen uit op de Vijfhuishoekstraat. Iets verderop nemen we de eerste afslag links en komen opnieuw via een graspad langs akkervelden. We laten ons verrassen door koolwitjes, blazen wat stuifmeel van paardebloemen uiteen en staan stil te kijken naar het landschap terwijl ik denk bij mezelf:
Bedankt boer,
je staat voor ons een deel van je grond af. Andere mensen maakten voor ons dit wandelpad: een vrijheid moet je weten! Het brengt ons op plaatsen die we anders niet kunnen bereiken. Je voorziet ons van zoveel goeds, waarvoor we best wel dank-je-wel(!) mogen zeggen...
Aan het einde van de wandeling tracteren we onszelf op een glaasje. Er prijkt een affiche aan de muur:
Schaapscheerfeest (gratis)
woensdag 19 mei 2010 (van 14u tot 16u30)
Kinderboerderij d'Oude Smelterij
tel.: 050/ 21.67.03
http://www.kinderboerderijtorhout.be/
Lieve groeten,
:0) Veerle Loriaux
vrijdag 14 mei 2010
zaterdag 1 mei 2010
Wildenburg wandelroute (6,7km)
Beste natuurvriend,
De mooiste wandel- en fietsroutes, gebundeld en omkaderd door sfeervol beeldmateriaal, vertelt je in een notendop wat je mag verwachten van zo'n tocht.
Maar de mooiste verhalen keren terug in de pen van elke ondernemende ziel.
Een bakkersgast die bakker wil worden krijgt zijn leerpan mee, de ingrediënten worden gepresenteerd, de schort aangebonden, en het deeg gekneedt. Maar het brood moet je zelf proeven...
Vandaag wordt het Wildenburg, een heel bosrijk landschap in de omgeving van de Wingense wijk Wildenburg. Ooit was het hier een desolaat heidegebied, met tientallen moerassige vijvers: het Bulnas Campa, het 'veld der stieren' , of het huidige Bulskampveld.
Je kan schoonheid op vele wijzen verklaren en uitdrukken, veraf of dichtbij gelegen, cultureel, spiritueel, kunstminnend of muzikaal bevlogen zijn...Waar een mens ook gevoelig voor is, ik voel me sterk aangesproken door bossen. Dan moet zo'n mens naar Wildenburg, daar staan zoveel bomen bijeen dat ik nauwelijks woorden vindt om mijn diepe bewondering uit te spreken...
Deze wandeltocht begint bij het St.-Joriskerkje langs de verbindingsweg Wingene- Beernem. Met de rug naar het kerkje stap je naar rechts en wat verderop steek je de (!) drukke Beernemsteenweg over, en stap je de private veldweg in.
Het kabbelend blauwhuisbeekje leidt ons over een brugje. De kleine stuwdam regelt de ontwatering van het gebied.
De wandeling brengt ons van de 'beschaafde wereld' weg..., ook de hond (die we voor het gezelschap meekregen) genoot honderduit en trok zich weinig aan van boskapellen, het jonge vee langs de rand van het veld, of... 't moest een wild konijntje zijn: Daar ging zijn middagmaal, dju!!!
Landbouwgrond was er genoeg, en met de aangroeiende bevolking werd heidegrond landbouwgrond. Toen de regering in 1780 de 'economische expansie' van het gebied koppelde aan aanzienlijke belastingsvoordelen, zette zich een waar landschappelijke metamorfose in.
De evolutie - evenwel- kent rijke en bittere tijden. Begin 19de eeuw bracht zij jeugdcriminaliteit voort. Hervormingsscholen (zoals ook hier...) boden jonge mensen beroepsopleidingen aan, die tevens inspeelden op het nijpend tekort aan maritiem geschoold personeel. Het kende een danig succes, dat er een school voor kleuter- en lager onderwijs bijkwam. Het schooltje sloot in 1975 zijn deuren voorgoed. Vandaag wordt het privaat bewoond.
Rododendrons, maar ook veel gewone dennebomen en Corsicaanse dennen, samen met de lork, zijn hier de hoge gasten in de Vagevuurbossen. Ze hielden voor ons de meeste regendruppels tegen. 's Zomers houden ze je graag in de lommerte en uit het felle zonlicht.
Houden van..., is een belofte die je graag aan de bomen vertelt.
Ik heb het alvast gedaan... in stijl.
Liefs,
:0) Veerle Loriaux
De mooiste wandel- en fietsroutes, gebundeld en omkaderd door sfeervol beeldmateriaal, vertelt je in een notendop wat je mag verwachten van zo'n tocht.
Maar de mooiste verhalen keren terug in de pen van elke ondernemende ziel.
Een bakkersgast die bakker wil worden krijgt zijn leerpan mee, de ingrediënten worden gepresenteerd, de schort aangebonden, en het deeg gekneedt. Maar het brood moet je zelf proeven...
Vandaag wordt het Wildenburg, een heel bosrijk landschap in de omgeving van de Wingense wijk Wildenburg. Ooit was het hier een desolaat heidegebied, met tientallen moerassige vijvers: het Bulnas Campa, het 'veld der stieren' , of het huidige Bulskampveld.
Je kan schoonheid op vele wijzen verklaren en uitdrukken, veraf of dichtbij gelegen, cultureel, spiritueel, kunstminnend of muzikaal bevlogen zijn...Waar een mens ook gevoelig voor is, ik voel me sterk aangesproken door bossen. Dan moet zo'n mens naar Wildenburg, daar staan zoveel bomen bijeen dat ik nauwelijks woorden vindt om mijn diepe bewondering uit te spreken...
Deze wandeltocht begint bij het St.-Joriskerkje langs de verbindingsweg Wingene- Beernem. Met de rug naar het kerkje stap je naar rechts en wat verderop steek je de (!) drukke Beernemsteenweg over, en stap je de private veldweg in.
Het kabbelend blauwhuisbeekje leidt ons over een brugje. De kleine stuwdam regelt de ontwatering van het gebied.
De wandeling brengt ons van de 'beschaafde wereld' weg..., ook de hond (die we voor het gezelschap meekregen) genoot honderduit en trok zich weinig aan van boskapellen, het jonge vee langs de rand van het veld, of... 't moest een wild konijntje zijn: Daar ging zijn middagmaal, dju!!!
Landbouwgrond was er genoeg, en met de aangroeiende bevolking werd heidegrond landbouwgrond. Toen de regering in 1780 de 'economische expansie' van het gebied koppelde aan aanzienlijke belastingsvoordelen, zette zich een waar landschappelijke metamorfose in.
De evolutie - evenwel- kent rijke en bittere tijden. Begin 19de eeuw bracht zij jeugdcriminaliteit voort. Hervormingsscholen (zoals ook hier...) boden jonge mensen beroepsopleidingen aan, die tevens inspeelden op het nijpend tekort aan maritiem geschoold personeel. Het kende een danig succes, dat er een school voor kleuter- en lager onderwijs bijkwam. Het schooltje sloot in 1975 zijn deuren voorgoed. Vandaag wordt het privaat bewoond.
Rododendrons, maar ook veel gewone dennebomen en Corsicaanse dennen, samen met de lork, zijn hier de hoge gasten in de Vagevuurbossen. Ze hielden voor ons de meeste regendruppels tegen. 's Zomers houden ze je graag in de lommerte en uit het felle zonlicht.
Houden van..., is een belofte die je graag aan de bomen vertelt.
Ik heb het alvast gedaan... in stijl.
Liefs,
:0) Veerle Loriaux
maandag 26 april 2010
Raad je plaatje
Op 28 mei wordt een nieuwe erfgoedwandelroute geopend in de Provincie. Hieronder alvast
de foto die op de cover zal prijken.
Kun jij zeggen in welke stad deze foto werd genomen?
de foto die op de cover zal prijken.Kun jij zeggen in welke stad deze foto werd genomen?
zondag 25 april 2010
Forten en Dijken tussen Brugge en Damme. 33.5km/41,5km
Beste natuurvriend,
Forten en Dijken tussen Brugge en Damme is een thematische fietstocht, die vertrekt vanuit Brugge.
traject: 5/3/2/10/13/25/16/17/20/19/56/55/54/*/92/94/96/97/99/94/92/54/*/57/55/56/18/17/16/59/60/14/15/8/3/5
afstand:
33.5 km (+ aanlooproute van 2x4,4km via de Brugse Vesten)
41,5 km met het ommetje via Sluis
Voor wie zielsveel houdt van het Vlaamse polderland (wat door Jacques Brel zo lieflijk bezongen werd: Le Plat Pays) zal zeker op de uitnodiging van vandaag ingaan!
De geschiedenis voert ons terug in de tijd dat hier nog geen sprake was van natuurpracht, maar van woelige tijden. Forten, linies en vestingselementen zijn hier nog grotendeels aanwezig in het landschap.
We starten onze tocht via de Brugse stadswalling, de zogenaamde Brugse Vesten, en rijden langs de Gentpoort, de Kruispoort (die de stad destijds voldoende militaire slagkracht moest geven), en de Dampoort waar we rechts afslaan, de Ring dwarsen en de Noorweegse Kaai opzoeken. Wat verderop ligt de Lamme Goedzak aangemeerd, goed voor een boottochtje op de Damse Vaart. Je krijgt watergezelschap van talrijke meerkoeten! De vaart vormt de centrale as van de fietstocht, en was destijds bedoeld om Duinkerken via Brugge met de haven van Breskens aan de Westerschelde te verbinden...
Wie de Schellemolen niet heeft gezien, wel die is niet tot in Damme geweest! Bij het bankje voor deze monumentale streekmolen hielden we een picknick. Voor meer info: http://www.molenszwinstreek.eu/
Schaapjes,
ze grazen in groene weiden,
onbezorgd, onbezonnen,
welvoeglijk en bemind,
maakt me zo blij als een kind..
Lente is dan ook -voor mij- het mooiste seizoen doorheen het jaar. Het leven begint opnieuw! Ik krijg niet genoeg van het jonge vee, pas ontloken bloesemknoppen, en een truitje minder om dragen voelt ook wat beter...
Naast restanten van de oude vestingsgordel alsook de moerassige bodem langs de vaart, werd het militaire bolwerk opgedoekt en stilaan herschapen tot een natuurreservaat: "Oude stadswallen van Damme", goed voor 115ha! Geregeld gidsen mensen van Natuurpunt ons doorheen het reservaat. ( info: toerisme Damme)
Natuurreservaat van de Romboutswerve, even verderop, is gekend om zijn vogelpracht. Trekvogels komen hier 's winters in grote getale bivakkeren.
Over de Sifonbrug slaan we links af en bereiken Oostkerke, één van de oudste parochies van de Zwinstreek. Voor een hersenbreker, een zenuwkraker, of gewoon een bruine Grimbergen van 't vat weet men ons nog te verleiden. Wip eens binnen bij eetcafé De Knotwilg, dan snap je het wel...
Met de fiets kom je langs pittoreske plekjes waar je met de wagen gewoon niet komt, of je rijdt het achteloos voorbij en hebt uiteindelijk niets gezien. Zo passeren we aan knooppunt 55 een typische polderhoeve van het zogenaamde langgeveltype: het Oosterhof. Goed kijken hoor, het loont de moeite!
Oude Canadapopulieren, met hun dikke groeven in de bast, loodsen ons naar Hoeke. Hier heb ik heel mooie herinneringen bijeengespaard... Da's voor een volgend verhaal, misschien...
Je kan je tocht uitbreiden tot Sluis. Dan volg je knooppunt 92. Wie niet voor het ommetje kiest, neemt hier het veerpont Kobus, die je naar de andere kant van de Damse Vaart brengt. Vervolgens neem je knooppunt 57.
Het Nederlandse Sluis, inmiddels uitgegroeid tot de belangrijkste Zwinhaven, vormt met de gebastioneerde stadswalling een mooie hereniging tussen verleden en heden. Half Zeeuws, half West-Vlaams, en je hebt meteen door dat ik graag mensen in het dialect hoor praten: een stukje erfgoed a.h.w. dat best beschermd mag worden!
We keren terug langs Damme. De eerste kerk van Damme was een kruiskerk. Door de dalende bevolking leek ze te groot en kwam men ertoe om de torenspits, de dwarsbeuk en het schip af te breken. Onder de toren ligt Jacob Van Maerlant ( auteur uit de Zuidelijke Nederlanden) begraven, naar wie een fietstocht in de streek werd genoemd.
Het Zuidervaartje (meteen het einde van onze tocht) loopt langs knooppunt 8/3/5.We zetten ons krap voor de laatste kilometers.
* een zonovergoten dag: oké !
* het parcours: heel divers, geslaagd !
* eten en drank: doe maar een koekje en een flesje water mee...
* extra mededeling? Een kilo wortels, als het kan, voor de paarden.
En straks lekker slapen, morgen gezond weer op.
Met beestige groeten -xxx-
:0) Veerle Loriaux
Forten en Dijken tussen Brugge en Damme is een thematische fietstocht, die vertrekt vanuit Brugge.
traject: 5/3/2/10/13/25/16/17/20/19/56/55/54/*/92/94/96/97/99/94/92/54/*/57/55/56/18/17/16/59/60/14/15/8/3/5
afstand:
33.5 km (+ aanlooproute van 2x4,4km via de Brugse Vesten)
41,5 km met het ommetje via Sluis
Voor wie zielsveel houdt van het Vlaamse polderland (wat door Jacques Brel zo lieflijk bezongen werd: Le Plat Pays) zal zeker op de uitnodiging van vandaag ingaan!
De geschiedenis voert ons terug in de tijd dat hier nog geen sprake was van natuurpracht, maar van woelige tijden. Forten, linies en vestingselementen zijn hier nog grotendeels aanwezig in het landschap.
We starten onze tocht via de Brugse stadswalling, de zogenaamde Brugse Vesten, en rijden langs de Gentpoort, de Kruispoort (die de stad destijds voldoende militaire slagkracht moest geven), en de Dampoort waar we rechts afslaan, de Ring dwarsen en de Noorweegse Kaai opzoeken. Wat verderop ligt de Lamme Goedzak aangemeerd, goed voor een boottochtje op de Damse Vaart. Je krijgt watergezelschap van talrijke meerkoeten! De vaart vormt de centrale as van de fietstocht, en was destijds bedoeld om Duinkerken via Brugge met de haven van Breskens aan de Westerschelde te verbinden...
Wie de Schellemolen niet heeft gezien, wel die is niet tot in Damme geweest! Bij het bankje voor deze monumentale streekmolen hielden we een picknick. Voor meer info: http://www.molenszwinstreek.eu/
Schaapjes,
ze grazen in groene weiden,
onbezorgd, onbezonnen,
welvoeglijk en bemind,
maakt me zo blij als een kind..
Lente is dan ook -voor mij- het mooiste seizoen doorheen het jaar. Het leven begint opnieuw! Ik krijg niet genoeg van het jonge vee, pas ontloken bloesemknoppen, en een truitje minder om dragen voelt ook wat beter...
Naast restanten van de oude vestingsgordel alsook de moerassige bodem langs de vaart, werd het militaire bolwerk opgedoekt en stilaan herschapen tot een natuurreservaat: "Oude stadswallen van Damme", goed voor 115ha! Geregeld gidsen mensen van Natuurpunt ons doorheen het reservaat. ( info: toerisme Damme)
Natuurreservaat van de Romboutswerve, even verderop, is gekend om zijn vogelpracht. Trekvogels komen hier 's winters in grote getale bivakkeren.
Over de Sifonbrug slaan we links af en bereiken Oostkerke, één van de oudste parochies van de Zwinstreek. Voor een hersenbreker, een zenuwkraker, of gewoon een bruine Grimbergen van 't vat weet men ons nog te verleiden. Wip eens binnen bij eetcafé De Knotwilg, dan snap je het wel...
Met de fiets kom je langs pittoreske plekjes waar je met de wagen gewoon niet komt, of je rijdt het achteloos voorbij en hebt uiteindelijk niets gezien. Zo passeren we aan knooppunt 55 een typische polderhoeve van het zogenaamde langgeveltype: het Oosterhof. Goed kijken hoor, het loont de moeite!
Oude Canadapopulieren, met hun dikke groeven in de bast, loodsen ons naar Hoeke. Hier heb ik heel mooie herinneringen bijeengespaard... Da's voor een volgend verhaal, misschien...
Je kan je tocht uitbreiden tot Sluis. Dan volg je knooppunt 92. Wie niet voor het ommetje kiest, neemt hier het veerpont Kobus, die je naar de andere kant van de Damse Vaart brengt. Vervolgens neem je knooppunt 57.
Het Nederlandse Sluis, inmiddels uitgegroeid tot de belangrijkste Zwinhaven, vormt met de gebastioneerde stadswalling een mooie hereniging tussen verleden en heden. Half Zeeuws, half West-Vlaams, en je hebt meteen door dat ik graag mensen in het dialect hoor praten: een stukje erfgoed a.h.w. dat best beschermd mag worden!
We keren terug langs Damme. De eerste kerk van Damme was een kruiskerk. Door de dalende bevolking leek ze te groot en kwam men ertoe om de torenspits, de dwarsbeuk en het schip af te breken. Onder de toren ligt Jacob Van Maerlant ( auteur uit de Zuidelijke Nederlanden) begraven, naar wie een fietstocht in de streek werd genoemd.
Het Zuidervaartje (meteen het einde van onze tocht) loopt langs knooppunt 8/3/5.We zetten ons krap voor de laatste kilometers.
* een zonovergoten dag: oké !
* het parcours: heel divers, geslaagd !
* eten en drank: doe maar een koekje en een flesje water mee...
* extra mededeling? Een kilo wortels, als het kan, voor de paarden.
En straks lekker slapen, morgen gezond weer op.
Met beestige groeten -xxx-
:0) Veerle Loriaux
woensdag 21 april 2010
Dag van de Aarde - 40ste editie
Beste natuurvriend,
Dank je wel
omdat ook jij zorg wil dragen
voor de Aarde
de grond onder je voeten
wilt bewaren óók voor morgen ...
er samen wilt voor zorgen ...
niet zozeer ons zal moeten
wijzen op de diepere waarde
dat blijvend onze aandacht zal vragen
Dank je wel !
;0) Veerle Loriaux
Dank je wel
omdat ook jij zorg wil dragen
voor de Aarde
de grond onder je voeten
wilt bewaren óók voor morgen ...
er samen wilt voor zorgen ...
niet zozeer ons zal moeten
wijzen op de diepere waarde
dat blijvend onze aandacht zal vragen
Dank je wel !
;0) Veerle Loriaux
zondag 18 april 2010
Eéntje voor jou, ééntje voor mij...
Beste natuurvriend,
Eéntje voor jou..,
ééntje voor mij...
Ik kan nu niets zeggen, want ik moet tellen!
Aan de hoek van de Manestraat (Kachtem) met de Hogestraat tref je knooppunt 24 aan, niet zo ver van het bos Rodesgoed. De eerste 7 kilometers hebben we in de benen. Het belooft een zonnige dag te worden. We verkennen de streek rondom onze thuishave, waar groenten de velden kleuren.
Het luchtruim is leeg...
Niet te geloven dat een vulkaanuitbarsting (waar ook in de wereld) zo'n impact kan hebben op het luchtverkeer... Wil je geloven dat we er moeten aan wennen. Nuja, ik geef er niet erg om, er is vredige stilte, tot ver aan de hemel...
Aan de Scharestraat staan 3 statige bomen (enfin boomstammen), de kruin gekortwiekt en de zijtakken afgezaagd. Vergeef me dat ik dit een ware verminking van bomen vindt.
Lichterveldestraat kruisen we (knooppunt 19) en nu krijgen we een lichte helling in de kuiten, waarmee we kennis hebben gemaakt met de Diksmuidse Boterweg. Stilaan bereiken we Koolskamp (Ardooie). Het is nu precies 10 uur en we hebben 23 kilometers afgelegd.
Aan de Kapellestraat verlaten we Koolskamp.
De tv-antenne van Egem(Pittem) aan de Egemveldweg staat te pronken op zijn voetstuk. We fietsen er langs, nadat we eerst de N50(Kortrijk/Brugge) hebben gedwarst.
Groenvinken zweven over de velden, even achterna gezeten door kwetterende kievitten... Opnieuw steken we de N50 over, richting Wingene, en belanden in de Schaapbrugstraat.
Hier moet ik mezelf toch wat bijtanken, de batterijtjes raken leeg...
We zitten aan knooppunt 20/Ruddervoordestraat, het zoveelste wegkapelletje voorbij, het zoveelste bos in zicht, een praatje met een marathonloper, de Robaardstraat uit, de Kurkedreef door, de Groenstraat in, en het laatste eindje naar Ruddervoorde loopt langs een kiezelweg. Klokslag 12uur en 39 kilometer verder hebben we onze bestemming bereikt.
Eindeloos weerklinkt het liedje 'This Melody' van Julien Clerc in mijn hoofd. Ik weet niet waarom, maar als ik thuis kom moet ik het opzoeken en zing ik het zachtjes uit mijn gedachten...
Langs 66/25/24/55/18(Ardooie)19(Koolskamp)23/20/10/93: heenweg
traject: 39km
Langs 92/90/89/8(bos Groenhove)12/13/15/16/28/26/25/66: terugweg
traject: 46km
De terugweg loopt langs Lichtervelde.
Als je eens moest weten wie ons toch vergezelt langs veld en bos, dat een mens er stil van wordt. Van verwondering, maar ook van verbazing: een kraai - uit pure verveling(?)- houdt zich op een schoorsteen bezig met het voegwerk uit te pikken.Het is dus tóch waar... dat ze het doen. De snoodaards!
We besloten om even halt te houden aan Hoeve Ter Kerst, een plaats om te onthaasten.
We worden er vriendelijk bediend, met koffie en pannenkoek. Whaw! Het zijn reuze (!) pannenkoeken,...en lekker!
Een bezoekje waard, vind ik. Ik neem de voorgeschiedenis van deze hoeve (die teruggaat tot in de 15de eeuw) even door. Het is een verhaal met een mooi eindpunt! U kan er alles over vernemen op http://www.hoeveterkerst.be/
Doe het eens, het is een wondermooi verhaal. Of nog beter: Kom eens langs!
(p.s.: Vanmorgen zat ik wortels te tellen: ééntje voor jou lief paardje, ééntje voor mij, ééntje voor jou, ééntje voor mij,...)
Met dankbare groeten om deze mooie dag,
:0) Veerle Loriaux
Eéntje voor jou..,
ééntje voor mij...
Ik kan nu niets zeggen, want ik moet tellen!
Aan de hoek van de Manestraat (Kachtem) met de Hogestraat tref je knooppunt 24 aan, niet zo ver van het bos Rodesgoed. De eerste 7 kilometers hebben we in de benen. Het belooft een zonnige dag te worden. We verkennen de streek rondom onze thuishave, waar groenten de velden kleuren.
Het luchtruim is leeg...
Niet te geloven dat een vulkaanuitbarsting (waar ook in de wereld) zo'n impact kan hebben op het luchtverkeer... Wil je geloven dat we er moeten aan wennen. Nuja, ik geef er niet erg om, er is vredige stilte, tot ver aan de hemel...
Aan de Scharestraat staan 3 statige bomen (enfin boomstammen), de kruin gekortwiekt en de zijtakken afgezaagd. Vergeef me dat ik dit een ware verminking van bomen vindt.
Lichterveldestraat kruisen we (knooppunt 19) en nu krijgen we een lichte helling in de kuiten, waarmee we kennis hebben gemaakt met de Diksmuidse Boterweg. Stilaan bereiken we Koolskamp (Ardooie). Het is nu precies 10 uur en we hebben 23 kilometers afgelegd.
Aan de Kapellestraat verlaten we Koolskamp.
De tv-antenne van Egem(Pittem) aan de Egemveldweg staat te pronken op zijn voetstuk. We fietsen er langs, nadat we eerst de N50(Kortrijk/Brugge) hebben gedwarst.
Groenvinken zweven over de velden, even achterna gezeten door kwetterende kievitten... Opnieuw steken we de N50 over, richting Wingene, en belanden in de Schaapbrugstraat.
Hier moet ik mezelf toch wat bijtanken, de batterijtjes raken leeg...
We zitten aan knooppunt 20/Ruddervoordestraat, het zoveelste wegkapelletje voorbij, het zoveelste bos in zicht, een praatje met een marathonloper, de Robaardstraat uit, de Kurkedreef door, de Groenstraat in, en het laatste eindje naar Ruddervoorde loopt langs een kiezelweg. Klokslag 12uur en 39 kilometer verder hebben we onze bestemming bereikt.
Eindeloos weerklinkt het liedje 'This Melody' van Julien Clerc in mijn hoofd. Ik weet niet waarom, maar als ik thuis kom moet ik het opzoeken en zing ik het zachtjes uit mijn gedachten...
Langs 66/25/24/55/18(Ardooie)19(Koolskamp)23/20/10/93: heenweg
traject: 39km
Langs 92/90/89/8(bos Groenhove)12/13/15/16/28/26/25/66: terugweg
traject: 46km
De terugweg loopt langs Lichtervelde.
Als je eens moest weten wie ons toch vergezelt langs veld en bos, dat een mens er stil van wordt. Van verwondering, maar ook van verbazing: een kraai - uit pure verveling(?)- houdt zich op een schoorsteen bezig met het voegwerk uit te pikken.Het is dus tóch waar... dat ze het doen. De snoodaards!
We besloten om even halt te houden aan Hoeve Ter Kerst, een plaats om te onthaasten.
We worden er vriendelijk bediend, met koffie en pannenkoek. Whaw! Het zijn reuze (!) pannenkoeken,...en lekker!
Een bezoekje waard, vind ik. Ik neem de voorgeschiedenis van deze hoeve (die teruggaat tot in de 15de eeuw) even door. Het is een verhaal met een mooi eindpunt! U kan er alles over vernemen op http://www.hoeveterkerst.be/
Doe het eens, het is een wondermooi verhaal. Of nog beter: Kom eens langs!
(p.s.: Vanmorgen zat ik wortels te tellen: ééntje voor jou lief paardje, ééntje voor mij, ééntje voor jou, ééntje voor mij,...)
Met dankbare groeten om deze mooie dag,
:0) Veerle Loriaux
zaterdag 17 april 2010
Het Brugse Ommeland Zuid.
Beste natuurvriend,
Je moest 's weten...lieve mensen, het kan toch zo'n deugd doen om in een ordinaire jeans rond te lopen, een sloddertruitje aan, gauw een jas van de kapstok gegraaid, handschoenen aan en sjaal, alle kleuren van de regenboog zeg maar: We-trekken-er-op-uit! En als het voor meneer merel goed is, dan is dat voor mij ook goed.
We fietsen in "waaiers" , een vakterm om te zeggen dat we trapsgewijs achter elkaar rijden. De bedoeling hiervan is meestal om iemand uit de wind te zetten. Maar er is helemaal geen wind, we doen het gewoon omdat we het plezant vinden. We parasiteren een beetje op elkaar en laten daarbij de kopman/-vrouw het werk maar doen...
En we rijden terug Batavia in, de wijk met zijn mooi groene omheining en wat menig fietser toch al aangenaam verrast zal hebben (daar ben ik nu 's heel zeker van!), vooral de natuurtechnische ingreep opdat flora en fauna er zijn herintroductie zou kunnen maken...Buitengewoon! Soms solitair..., dan weer solidair met elkaar tracht de natuur zich te schikken al naargelang de noodzaak het gebied.
De geur van mest heeft een heel doordringende geur, maar nog liever dit dan industrie. Geef mij maar de boerenlucht.
Om de natuur te observeren moet je zelf goed kunnen zwijgen. Je gaat vaker af op je intuïtie om de leefwijze van de natuur te kruisen...
Zover we kijken loopt elk lapje gras over in het ander. De streek rond Lichtervelde is een open, lichtglooiend landschap. In de verte krijg je Gits en Hooglede te zien, maar wij rijden richting Torhout. Onze tocht gaat langs knooppunten: 66/25/26/28/16/13/12/8/2 (Torhout) en terug. Het traject is 78km
We passeren langs de Heihoek, waarnaar een wandeltocht is genoemd. Het Goed Ter Meersch laten we links liggen en we fietsen richting centrum Lichtervelde. Daar doen we een dorpscafeetje aan, waar iedereen iedereen kent. Knooppunt 13 ligt nu achter ons en we zetten de laatste kilometers naar Torhout in. Aan de Torhoutstraat steken we een brugje over. Zo belanden we op grondgebied Zwevezele(Wingene), en rijden in dezelfde richting met de E403 (Kortrijk/Brugge)mee. Wat verderop steken we terug een brug over en hebben de E403 nu aan onze rechterzijde.
Nog wat asfalt onder de wielen en dan vliegen we het Groenhovebos in. Hier houden we halt voor een picknick, temidden een bonte verzameling zangvogels: de tjiftjaf/merel/ekster/boekvink/koolmees/lijster, maar er zijn er vast nog veel meer. Ik moet ze nog leren kennen... In het hart van het bos, t.h.v. de Bosdreef, staat de Abdij Virgo Fidelis, een "open huis" dat uigegroeid is tot een centrum voor spiritualiteit. Een open huis in een oase van stilte en rust, waar je de vrijheid krijgt om jezelf te zijn als individu of als groep. Je kan er van de natuur genieten en je erdoor laten inspireren. In die geest gaat ook mijn weg, een weg dat me ergens dropt - God weet waar- maar mij ook terug thuis brengt.
Op het einde van de Groenhovestraat rijden we rechts het centrum van Torhout binnen.
Hier woonde Karel Van Wijnendaele, de pionier van de Vlaamse Wielersport.
We hebben nu 39 km in de benen. We moeten wel nog terug! Maar we gaan er eerst ene pakken, dat hebben we verdiend, denk ik.
Met honderd procent vriendelijke fietsgroeten!!!
:0) Veerle Loriaux
Je moest 's weten...lieve mensen, het kan toch zo'n deugd doen om in een ordinaire jeans rond te lopen, een sloddertruitje aan, gauw een jas van de kapstok gegraaid, handschoenen aan en sjaal, alle kleuren van de regenboog zeg maar: We-trekken-er-op-uit! En als het voor meneer merel goed is, dan is dat voor mij ook goed.
We fietsen in "waaiers" , een vakterm om te zeggen dat we trapsgewijs achter elkaar rijden. De bedoeling hiervan is meestal om iemand uit de wind te zetten. Maar er is helemaal geen wind, we doen het gewoon omdat we het plezant vinden. We parasiteren een beetje op elkaar en laten daarbij de kopman/-vrouw het werk maar doen...
En we rijden terug Batavia in, de wijk met zijn mooi groene omheining en wat menig fietser toch al aangenaam verrast zal hebben (daar ben ik nu 's heel zeker van!), vooral de natuurtechnische ingreep opdat flora en fauna er zijn herintroductie zou kunnen maken...Buitengewoon! Soms solitair..., dan weer solidair met elkaar tracht de natuur zich te schikken al naargelang de noodzaak het gebied.
De geur van mest heeft een heel doordringende geur, maar nog liever dit dan industrie. Geef mij maar de boerenlucht.
Om de natuur te observeren moet je zelf goed kunnen zwijgen. Je gaat vaker af op je intuïtie om de leefwijze van de natuur te kruisen...
Zover we kijken loopt elk lapje gras over in het ander. De streek rond Lichtervelde is een open, lichtglooiend landschap. In de verte krijg je Gits en Hooglede te zien, maar wij rijden richting Torhout. Onze tocht gaat langs knooppunten: 66/25/26/28/16/13/12/8/2 (Torhout) en terug. Het traject is 78km
We passeren langs de Heihoek, waarnaar een wandeltocht is genoemd. Het Goed Ter Meersch laten we links liggen en we fietsen richting centrum Lichtervelde. Daar doen we een dorpscafeetje aan, waar iedereen iedereen kent. Knooppunt 13 ligt nu achter ons en we zetten de laatste kilometers naar Torhout in. Aan de Torhoutstraat steken we een brugje over. Zo belanden we op grondgebied Zwevezele(Wingene), en rijden in dezelfde richting met de E403 (Kortrijk/Brugge)mee. Wat verderop steken we terug een brug over en hebben de E403 nu aan onze rechterzijde.
Nog wat asfalt onder de wielen en dan vliegen we het Groenhovebos in. Hier houden we halt voor een picknick, temidden een bonte verzameling zangvogels: de tjiftjaf/merel/ekster/boekvink/koolmees/lijster, maar er zijn er vast nog veel meer. Ik moet ze nog leren kennen... In het hart van het bos, t.h.v. de Bosdreef, staat de Abdij Virgo Fidelis, een "open huis" dat uigegroeid is tot een centrum voor spiritualiteit. Een open huis in een oase van stilte en rust, waar je de vrijheid krijgt om jezelf te zijn als individu of als groep. Je kan er van de natuur genieten en je erdoor laten inspireren. In die geest gaat ook mijn weg, een weg dat me ergens dropt - God weet waar- maar mij ook terug thuis brengt.
Op het einde van de Groenhovestraat rijden we rechts het centrum van Torhout binnen.
Hier woonde Karel Van Wijnendaele, de pionier van de Vlaamse Wielersport.
We hebben nu 39 km in de benen. We moeten wel nog terug! Maar we gaan er eerst ene pakken, dat hebben we verdiend, denk ik.
Met honderd procent vriendelijke fietsgroeten!!!
:0) Veerle Loriaux
Abonneren op:
Posts (Atom)
