Beste natuurvriend,
Misschien delen we dezelfde microbe: druk, druk, druk, druk,...
Met oktober begint mijn agenda aardig volgeschreven te geraken, maar de wekelijkse afspraak met natuur en bos blijft ons keurmerk!
Vandaag heb ik afspraak met de zee, Nieuwpoort, langsheen een uitgebreid netwerk van historische waterwegen.
Spoorlijn 74 Diksmuide-Nieuwpoort vormde een onschatbare bijdrage aan de ontwikkeling van Nieuwpoort tot toeristische badplaats. Vandaag kunnen wij hier niets meer van merken, indien we niet over didactisch materiaal en internet zouden beschikken.
We gaan hiermee wat dieper op de feiten in, terwijl we onze voettocht aanvatten op het Marktplein van Nieuwpoort (stad) voor het stadhuis, en wandelen langs de stadshalle.
De Frontzate (= de oude spoorlijn Diksmuide-Nieuwpoort) brengt ons naar de overkant van het kanaal Nieuwpoort-Duinkerke. We nemen de doorsteek naar het spaarbekken op de koolhofvaart. Oei ! We zijn hier niet alleen? Dappere mountainebikers delen met ons hetzelfde pad...Dit 10 ha grote spaarbekken werd gegraven met een tweeledig doel:
- vooreerst was er een grote hoeveelheid zand nodig voor de aanleg van de A18/E40 autosnelweg.
- de kom vervult de rol van bufferbekken, voor de opvang van piekdebieten in de waterafvoer.
Maar ook hengelaars en watervogels hebben hier hun vaste plek gevonden...
De wind kan hier flink door de kleren waaien! Een mens mag de natuur niet tegenwerken. Maar hijzelf mag nu niet indommelen. Het is zo'n dankbaar tijdverdrijf de longen te kunnen vullen met zeelucht! In het bijzonder als wind en regen ons straks aan de open haard gaan kluisteren!
In welke richting je je hoofd ook draait, je staat roerloos te kijken op het polderlandschap, waar roofvogels vrij spel krijgen op de open vlakte. Nu de maïs van 't veld wordt gehaald, breekt voor vele dieren een bange tijd aan...
We wandelen richting kerk het spaarbekken uit, terug de Frontzate op en stappen even later parrallel met het kanaal Nieuwpoort-Duinkerke mee. Het pittoreske sluisje trekt onze aandacht. We houden even halt, om de primitieve maar totnogtoe doetreffende constructie te bestuderen.
Via het kanaal wordt het sluizencomplex de Ganzepoot bereikt. Zes waterwegen worden er samengebracht in één enkel sluizencomplex in de achterhaven.
Je weet het, of je weet het niet. Ik wist het niet: het Koning Albert I-monument kan je ook vanuit de hoogte bekijken. In één van de vele zuilen is een trap en een lift voorzien! Vandaag was het gesloten, dju toch! Voor alle info hieromtrent kan je terecht bij het toeristisch infokantoor, of je telefoneert naar : 058/ 23.55.87 Succes!
De Oude Veurnevaart brengt ons naar de startplaats terug.
De zeelucht heeft ons deugd gedaan. Een verhaaltje, vóór het slapen gaan, zal (denk ik) niet nodig zijn.
'k Hoop dat jouw dag ook goed is verlopen?
Met hartelijke herfstgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Posts tonen met het label tip. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tip. Alle posts tonen
zondag 3 oktober 2010
dinsdag 28 september 2010
Kleine genoegens voor later...
Beste natuurvriend,
Beetje jammer... dat ik niet in de Belgische of Luxemburgse Ardennen woon, de Veluwe in Nederland, de Limburgse of Antwerpse Kempen, misschien?
Wat verschillende natuurverenigingen laten optekenen in hun verslagen, is dat een grote biodiversiteit enkel kans maakt in aaneengesloten natuurgebieden. Hier niet, dus?
Correctie! Hier en daar werkt men aan dit euvel.
Zie bvb. Preshoekbos. Het nog prille bos is een onderdeel van een toekomstig recreatieve groenas, het 'Groen Lint Zuid', dat het Preshoekbos in Marke en Lauwe met het Kennedybos op 't Hoge in Kortrijk moet verbinden.
Misschien is het (van mijn kant) wenselijk, om te vertrekken vanuit het niets, het bijna verwaarloosbare stadspark, het bos(je) in de buurt, of (kleiner nog!) mijn eigen tuin, om wat creativiteit in ons op te wekken?
Pas als we om kleine dingen kunnen geven, slaat de be(ver)wondering wel over op de inburgering van talloze natuurverenigingen, die met heel bescheiden middelen grote initiatieven aanporren, en niet bij de pakken blijven zitten.
Geen cd's, dvd's, of parfum onder de kerstboom voor mij.
Ik koop een stukje natuur vrij!
Met hartsverwarmende groeten,
:0) Veerle Loriaux
Beetje jammer... dat ik niet in de Belgische of Luxemburgse Ardennen woon, de Veluwe in Nederland, de Limburgse of Antwerpse Kempen, misschien?
Wat verschillende natuurverenigingen laten optekenen in hun verslagen, is dat een grote biodiversiteit enkel kans maakt in aaneengesloten natuurgebieden. Hier niet, dus?
Correctie! Hier en daar werkt men aan dit euvel.
Zie bvb. Preshoekbos. Het nog prille bos is een onderdeel van een toekomstig recreatieve groenas, het 'Groen Lint Zuid', dat het Preshoekbos in Marke en Lauwe met het Kennedybos op 't Hoge in Kortrijk moet verbinden.
Misschien is het (van mijn kant) wenselijk, om te vertrekken vanuit het niets, het bijna verwaarloosbare stadspark, het bos(je) in de buurt, of (kleiner nog!) mijn eigen tuin, om wat creativiteit in ons op te wekken?
Pas als we om kleine dingen kunnen geven, slaat de be(ver)wondering wel over op de inburgering van talloze natuurverenigingen, die met heel bescheiden middelen grote initiatieven aanporren, en niet bij de pakken blijven zitten.
Geen cd's, dvd's, of parfum onder de kerstboom voor mij.
Ik koop een stukje natuur vrij!
Met hartsverwarmende groeten,
:0) Veerle Loriaux
zaterdag 25 september 2010
Media- Zondag 2010.
Beste natuurvriend,
Media- Zondag...
Als ik het verklarend woordenboek raadpleeg, lees ik over alles wat duiding maakt van (massa)communicatie, via verspreiding van informatie en kennis.
Ook hier én nu.
In het veelzijdig aanbod aan communicatie zou een mens bijna verdwaald raken.
De Media tracht met bescheiden middelen en mankracht een zo breed mogelijk publiek te bereiken. Ik denk dat ik mijn weg tot de communicatiewereld gevonden heb...
Ik geef toe dat ik de Media deels met argwaan, deels met vertrouwen benader.
Toch kan ik nauwelijks vatten hoeveel mensen dagelijks met ons bezig zijn... in de verspreiding aan informatie bij de verwerking van onze behoeften en plichten, bij werk en vrije tijd, bij ziekte en gezondheid, bij onszelf en bij elkaar, ...
Dat communicatie een grote bijdrage kan leveren tot het algemeen welzijn, vind ik heel belangrijk!
Het is niet omdat ik anders niet weet wat te doen met mijn tijd, want mijn tijd -net als uw tijd- is kostbaar...
Het is niet om te willen ontsnappen tussen mijn vier muren...
Het is "alles" wat voorafgaat:
de documentatiemap, het internet, het leerboek, de fiets- en wandelkaart, de mondelinge overdracht van informatie, natuurgids en tips, enzovoort enzoverder.
Dàn pas kan de tocht beginnen.
Media- zondag gaat me niet onverschillig voorbij. Redenen te over om er even bij stil te staan. 't Is te zeggen: Doen wijzelf moeite genoeg om te durven communiceren?
Met beleefde groeten,
:0) Veerle Loriaux
Media- Zondag...
Als ik het verklarend woordenboek raadpleeg, lees ik over alles wat duiding maakt van (massa)communicatie, via verspreiding van informatie en kennis.
Ook hier én nu.
In het veelzijdig aanbod aan communicatie zou een mens bijna verdwaald raken.
De Media tracht met bescheiden middelen en mankracht een zo breed mogelijk publiek te bereiken. Ik denk dat ik mijn weg tot de communicatiewereld gevonden heb...
Ik geef toe dat ik de Media deels met argwaan, deels met vertrouwen benader.
Toch kan ik nauwelijks vatten hoeveel mensen dagelijks met ons bezig zijn... in de verspreiding aan informatie bij de verwerking van onze behoeften en plichten, bij werk en vrije tijd, bij ziekte en gezondheid, bij onszelf en bij elkaar, ...
Dat communicatie een grote bijdrage kan leveren tot het algemeen welzijn, vind ik heel belangrijk!
Het is niet omdat ik anders niet weet wat te doen met mijn tijd, want mijn tijd -net als uw tijd- is kostbaar...
Het is niet om te willen ontsnappen tussen mijn vier muren...
Het is "alles" wat voorafgaat:
de documentatiemap, het internet, het leerboek, de fiets- en wandelkaart, de mondelinge overdracht van informatie, natuurgids en tips, enzovoort enzoverder.
Dàn pas kan de tocht beginnen.
Media- zondag gaat me niet onverschillig voorbij. Redenen te over om er even bij stil te staan. 't Is te zeggen: Doen wijzelf moeite genoeg om te durven communiceren?
Met beleefde groeten,
:0) Veerle Loriaux
zondag 19 september 2010
De Goedendagroute(49km)
Beste natuurvriend,
Naar goede afspraken met Westtoer voeren vrijwilligers, op regelmatige basis, controle uit over de door haar georganiseerde tochten.
Vandaag staat het nazicht van de Goedendag(fiets)route op onze kalender.
Deze route start aan de Groeningeabdij te Kortrijk, nabij de plek waar op 11 juli 1302 de Guldensporenslag plaats vond. In deze slag werd de goedendag als wapen gebruikt.
Nu we hier zijn, brengen we eerst een bezoekje aan de St.-Antoniuskerk, bij broeder Isidoor.
De Goedendagroute volgt de Leie stroomafwaarts via Kuurne. Van daaruit loopt het verder langs Harelbeke, Stasegem, Zwevegem, Bellegem, Rollegem, Aalbeke, Marke, Bissegem, terug naar Kortrijk.
Vlak aan het toeristisch infokantoor staat momenteel een kunstwerk, van Jeps Stein Bullet: " Lost Flammos". Heel intrigerend, confronterend, lijkt mij. Ik ga het kantoor binnen om meer uitleg te vragen over het werk. Het kunstwerk zou verwijzen naar de tentoonstelling 'Ongelooflijk'.
Ongelooflijk! Van hemel, hel en halleluja is een erfgoedtentoonstelling rond het volksgeloof in de laatste anderhalve eeuw. Met de deskundige hulp van twee talentvolle scenografen, Hilde Bouchez en Marij De Brabandere, is dit een zeer open en hedendaagse presentatie geworden.
periode: van 9 juli 2010 - 9 januari 2011
locatie: Museum Kortrijk 1302 / Begijnhofpark - Houtmarkt
info: toerisme@kortrijk.be tel.: 056/ 27.78.40
We rijden de stad uit, en zoeken de rust van het Provinciedomein De Gavers op. Renovatiewerken van de recreatieve site Zuid maken het domein deels ontoegankelijk, maar ófwel trotseer je een modderpad van +/- 100 à 150m ófwel neem je een ommetje.
De lucht is grauw en wordt zwaar. De eerste miezerige regenvlagen komen eraan. Aangename kennismaking!
Even voorbij de oversteek van de A17, bereiken we de St.-Denijseweg (die ik de Ivoren Tempelstraat durf te noemen, vanwege de mooie huizen!), en hier worden onze kuitspieren aan een eerste proef onderworpen, een tweede volgt aan het Laatste Oordje, en vanaf dan ben je het glooiend landschap al gewend.
Tussen Bellegem en Rollegem, en nat tot op ons hemdje, zoeken we een schuilplaats. We zijn al content met een bushokje. Zie ons hier nu zitten als twee snotneuzen (letterlijk!), maar al bij al hebben we ook pret voor twee. En zie! de hemel klaart op!
In mijn hoofd weergalmt een zoveelste keer Una Furtiva Lagrima, uit: l'Élexir d'amour, van Donizetti.
Nog een kleine knauw, ter hoogte van Aalbeke, komt Kortrijk in zicht. De hoge betonnen zuil 'De Sjouwer' houden we links van ons, terwijl we rechts de brug over het klaverblad van de A14-E17/ A17-E403 nemen. In 2002 werden hier rond de eerste bomen geplant van het Preshoekbos. Het nog prille bos is een onderdeel van een toekomstig recreatieve groenas, het 'Groen Lint Zuid', dat het Preshoekbos in Marke en Lauwe met het Kennedybos op 't Hoge in Kortrijk verbindt. Het Preshoekbos wordt een nieuw bos van 40 ha, waarvan 10 ha in landbouwgebruik blijft.
Met het haar in alle windstreken fietsen we Kortrijk binnen, waar mijn echtgenoot een ticket heeft besteld voor de tentoonstelling Ongelooflijk. Dank je wel, paps!
En daarmee is het . gezet achter een deugdzame fietstocht.
Straks lekker slapen.
Morgen gezond weer op!
Met doorweekte groeten,
:0) Veerle Loriaux
Naar goede afspraken met Westtoer voeren vrijwilligers, op regelmatige basis, controle uit over de door haar georganiseerde tochten.
Vandaag staat het nazicht van de Goedendag(fiets)route op onze kalender.
Deze route start aan de Groeningeabdij te Kortrijk, nabij de plek waar op 11 juli 1302 de Guldensporenslag plaats vond. In deze slag werd de goedendag als wapen gebruikt.
Nu we hier zijn, brengen we eerst een bezoekje aan de St.-Antoniuskerk, bij broeder Isidoor.
De Goedendagroute volgt de Leie stroomafwaarts via Kuurne. Van daaruit loopt het verder langs Harelbeke, Stasegem, Zwevegem, Bellegem, Rollegem, Aalbeke, Marke, Bissegem, terug naar Kortrijk.
Vlak aan het toeristisch infokantoor staat momenteel een kunstwerk, van Jeps Stein Bullet: " Lost Flammos". Heel intrigerend, confronterend, lijkt mij. Ik ga het kantoor binnen om meer uitleg te vragen over het werk. Het kunstwerk zou verwijzen naar de tentoonstelling 'Ongelooflijk'.
Ongelooflijk! Van hemel, hel en halleluja is een erfgoedtentoonstelling rond het volksgeloof in de laatste anderhalve eeuw. Met de deskundige hulp van twee talentvolle scenografen, Hilde Bouchez en Marij De Brabandere, is dit een zeer open en hedendaagse presentatie geworden.
periode: van 9 juli 2010 - 9 januari 2011
locatie: Museum Kortrijk 1302 / Begijnhofpark - Houtmarkt
info: toerisme@kortrijk.be tel.: 056/ 27.78.40
We rijden de stad uit, en zoeken de rust van het Provinciedomein De Gavers op. Renovatiewerken van de recreatieve site Zuid maken het domein deels ontoegankelijk, maar ófwel trotseer je een modderpad van +/- 100 à 150m ófwel neem je een ommetje.
De lucht is grauw en wordt zwaar. De eerste miezerige regenvlagen komen eraan. Aangename kennismaking!
Even voorbij de oversteek van de A17, bereiken we de St.-Denijseweg (die ik de Ivoren Tempelstraat durf te noemen, vanwege de mooie huizen!), en hier worden onze kuitspieren aan een eerste proef onderworpen, een tweede volgt aan het Laatste Oordje, en vanaf dan ben je het glooiend landschap al gewend.
Tussen Bellegem en Rollegem, en nat tot op ons hemdje, zoeken we een schuilplaats. We zijn al content met een bushokje. Zie ons hier nu zitten als twee snotneuzen (letterlijk!), maar al bij al hebben we ook pret voor twee. En zie! de hemel klaart op!
In mijn hoofd weergalmt een zoveelste keer Una Furtiva Lagrima, uit: l'Élexir d'amour, van Donizetti.
Nog een kleine knauw, ter hoogte van Aalbeke, komt Kortrijk in zicht. De hoge betonnen zuil 'De Sjouwer' houden we links van ons, terwijl we rechts de brug over het klaverblad van de A14-E17/ A17-E403 nemen. In 2002 werden hier rond de eerste bomen geplant van het Preshoekbos. Het nog prille bos is een onderdeel van een toekomstig recreatieve groenas, het 'Groen Lint Zuid', dat het Preshoekbos in Marke en Lauwe met het Kennedybos op 't Hoge in Kortrijk verbindt. Het Preshoekbos wordt een nieuw bos van 40 ha, waarvan 10 ha in landbouwgebruik blijft.
Met het haar in alle windstreken fietsen we Kortrijk binnen, waar mijn echtgenoot een ticket heeft besteld voor de tentoonstelling Ongelooflijk. Dank je wel, paps!
En daarmee is het . gezet achter een deugdzame fietstocht.
Straks lekker slapen.
Morgen gezond weer op!
Met doorweekte groeten,
:0) Veerle Loriaux
zaterdag 11 september 2010
Aarsele via het fietsnetwerk Leiestreek West
Beste natuurvriend,
traject:
(heenrit) 15 (Izegem)/17/18/13/12/11/52/51/50/48 (Aarsele)
(terugrit) 48 (Aarsele)/ 50/51/52/47/46 (Tielt)/ 24//53/54/23/22/13/15 (Izegem)
totale afstand: 64 km.
De tijd is rijp voor een fietstocht, en de weergoden zijn ons welgezind.
We trekken naar Aarsele, vertrekkend vanuit de thuisbasis Izegem, en we verplaatsen ons richting Ingelmunster. De wegenwerken in Izegem schieten goed op!
We steken de Dorpsbrug in Ingelmunster over, en zoeken het kanaal langs de Leie op. Scherp en zwart steken de snel voortwiekende silhouetten af tegen de blauwe hemel. Het zijn zwarte ganzen, die met veel kabaal overvliegen. Het jaagpad trekt - bij mooi weer- heel wat vissers aan.
Aan knooppunt 18 verlaten we het jaagpad en nemen een korte bocht naar rechts, steken de brug over en even later ook de drukke (!) Oostrozebekestraat.
We staan op grondgebied Meulebeke. De bermen zijn netjes gemaaid en de grachten werden uitgebaggerd. Meulebeke is geen fusiegemeente, en heeft dus geen deelgemeenten. Wel liggen er enkele kleine gehuchten binnen de gemeente, nl.: de Paanders, 't Veld, en Marialoop. We zullen ze alle drie van nabij leren kennen. Hier niets dan groentenvelden. Er hangt een sterke geur van prei in de lucht.
De Weverij(fiets)route loopt kriskras door onze fietsroute.
We rijden het grondgebied Tielt binnen, langs een rustige woonkern.
Tussen Tielt en Aarsele loopt een heel drukke weg, nl. N35, die we voorzichtig dwarsen. In Aarsele brengen we een bezoek aan de St.-Martinuskerk, ver weg van de spijtige nieuwsberichten, waarmee we de laatste dagen/weken/maanden zijn bejaagd, willen we even op adem komen.
Daarna stappen we binnen in 't Dorpshuis, rechtover de kerk, waar we vriendelijk ontvangen worden door de eigenaar van het nette, verzorgde café, met een afgebakend en nieuw aangelegd terras achter het etablissement. Doe geen moeite, je vindt geen revieuws op het Internet. Fietsers, met of zonder picknick, zijn hier welgekomen gasten.
In de nabije toekomst voorziet de eigenaar een doorgang naar het terras langs een smal weggetje. Zo kan men in alle veiligheid zijn fiets achterlaten, en intussen genieten van een drankje. Een bezoekje waard. Wilt u dan zo vriendelijk zijn en de gastheer even mijn groeten overmaken?
Op de terugweg rijden we langs Tielt, en doorkruisen het stadspark, dat er heel netjes bij ligt! Het park loopt uit op het streekbezoekerscentrum Mulle de Terschueren, en is een realisatie in het kader van het Interreg. IIIa-project 'Bezoekerscentra op het Platteland', gecoördineerd door Westtoer.
Onze route loopt verder door de gemeenten Pittem, Ardooie, terug Meulebeke, Emelgem, en Izegem.
Zoveel koeien hebben we gezien langs Vlaamse velden,... maar nergens een melkautomaat. Ik mis een glas melk... Paps troost me straks wel met iets anders: een zak oliebollen, want 't is (nog heel even) kermis in Izegem!
Even vermelden dat
...de kermis in de Pekkersstad zondag a.s. (12 sept.) traditioneel wordt afgesloten met Koekenzondag. Vanaf 21u voorziet het stadsbestuur langs de kanaaloevers een kleurrijk vuurwerk. "Het vuurwerk is het best te zien vanaf de centrale brug en de Zuidkaai. "
- aldus het stadsbestuur van Izegem.
traject:
(heenrit) 15 (Izegem)/17/18/13/12/11/52/51/50/48 (Aarsele)
(terugrit) 48 (Aarsele)/ 50/51/52/47/46 (Tielt)/ 24//53/54/23/22/13/15 (Izegem)
totale afstand: 64 km.
De tijd is rijp voor een fietstocht, en de weergoden zijn ons welgezind.
We trekken naar Aarsele, vertrekkend vanuit de thuisbasis Izegem, en we verplaatsen ons richting Ingelmunster. De wegenwerken in Izegem schieten goed op!
We steken de Dorpsbrug in Ingelmunster over, en zoeken het kanaal langs de Leie op. Scherp en zwart steken de snel voortwiekende silhouetten af tegen de blauwe hemel. Het zijn zwarte ganzen, die met veel kabaal overvliegen. Het jaagpad trekt - bij mooi weer- heel wat vissers aan.
Aan knooppunt 18 verlaten we het jaagpad en nemen een korte bocht naar rechts, steken de brug over en even later ook de drukke (!) Oostrozebekestraat.
We staan op grondgebied Meulebeke. De bermen zijn netjes gemaaid en de grachten werden uitgebaggerd. Meulebeke is geen fusiegemeente, en heeft dus geen deelgemeenten. Wel liggen er enkele kleine gehuchten binnen de gemeente, nl.: de Paanders, 't Veld, en Marialoop. We zullen ze alle drie van nabij leren kennen. Hier niets dan groentenvelden. Er hangt een sterke geur van prei in de lucht.
De Weverij(fiets)route loopt kriskras door onze fietsroute.
We rijden het grondgebied Tielt binnen, langs een rustige woonkern.
Tussen Tielt en Aarsele loopt een heel drukke weg, nl. N35, die we voorzichtig dwarsen. In Aarsele brengen we een bezoek aan de St.-Martinuskerk, ver weg van de spijtige nieuwsberichten, waarmee we de laatste dagen/weken/maanden zijn bejaagd, willen we even op adem komen.
Daarna stappen we binnen in 't Dorpshuis, rechtover de kerk, waar we vriendelijk ontvangen worden door de eigenaar van het nette, verzorgde café, met een afgebakend en nieuw aangelegd terras achter het etablissement. Doe geen moeite, je vindt geen revieuws op het Internet. Fietsers, met of zonder picknick, zijn hier welgekomen gasten.
In de nabije toekomst voorziet de eigenaar een doorgang naar het terras langs een smal weggetje. Zo kan men in alle veiligheid zijn fiets achterlaten, en intussen genieten van een drankje. Een bezoekje waard. Wilt u dan zo vriendelijk zijn en de gastheer even mijn groeten overmaken?
Op de terugweg rijden we langs Tielt, en doorkruisen het stadspark, dat er heel netjes bij ligt! Het park loopt uit op het streekbezoekerscentrum Mulle de Terschueren, en is een realisatie in het kader van het Interreg. IIIa-project 'Bezoekerscentra op het Platteland', gecoördineerd door Westtoer.
Onze route loopt verder door de gemeenten Pittem, Ardooie, terug Meulebeke, Emelgem, en Izegem.
Zoveel koeien hebben we gezien langs Vlaamse velden,... maar nergens een melkautomaat. Ik mis een glas melk... Paps troost me straks wel met iets anders: een zak oliebollen, want 't is (nog heel even) kermis in Izegem!
Even vermelden dat
...de kermis in de Pekkersstad zondag a.s. (12 sept.) traditioneel wordt afgesloten met Koekenzondag. Vanaf 21u voorziet het stadsbestuur langs de kanaaloevers een kleurrijk vuurwerk. "Het vuurwerk is het best te zien vanaf de centrale brug en de Zuidkaai. "
- aldus het stadsbestuur van Izegem.
...je t.e.m. zondag 3 oktober in de Vijfwegenstraat 29 het traditionele expo Kunst op en rond het water kan gaan bezichtigen. Organiserend kunstenaar Johan Herman pakt uit met keramieken en bronzen beelden, en wordt hierbij artistiek ondersteund met schilderijen (Bruno Foeglé-Frankrijk/ Christophe Bautil-België/Lara Francini-Italië), bronzen beelden (Nadine Debay-Italië), keramieken beelden (Gaby Kretz-Frankrijk) en mythologisch werk (Carlo Zoli-Italië). "De toeschouwer kan genieten van beelden op en rond de vijver - met feeëriek verlichte waterpartij- en in het huis." -aldus Johan Herman.
Smakelijke groeten!
:0) Veerle Loriaux
donderdag 2 september 2010
Natuurlijke begrazing.
Beste natuurvriend,
Het houdt me al enige tijd aan het denken. Misschien u ook?
Nu we wat mobieler zijn geworden, over meer vrije tijd beschikken, over goede routeplanners beschikken, maakt dat we graag in de natuur zijn, weliswaar om volop te genieten van rust en stilte, temidden het harmonieuze landschap dat met de seizoenen telkens weer verandert.
Onze zintuigen hebben vast wel al veel opgemerkt, waaraan we met de wagen doorgaans voorbijrijden...
Wie de natuur wil verkennen, moet zijn vehikel aan de kant zetten!
Naast de vele technische functies, waarvoor zo'n kant ( lees: berm) gebruikt kan worden, is zij een ideale plek om er een picknick te houden... Sinds jà-ren sleutelt men aan de 'bonte' berm, en hoe we die in zijn ecologische eigenheid verder kunnen verrijken.
Een goed ontwikkelde berm heeft een hoog rendement aan planten, bloemen, en kruiden: dat is rijkemanskost voor dieren, die in het wild leven!
Een "ecologisch corridor" dus, verwekt vanuit een zeer gestructureerd bermbeheer, met het oog op het bekomen van bloem- en soortrijke bermen via maaibeheer.
Aan één zaak gaat men ( naar mijn bescheiden mening) voorbij, nl.:
Veel dieren die leven in 't wild voeden zich met grassen, bladeren en vruchten in loofbossen, en bosranden gelegen naast weilanden.
Het staat algemeen vast dat een goed ontwikkelde berm voor deze dieren een delicatesse is. Verhoogt men niet het risico-door het maaien van zo'n berm- dat dieren zich dan te goed gaan doen aan landbouwgewassen?
Dat vraag ik me al een hele tijd af. Misschien u ook?
Zaterdag en zondag spring ik terug op de fiets. Ik rij rustig de zomer uit, met pen en papier, en wat gezelschap zo tussendoor levert altijd een goed gesprek op. Misschien kom ik iemand tegen, die me een beetje kan helpen en uitleg geven waarom wel en niet, zus en zo, waarom en daarom...
Tot dan, dan!
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
Het houdt me al enige tijd aan het denken. Misschien u ook?
Nu we wat mobieler zijn geworden, over meer vrije tijd beschikken, over goede routeplanners beschikken, maakt dat we graag in de natuur zijn, weliswaar om volop te genieten van rust en stilte, temidden het harmonieuze landschap dat met de seizoenen telkens weer verandert.
Onze zintuigen hebben vast wel al veel opgemerkt, waaraan we met de wagen doorgaans voorbijrijden...
Wie de natuur wil verkennen, moet zijn vehikel aan de kant zetten!
Naast de vele technische functies, waarvoor zo'n kant ( lees: berm) gebruikt kan worden, is zij een ideale plek om er een picknick te houden... Sinds jà-ren sleutelt men aan de 'bonte' berm, en hoe we die in zijn ecologische eigenheid verder kunnen verrijken.
Een goed ontwikkelde berm heeft een hoog rendement aan planten, bloemen, en kruiden: dat is rijkemanskost voor dieren, die in het wild leven!
Een "ecologisch corridor" dus, verwekt vanuit een zeer gestructureerd bermbeheer, met het oog op het bekomen van bloem- en soortrijke bermen via maaibeheer.
Aan één zaak gaat men ( naar mijn bescheiden mening) voorbij, nl.:
Veel dieren die leven in 't wild voeden zich met grassen, bladeren en vruchten in loofbossen, en bosranden gelegen naast weilanden.
Het staat algemeen vast dat een goed ontwikkelde berm voor deze dieren een delicatesse is. Verhoogt men niet het risico-door het maaien van zo'n berm- dat dieren zich dan te goed gaan doen aan landbouwgewassen?
Dat vraag ik me al een hele tijd af. Misschien u ook?
Zaterdag en zondag spring ik terug op de fiets. Ik rij rustig de zomer uit, met pen en papier, en wat gezelschap zo tussendoor levert altijd een goed gesprek op. Misschien kom ik iemand tegen, die me een beetje kan helpen en uitleg geven waarom wel en niet, zus en zo, waarom en daarom...
Tot dan, dan!
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
vrijdag 16 juli 2010
Dorpskern Kemmel geopend voor alle verkeer.
Beste natuurvriend,
Goed nieuws voor mountainbikers, recreatieve (wieler)fietsers, wandelaars en al wie Kemmel in zijn hart draagt.
Vanaf vandaag is de dorpskern van Kemmel opnieuw geopend voor alle verkeer.
Voor niemand was het een leuke periode.
Ruim een jaar waren er verfraaiingswerken aan de gang in de dorpskern van Kemmel: nieuwe rioleringen, de trottoirs en de weg zijn zo goed als vernieuwd. Het asfalt moest hierbij wel wijken voor de ouderwetse kasseien.
Ik denk dat ik er eens een kijkje ga nemen... Ik moet trouwens nog een belofte waarmaken...
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
Goed nieuws voor mountainbikers, recreatieve (wieler)fietsers, wandelaars en al wie Kemmel in zijn hart draagt.
Vanaf vandaag is de dorpskern van Kemmel opnieuw geopend voor alle verkeer.
Voor niemand was het een leuke periode.
Ruim een jaar waren er verfraaiingswerken aan de gang in de dorpskern van Kemmel: nieuwe rioleringen, de trottoirs en de weg zijn zo goed als vernieuwd. Het asfalt moest hierbij wel wijken voor de ouderwetse kasseien.
Ik denk dat ik er eens een kijkje ga nemen... Ik moet trouwens nog een belofte waarmaken...
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
donderdag 15 juli 2010
Hoe zou ik zeggen?
Beste natuurvriend,
Hoe moet het voor de dieren zijn, die (on)rechtstreeks met ons leven, maar onze taal niet verstaan?
'k Heb het me al dikwijls afgevraagd...
Een huisdier kan je van kleinsaf goede manieren aanleren. Standvastigheid tussen dier en mens versterkt en bestendigt de band met elkaar.
Als ik de natuur intrek, en zie hoe de dieren zich gedragen, dan spreken we de taal van een onhebbelijke zwijgzaamheid en observatie, genieten van elkaars aanwezigheid, maar hoe ik ook kijk, ik weet niets over 'hun' manier van leven.
Onverenigbaar met dat van ons is het desondanks niet, voor wie goed kijkt ziet wel gelijkenissen met onze levenscycli, maar voor hen lijkt het zo vanzelfsprekend :
het voorjaar: de paartijd
de zomer: jonge diertjes
de herfst: weerstand opbouwen
de winter: kleine ongemakken trotseren
Is er geen rechtstreeks verband, we laten ons graag inspireren door hun spelregels, die ons op verschillende manieren (soms met aandrang) doen aanvoelen om niet tevéél en te vér vooraf te plannen, juist om noodzaak en bijzaak met elkaar te kunnen afwegen.
Het leven is kwetsbaar, onvoorspelbaar, maar zo ontzettend mooi!
Genegen,
:0) Veerle Loriaux
Hoe moet het voor de dieren zijn, die (on)rechtstreeks met ons leven, maar onze taal niet verstaan?
'k Heb het me al dikwijls afgevraagd...
Een huisdier kan je van kleinsaf goede manieren aanleren. Standvastigheid tussen dier en mens versterkt en bestendigt de band met elkaar.
Als ik de natuur intrek, en zie hoe de dieren zich gedragen, dan spreken we de taal van een onhebbelijke zwijgzaamheid en observatie, genieten van elkaars aanwezigheid, maar hoe ik ook kijk, ik weet niets over 'hun' manier van leven.
Onverenigbaar met dat van ons is het desondanks niet, voor wie goed kijkt ziet wel gelijkenissen met onze levenscycli, maar voor hen lijkt het zo vanzelfsprekend :
het voorjaar: de paartijd
de zomer: jonge diertjes
de herfst: weerstand opbouwen
de winter: kleine ongemakken trotseren
Is er geen rechtstreeks verband, we laten ons graag inspireren door hun spelregels, die ons op verschillende manieren (soms met aandrang) doen aanvoelen om niet tevéél en te vér vooraf te plannen, juist om noodzaak en bijzaak met elkaar te kunnen afwegen.
Het leven is kwetsbaar, onvoorspelbaar, maar zo ontzettend mooi!
Genegen,
:0) Veerle Loriaux
zaterdag 10 juli 2010
De lommerte was de enige afwezige...
Beste natuurvriend,
Mensen gaan, mensen komen. Er heerst een ware volksverhuizing op onze wegen. Mijn kapster nog snel 'gedag' gezwaaid en weg waren we!
Waarheen toch in zo'n hitte?
Via knooppunten fietsen we vandaag naar Menen.
traject: 41(Izegem/Bosmolens) - 43 (Beitem)- 44 - 46 - 47 (Slijpskapelle) - 48 - 66 (Dadizele) - 4 - 6 - 7 (Wevelgem) - 3 (Menen) - 8 (kanaal Leie) - 9 - 10 - 7 - 6 - 5 - 11 (Gullegem) - 42 (St.-Elooiswinkel) - 43 - 41 (terug thuis)
afstand: 57 km
Langs de Meensesteenweg zoeken we de Oude Iepersestraat op. Daar rijden we over de brug in de E403 (Kortrijk/Brugge) en zoeken dan knooppunt 43 op.
't Is warm - ja - maar het lichte briesje zorgt voor enige afkoeling. Schaapjes zoeken wat schaduw onder een hooiwagen. De dichtbegroeide akkers geuren naar groen, naar kool, naar hooi.
We dwarsen enkele drukke hoofdwegen en komen aan knooppunt 46. Een wegkapelletje brengt me altijd even in rust, en zelfs tijdens het fietsen kan je het stil maken om te bidden.
De knooppuntborden zijn voorzien van een sticker met een heel bijzondere boodschap: zwerfvuil in de vuilbak.be en nergens anders...Ik kan ermee leven.
In Dadizele houden we halt. Voor de picknick trekken we het gemeentelijk domein Het Torreke in. Wat valt daar te beleven: Ik zie kooitjes met neerhofdieren. Een wedstrijd? Neen, wel een JONGDIERENDAG. Hier wil ik het fijne van weten. Eén van de mensen met een witte stofjas spreek ik aan. Het blijkt een keurder te zijn. De hele opzet staat in het teken van keuren van jonge neerhofdieren. Hier krijgen de eigenaars de kans om hun jonge dieren (dit jaar geboren) voor het eerst aan een keuring te laten onderwerpen en hen te laten wennen aan keuringsrituelen comform de keuringsvoorschriften voor neerhofdieren. Zelf heb ik een keuring van konijnen mogen bijwonen...Ik ben dhr. Daniël Werbrouck (keurder/ 0498/110145 danielwerkbrouck54@skynet.be) heel dankbaar voor de uitleg die ik van hem kreeg! Voor alle informatie, ook aangaande de Kleinveevereniging De Walhoeve waarmee ik kennis heb gemaakt, kan u steeds terecht bij de voorzitter van het provinciaal verbond West-Vlaanderen: Firmin Werbrouck, Menen, 0474/ 742357 firmin.werbrouck@gmail.com
We verlaten Dadizele en rijden richting Menen. We nemen een stukje van de Bedevaart(fiets)route met ons mee. Goed dat Westtoer bordjes heeft geplaatst met daarop nieuwe knooppunten naast de bestaande knooppunten. Het helpt ons een flink pak vooruit!
Van Menen naar Wevelgem rijden we langs de Leievaart. Zalig fietsen is het hier, omdat het verkeersvrij is(!). We verlaten het kanaal en nemen de brug in de R8, waarna we Gullegem binnen rijden. We worden aangenaam verrast wanneer we langs het provinciedomein Bergelen fietsen: 47 ha met meanderende Heulebeek, die een ruggegraat vormt van dit water- en bosrijk domein!
St.-Elooiswinkel komt in zicht. We ruiken onze stal! Als we Izegem binnen rijden begint het al wat te kriebelen bij onze zoon en mij. De laatste kilometer vóór thuiskomst zetten we ons allebei nog even schrap en persen er een sprintje uit.
't Was warm en we zijn misschien niet goed snik om bij 34° de buitenlucht op te zoeken, maar het is sterker dan onszelf, we moésten er weer eens uit...
Met 'zonnige' groetjes,
:0) Veerle Loriaux
Mensen gaan, mensen komen. Er heerst een ware volksverhuizing op onze wegen. Mijn kapster nog snel 'gedag' gezwaaid en weg waren we!
Waarheen toch in zo'n hitte?
Via knooppunten fietsen we vandaag naar Menen.
traject: 41(Izegem/Bosmolens) - 43 (Beitem)- 44 - 46 - 47 (Slijpskapelle) - 48 - 66 (Dadizele) - 4 - 6 - 7 (Wevelgem) - 3 (Menen) - 8 (kanaal Leie) - 9 - 10 - 7 - 6 - 5 - 11 (Gullegem) - 42 (St.-Elooiswinkel) - 43 - 41 (terug thuis)
afstand: 57 km
Langs de Meensesteenweg zoeken we de Oude Iepersestraat op. Daar rijden we over de brug in de E403 (Kortrijk/Brugge) en zoeken dan knooppunt 43 op.
't Is warm - ja - maar het lichte briesje zorgt voor enige afkoeling. Schaapjes zoeken wat schaduw onder een hooiwagen. De dichtbegroeide akkers geuren naar groen, naar kool, naar hooi.
We dwarsen enkele drukke hoofdwegen en komen aan knooppunt 46. Een wegkapelletje brengt me altijd even in rust, en zelfs tijdens het fietsen kan je het stil maken om te bidden.
De knooppuntborden zijn voorzien van een sticker met een heel bijzondere boodschap: zwerfvuil in de vuilbak.be en nergens anders...Ik kan ermee leven.
In Dadizele houden we halt. Voor de picknick trekken we het gemeentelijk domein Het Torreke in. Wat valt daar te beleven: Ik zie kooitjes met neerhofdieren. Een wedstrijd? Neen, wel een JONGDIERENDAG. Hier wil ik het fijne van weten. Eén van de mensen met een witte stofjas spreek ik aan. Het blijkt een keurder te zijn. De hele opzet staat in het teken van keuren van jonge neerhofdieren. Hier krijgen de eigenaars de kans om hun jonge dieren (dit jaar geboren) voor het eerst aan een keuring te laten onderwerpen en hen te laten wennen aan keuringsrituelen comform de keuringsvoorschriften voor neerhofdieren. Zelf heb ik een keuring van konijnen mogen bijwonen...Ik ben dhr. Daniël Werbrouck (keurder/ 0498/110145 danielwerkbrouck54@skynet.be) heel dankbaar voor de uitleg die ik van hem kreeg! Voor alle informatie, ook aangaande de Kleinveevereniging De Walhoeve waarmee ik kennis heb gemaakt, kan u steeds terecht bij de voorzitter van het provinciaal verbond West-Vlaanderen: Firmin Werbrouck, Menen, 0474/ 742357 firmin.werbrouck@gmail.com
We verlaten Dadizele en rijden richting Menen. We nemen een stukje van de Bedevaart(fiets)route met ons mee. Goed dat Westtoer bordjes heeft geplaatst met daarop nieuwe knooppunten naast de bestaande knooppunten. Het helpt ons een flink pak vooruit!
Van Menen naar Wevelgem rijden we langs de Leievaart. Zalig fietsen is het hier, omdat het verkeersvrij is(!). We verlaten het kanaal en nemen de brug in de R8, waarna we Gullegem binnen rijden. We worden aangenaam verrast wanneer we langs het provinciedomein Bergelen fietsen: 47 ha met meanderende Heulebeek, die een ruggegraat vormt van dit water- en bosrijk domein!
St.-Elooiswinkel komt in zicht. We ruiken onze stal! Als we Izegem binnen rijden begint het al wat te kriebelen bij onze zoon en mij. De laatste kilometer vóór thuiskomst zetten we ons allebei nog even schrap en persen er een sprintje uit.
't Was warm en we zijn misschien niet goed snik om bij 34° de buitenlucht op te zoeken, maar het is sterker dan onszelf, we moésten er weer eens uit...
Met 'zonnige' groetjes,
:0) Veerle Loriaux
dinsdag 29 juni 2010
Tussen vraag en antwoord...
Beste natuurvriend,
Internet is de toegangspoort op de wereld. Wat je ook opzoekt, je krijgt een antwoord, soms ook een verwijzing naar gerelateerde artikelen.
Op die manier kan je al gauw aan de andere kant van onze aarde staan, het volstaat met een druk op de knop.
Een afbeelding maakte me nieuwsgierig: Langs ziekten de bomen leren kennen. Hoe herken je bomen? Aan de schors, de bladeren, de vruchten, de ziekten.
Vandaag reed ik met mijn fiets langs het Wallemotebos (Izegem) en merkte een paar bomen op met bladeren die er heel erg ziek uitzagen.
Schimmel - dacht ik eerst.
Roestvlekken, door de paardekastanjemineermot - zou later blijken.
Niet alles is wat het op het eerste gezicht lijkt, en voor een diagnose van ziekten en plagen, gaat een mens best eerst te rade bij een boomkenner, want behalve dàt moet je rekening houden met het feit dat er echte en cultivars bestaan, de zogenaamde' pseudo' rassen.
"Houden van bomen" is plots niet meer voldoende.
Ik pluk een blad van de zieke boom, neem het mee naar huis, leg het tussen oude kranten, open het Internet en hoop daar het antwoord te zullen krijgen op wat mij bezig houdt.
Hoe dieper ik graaf, hoe liever ik de bomen zie, losgeweekt uit één vraag:
Wie ben je...
en waarom is het zo belangrijk om jou te leren kennen?
Met ingetogen groeten,
:0) Veerle Loriaux
Internet is de toegangspoort op de wereld. Wat je ook opzoekt, je krijgt een antwoord, soms ook een verwijzing naar gerelateerde artikelen.
Op die manier kan je al gauw aan de andere kant van onze aarde staan, het volstaat met een druk op de knop.
Een afbeelding maakte me nieuwsgierig: Langs ziekten de bomen leren kennen. Hoe herken je bomen? Aan de schors, de bladeren, de vruchten, de ziekten.
Vandaag reed ik met mijn fiets langs het Wallemotebos (Izegem) en merkte een paar bomen op met bladeren die er heel erg ziek uitzagen.
Schimmel - dacht ik eerst.
Roestvlekken, door de paardekastanjemineermot - zou later blijken.
Niet alles is wat het op het eerste gezicht lijkt, en voor een diagnose van ziekten en plagen, gaat een mens best eerst te rade bij een boomkenner, want behalve dàt moet je rekening houden met het feit dat er echte en cultivars bestaan, de zogenaamde' pseudo' rassen.
"Houden van bomen" is plots niet meer voldoende.
Ik pluk een blad van de zieke boom, neem het mee naar huis, leg het tussen oude kranten, open het Internet en hoop daar het antwoord te zullen krijgen op wat mij bezig houdt.
Hoe dieper ik graaf, hoe liever ik de bomen zie, losgeweekt uit één vraag:
Wie ben je...
en waarom is het zo belangrijk om jou te leren kennen?
Met ingetogen groeten,
:0) Veerle Loriaux
zondag 27 juni 2010
Fietsfeest in de Leiestreek anno 2010
Beste natuurvriend,
Voor een 7de keer op rij zijn we er weer bij: het fietsfeest in de Leiestreek.
En óf het een feest is: de zon straalt volop, allemaal blije gezichten, mensen met eenzelfde passie, heel wat verwennerijtjes onderweg, een picknick aan de waterkant, de natuur op zijn best...
Ik kan niet wachten, en ben al vroeg uit de veren, want ik wil ab-so-luut niets missen van deze mooie dag!
We zetten aan in Izegem, waar ik woon, en fietsen richting kasteel van Ingelmunster. Reigers, Vlaamse gaaien, eksters,...ze komen allemaal het stadcentrum bezoeken en schuwen geen mens. Dat was vroeger toch wel anders?
ons traject:
- André Demedtshuis (St.-Baafs-Vijve)
- Rolvaplast (Gottem)
- Brielpoort (Deinze)
- Het Gouden Hof (Olsene)
- Yacht club (Waregem)
- Hoeve Ter Leie (Bavikhove)
- Doornmolen (Ingelmunster)
+/- 65 km
We verlaten het kasteel, rijden links de brug over, en zoeken daarna het jaagpad op. Even klim ik de Wantebrug op, en hou een mooi zicht op het idyllisch Leiegebied... Hier worden plezierboten te water gelaten. Ik weet niet precies hoeveel zo'n parel kost, een beetje meer dan mijn portemonnee kan dragen.
Tja, me zitt'n wel ne kiè mé oes twei beinen in de zei... (Ostends)
De bermen zijn netjes gemaaid, voor en achter ons en zover je kijken kan niets dan fietsende mensen. Ik meende zelfs Limburgers te hebben gehoord. Het Vlaamse landschap, verdeeld in gewesten, elk getooid in zijn eigen dialect. Prachtig, toch!
Eerste halte: St.-Baafs-Vijve. We komen hier graag, we kennen deze stopplaats nog van vorig jaar. Het is hier reuze!
We worden verwelkomd door mevr. Magda Deprez, schepen van cultuur en heel erg betrokken bij al wat reilt en zeilt in de gemeente -"...maar" bekend ze eerlijk "...ik ben niets, mocht ik geen beroep kunnen doen op mensen, die zich (vaak) belangeloos inzetten. Samen vormen wij een sterk team."
De uitstraling hééft ze, nu ons nog weten te overtuigen waaróm we heel binnenkort terug moeten komen? Wel luister, het zit zo:
In 2010 is St.-Baafs-Vijve één van de Dorpen in de Kijker, een titel uitgereikt door
Toerisme Leiestreek, voor een periode van 1 juli tot 31 december.
Om deze titel extra in de verf te zetten pakt St.-Baafs-Vijve uit met een grenzeloos fietsweekend.
Op zondag 11 juli tot slot wordt de nieuwe toeristische fietsroute: "De Vlaskoorde" ingereden. Iedereen is van harte welkom op deze speciale dag (info: http://www.toerisme-leiestreek.be/)
We houden onze picknick aan de waterkant en zoeken tussen de klavers naar geluksbrengertjes. Geen gevonden, allez we zullen 't geluk weer zelf moeten maken!
Iets voorbij Deinze wordt het een beetje (heel klein beetje veel) zoekwerk, tussen knooppunten 86-82-80(!) Maar ons hoor je niet klagen, een goed soldaat trekt zijn plan... De fietsers uit Oost- en West-Vlaanderen, en die elkaar dwarsen, zijn de beste gidsen van het ogenblik. Ze wisselen hun ervaringen aan elkaar uit, en zo komt een mens nog eens iets te weten...
Snap je nu waarom we ieder jaar opnieuw uitkijken naar dit fietsevenement? Als het meezit, zijn we er volgend jaar weer bij. Misschien treffen we elkaar daar ergens?
Fijne groeten,
:0) Veerle Loriaux
p.s.: Voor wie niet genoeg kan krijgen van de Leiestreek, houdt best 4 juli vrij in zijn agenda, want dan worden in de Franse Leiestreek terug de Leiestreekfeesten georganiseerd. Een dag lang plezier en vertier op en langs de Leie in Frankrijk.
Á bientôt!
Voor een 7de keer op rij zijn we er weer bij: het fietsfeest in de Leiestreek.
En óf het een feest is: de zon straalt volop, allemaal blije gezichten, mensen met eenzelfde passie, heel wat verwennerijtjes onderweg, een picknick aan de waterkant, de natuur op zijn best...
Ik kan niet wachten, en ben al vroeg uit de veren, want ik wil ab-so-luut niets missen van deze mooie dag!
We zetten aan in Izegem, waar ik woon, en fietsen richting kasteel van Ingelmunster. Reigers, Vlaamse gaaien, eksters,...ze komen allemaal het stadcentrum bezoeken en schuwen geen mens. Dat was vroeger toch wel anders?
ons traject:
- André Demedtshuis (St.-Baafs-Vijve)
- Rolvaplast (Gottem)
- Brielpoort (Deinze)
- Het Gouden Hof (Olsene)
- Yacht club (Waregem)
- Hoeve Ter Leie (Bavikhove)
- Doornmolen (Ingelmunster)
+/- 65 km
We verlaten het kasteel, rijden links de brug over, en zoeken daarna het jaagpad op. Even klim ik de Wantebrug op, en hou een mooi zicht op het idyllisch Leiegebied... Hier worden plezierboten te water gelaten. Ik weet niet precies hoeveel zo'n parel kost, een beetje meer dan mijn portemonnee kan dragen.
Tja, me zitt'n wel ne kiè mé oes twei beinen in de zei... (Ostends)
De bermen zijn netjes gemaaid, voor en achter ons en zover je kijken kan niets dan fietsende mensen. Ik meende zelfs Limburgers te hebben gehoord. Het Vlaamse landschap, verdeeld in gewesten, elk getooid in zijn eigen dialect. Prachtig, toch!
Eerste halte: St.-Baafs-Vijve. We komen hier graag, we kennen deze stopplaats nog van vorig jaar. Het is hier reuze!
We worden verwelkomd door mevr. Magda Deprez, schepen van cultuur en heel erg betrokken bij al wat reilt en zeilt in de gemeente -"...maar" bekend ze eerlijk "...ik ben niets, mocht ik geen beroep kunnen doen op mensen, die zich (vaak) belangeloos inzetten. Samen vormen wij een sterk team."
De uitstraling hééft ze, nu ons nog weten te overtuigen waaróm we heel binnenkort terug moeten komen? Wel luister, het zit zo:
In 2010 is St.-Baafs-Vijve één van de Dorpen in de Kijker, een titel uitgereikt door
Toerisme Leiestreek, voor een periode van 1 juli tot 31 december.
Om deze titel extra in de verf te zetten pakt St.-Baafs-Vijve uit met een grenzeloos fietsweekend.
Op zondag 11 juli tot slot wordt de nieuwe toeristische fietsroute: "De Vlaskoorde" ingereden. Iedereen is van harte welkom op deze speciale dag (info: http://www.toerisme-leiestreek.be/)
We houden onze picknick aan de waterkant en zoeken tussen de klavers naar geluksbrengertjes. Geen gevonden, allez we zullen 't geluk weer zelf moeten maken!
Iets voorbij Deinze wordt het een beetje (heel klein beetje veel) zoekwerk, tussen knooppunten 86-82-80(!) Maar ons hoor je niet klagen, een goed soldaat trekt zijn plan... De fietsers uit Oost- en West-Vlaanderen, en die elkaar dwarsen, zijn de beste gidsen van het ogenblik. Ze wisselen hun ervaringen aan elkaar uit, en zo komt een mens nog eens iets te weten...
Snap je nu waarom we ieder jaar opnieuw uitkijken naar dit fietsevenement? Als het meezit, zijn we er volgend jaar weer bij. Misschien treffen we elkaar daar ergens?
Fijne groeten,
:0) Veerle Loriaux
p.s.: Voor wie niet genoeg kan krijgen van de Leiestreek, houdt best 4 juli vrij in zijn agenda, want dan worden in de Franse Leiestreek terug de Leiestreekfeesten georganiseerd. Een dag lang plezier en vertier op en langs de Leie in Frankrijk.
Á bientôt!
zondag 23 mei 2010
Van Tielt naar Kanegem.
Beste natuurvriend,
Af te leggen traject:
46(toerisme Tielt)-47-48(Kanegem)-49-43(Ruiselede)-44-40-41(Wingene/St.-Jan)-34-25(Wingene/centrum)-23(Egem)-36-37-46
Totale afstand: 43 km.
Vandaag vind het feestelijk inwandelen van het 54ste bloemenseizoen te Kanegem plaats. Dan moeten we daar toch eventjes naartoe. Met het fietsnetwerk laten we er ons heen brengen.
Goeiemorgen !
Kanegem ligt op je broodplank!
De picknic mee, voldoende drank mee, en goed humeur. Kom, me zimme weg!
Hoewel ik zot ben van beesten, en ik mijn tas weer met wortels heb gevuld, moet ik bekennen:
dieren blijven dieren, zoals mensen mensen blijven, en dat blijft voorlopig zo. Het mooiste is dit te kunnen aanvaarden. Maar door het te aanvaarden wordt liefde voor dieren als voor mensen heel apart en bijzonder.
Het Brugse Ommeland heeft een grote verscheidenheid aan groen. Na een zoveelste fiets- of wandeltocht wordt dat telkens een beetje duidelijker...
Langs de Kanegemstraat bereiken we Kanegem, een klein en stil dorpje, waar kardinaal Danneels werd geboren en Briek Schotte aan een schitterende wielercarrière wrochte.
(wrochte= werkte).
Wie maximaal van de bloemenpracht in Kanegem wil genieten fietst deze route best in juni.
Langs knp. 43 fietsen we naar Ruiselede: de stad die Chris Maene ( historisch pianobouwer, verkozen tot ondernemer van West-Vlaanderen 2008) onlangs tot ereburger heeft gemaakt.
Langs de Markt zoeken we knp. 44 op. Tijdens onze verkenningstochten worden we vaak aangenaam verrast: veldkapelletjes, oude graanmolens, kleine hoevetjes,... Ze dragen hun charme en maken indruk op mij. Toch liever dat dan een riante villa, met de kloefen op de mat.
Ben je te verleiden met een ijsje? Ga dan eens langs kaas- en ijshoeve De Klimop, bij dhr.en mevr. Tanghe- Vandevoorde Frans en Lea/ Schoutskruisestraat 11 te Ruiselede (tel.: 051/ 68.83.13). Je wordt er hartelijk ontvangen.
Van Wingene af zien we de hoge VRT antenne van Egem, die ons lijkt dichterbij te willen halen. We naderen...
Straat in, straat uit fietsen we stilletjes Tielt tegemoet. Terug van weggeweest.
Graag geef ik nog mee:
30 mei a.s.: " Dag van het Park"
Op heel wat plaatsen, waar o.a. in Tielt, maakt men een ontdekkingstocht langs groene plekjes. De stad en het Katho zetten hun beste beentje voor. De Stedelijke Academie voor Muziek en Woord zorgt voor de muzikale omlijsting.
De weerman had nog zo gezegd: "Dit weekend insmeren die huid, mensen!"
Voor-zich-tig groet ik jullie...
:0) kreeft Loriaux
Af te leggen traject:
46(toerisme Tielt)-47-48(Kanegem)-49-43(Ruiselede)-44-40-41(Wingene/St.-Jan)-34-25(Wingene/centrum)-23(Egem)-36-37-46
Totale afstand: 43 km.
Vandaag vind het feestelijk inwandelen van het 54ste bloemenseizoen te Kanegem plaats. Dan moeten we daar toch eventjes naartoe. Met het fietsnetwerk laten we er ons heen brengen.
Goeiemorgen !
Kanegem ligt op je broodplank!
De picknic mee, voldoende drank mee, en goed humeur. Kom, me zimme weg!
Hoewel ik zot ben van beesten, en ik mijn tas weer met wortels heb gevuld, moet ik bekennen:
dieren blijven dieren, zoals mensen mensen blijven, en dat blijft voorlopig zo. Het mooiste is dit te kunnen aanvaarden. Maar door het te aanvaarden wordt liefde voor dieren als voor mensen heel apart en bijzonder.
Het Brugse Ommeland heeft een grote verscheidenheid aan groen. Na een zoveelste fiets- of wandeltocht wordt dat telkens een beetje duidelijker...
Langs de Kanegemstraat bereiken we Kanegem, een klein en stil dorpje, waar kardinaal Danneels werd geboren en Briek Schotte aan een schitterende wielercarrière wrochte.
(wrochte= werkte).
Wie maximaal van de bloemenpracht in Kanegem wil genieten fietst deze route best in juni.
Langs knp. 43 fietsen we naar Ruiselede: de stad die Chris Maene ( historisch pianobouwer, verkozen tot ondernemer van West-Vlaanderen 2008) onlangs tot ereburger heeft gemaakt.
Langs de Markt zoeken we knp. 44 op. Tijdens onze verkenningstochten worden we vaak aangenaam verrast: veldkapelletjes, oude graanmolens, kleine hoevetjes,... Ze dragen hun charme en maken indruk op mij. Toch liever dat dan een riante villa, met de kloefen op de mat.
Ben je te verleiden met een ijsje? Ga dan eens langs kaas- en ijshoeve De Klimop, bij dhr.en mevr. Tanghe- Vandevoorde Frans en Lea/ Schoutskruisestraat 11 te Ruiselede (tel.: 051/ 68.83.13). Je wordt er hartelijk ontvangen.
Van Wingene af zien we de hoge VRT antenne van Egem, die ons lijkt dichterbij te willen halen. We naderen...
Straat in, straat uit fietsen we stilletjes Tielt tegemoet. Terug van weggeweest.
Graag geef ik nog mee:
30 mei a.s.: " Dag van het Park"
Op heel wat plaatsen, waar o.a. in Tielt, maakt men een ontdekkingstocht langs groene plekjes. De stad en het Katho zetten hun beste beentje voor. De Stedelijke Academie voor Muziek en Woord zorgt voor de muzikale omlijsting.
De weerman had nog zo gezegd: "Dit weekend insmeren die huid, mensen!"
Voor-zich-tig groet ik jullie...
:0) kreeft Loriaux
vrijdag 14 mei 2010
Moereveld wandelroute (7,6km)
Beste natuurvriend,
Vandaag neem ik je mee langs de landelijke omgeving ten westen van Torhout. We starten aan d'Oude Smelterij, waarin een kinderboerderij is ondergebracht. Deze wandeling vindt ook aansluiting op het fietsnetwerk van het Brugse Ommeland.
We staan op de Ieperse Heirweg. Deze middeleeuwse weg was de belangrijkste handelsweg van midden- West-Vlaanderen en verbond de jaarmarktsteden Ieper- Torhout.
Weg van de bewoonde wereld trekken we de velden in, en houden de Koebeek een hele eind aan. Rechts van ons staat een bomenrij van jonge beuken. Elk draagt een naam en een datum. Geboorteboompjes? Elke boom is er twee waard!
Enkele meanders verderop krijgt de Koebeek gezelschap van de Kleinere Bakvoordebeek. Haar naam wordt hier gewijzigd in de Spanjaardbeek. Het Bakvoordekapelletje, dat we op onze weg vinden, werd opgericht door dhr. en mevr.Constant Vanhoutte en Aline Geysen. Merkwaardig toch wat ik daarbinnen te lezen kreeg. Ik werd er heel stil van...
Hier loopt een traject dat het streekeigen groen moet bevorderen, de poel wordt natuurtechnisch ingericht, bomenrijen en hoogstamboomgaarden worden aangeplant. Op de taluds liggen de drogere akkergronden. Een bufferbekken t.h.v. Kortemark moet ervoor zorgen dat het waterpeil van dit overstromingsgebied op een respectabele hoogte blijft.
We verlaten de beekvallei, en komen uit op de Vijfhuishoekstraat. Iets verderop nemen we de eerste afslag links en komen opnieuw via een graspad langs akkervelden. We laten ons verrassen door koolwitjes, blazen wat stuifmeel van paardebloemen uiteen en staan stil te kijken naar het landschap terwijl ik denk bij mezelf:
Bedankt boer,
je staat voor ons een deel van je grond af. Andere mensen maakten voor ons dit wandelpad: een vrijheid moet je weten! Het brengt ons op plaatsen die we anders niet kunnen bereiken. Je voorziet ons van zoveel goeds, waarvoor we best wel dank-je-wel(!) mogen zeggen...
Aan het einde van de wandeling tracteren we onszelf op een glaasje. Er prijkt een affiche aan de muur:
Schaapscheerfeest (gratis)
woensdag 19 mei 2010 (van 14u tot 16u30)
Kinderboerderij d'Oude Smelterij
tel.: 050/ 21.67.03
http://www.kinderboerderijtorhout.be/
Lieve groeten,
:0) Veerle Loriaux
Vandaag neem ik je mee langs de landelijke omgeving ten westen van Torhout. We starten aan d'Oude Smelterij, waarin een kinderboerderij is ondergebracht. Deze wandeling vindt ook aansluiting op het fietsnetwerk van het Brugse Ommeland.
We staan op de Ieperse Heirweg. Deze middeleeuwse weg was de belangrijkste handelsweg van midden- West-Vlaanderen en verbond de jaarmarktsteden Ieper- Torhout.
Weg van de bewoonde wereld trekken we de velden in, en houden de Koebeek een hele eind aan. Rechts van ons staat een bomenrij van jonge beuken. Elk draagt een naam en een datum. Geboorteboompjes? Elke boom is er twee waard!
Enkele meanders verderop krijgt de Koebeek gezelschap van de Kleinere Bakvoordebeek. Haar naam wordt hier gewijzigd in de Spanjaardbeek. Het Bakvoordekapelletje, dat we op onze weg vinden, werd opgericht door dhr. en mevr.Constant Vanhoutte en Aline Geysen. Merkwaardig toch wat ik daarbinnen te lezen kreeg. Ik werd er heel stil van...
Hier loopt een traject dat het streekeigen groen moet bevorderen, de poel wordt natuurtechnisch ingericht, bomenrijen en hoogstamboomgaarden worden aangeplant. Op de taluds liggen de drogere akkergronden. Een bufferbekken t.h.v. Kortemark moet ervoor zorgen dat het waterpeil van dit overstromingsgebied op een respectabele hoogte blijft.
We verlaten de beekvallei, en komen uit op de Vijfhuishoekstraat. Iets verderop nemen we de eerste afslag links en komen opnieuw via een graspad langs akkervelden. We laten ons verrassen door koolwitjes, blazen wat stuifmeel van paardebloemen uiteen en staan stil te kijken naar het landschap terwijl ik denk bij mezelf:
Bedankt boer,
je staat voor ons een deel van je grond af. Andere mensen maakten voor ons dit wandelpad: een vrijheid moet je weten! Het brengt ons op plaatsen die we anders niet kunnen bereiken. Je voorziet ons van zoveel goeds, waarvoor we best wel dank-je-wel(!) mogen zeggen...
Aan het einde van de wandeling tracteren we onszelf op een glaasje. Er prijkt een affiche aan de muur:
Schaapscheerfeest (gratis)
woensdag 19 mei 2010 (van 14u tot 16u30)
Kinderboerderij d'Oude Smelterij
tel.: 050/ 21.67.03
http://www.kinderboerderijtorhout.be/
Lieve groeten,
:0) Veerle Loriaux
woensdag 21 april 2010
Dag van de Aarde - 40ste editie
Beste natuurvriend,
Dank je wel
omdat ook jij zorg wil dragen
voor de Aarde
de grond onder je voeten
wilt bewaren óók voor morgen ...
er samen wilt voor zorgen ...
niet zozeer ons zal moeten
wijzen op de diepere waarde
dat blijvend onze aandacht zal vragen
Dank je wel !
;0) Veerle Loriaux
Dank je wel
omdat ook jij zorg wil dragen
voor de Aarde
de grond onder je voeten
wilt bewaren óók voor morgen ...
er samen wilt voor zorgen ...
niet zozeer ons zal moeten
wijzen op de diepere waarde
dat blijvend onze aandacht zal vragen
Dank je wel !
;0) Veerle Loriaux
donderdag 15 april 2010
Schijn bedriegt?...
Beste natuurvriend,
Je kan je wel verschansen..., maar door je roep wordt je verraden.
Met een schicht sla je op de vlucht, maar weer verraadt je je aanwezigheid.
Je laat een geur, een spoor achter, dat ons uiteindelijk bij jou brengt, en op die wijze verraadt je opnieuw wie en waar je bent.
Heel fascinerend lijkt me, voor wie de natuur een warm hart toedraagt.
En zo spits ik mijn oren, kijk ik rond en houdt -van alles wat ik zie- enkele korte aantekeningen...
Met de fiets rij ik heel graag langs grachten en bosranden. In het voorbij rijden tuur ik dan tussen en in de bomen.
Op die manier raak ik wel eens van mijn rijvak af, zoals vandaag, en zo belandde ik bijna in de gracht.
Daarin vond ik een dode reisduif, half met z'n kop en lijfje onder het slib. Jonge reisduiven maken nu proefvluchten. Onervaren trotseren zij voor het eerst weer en wind en soms vliegt zo'n duif dan tegen hoogspanningskabels aan. Ik vermoedt dat het zo moet zijn gegaan?...
Ik heb het dier uit de gracht gehaald, de ringnummer genoteerd, de duivenbond gecontacteerd, zodat de eigenaar van de duif op de hoogte kan worden gebracht. Graag had ik het dier levend terugbezorgd, maar dat zijn nu eenmaal dingen die gebeuren...
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
Je kan je wel verschansen..., maar door je roep wordt je verraden.
Met een schicht sla je op de vlucht, maar weer verraadt je je aanwezigheid.
Je laat een geur, een spoor achter, dat ons uiteindelijk bij jou brengt, en op die wijze verraadt je opnieuw wie en waar je bent.
Heel fascinerend lijkt me, voor wie de natuur een warm hart toedraagt.
En zo spits ik mijn oren, kijk ik rond en houdt -van alles wat ik zie- enkele korte aantekeningen...
Met de fiets rij ik heel graag langs grachten en bosranden. In het voorbij rijden tuur ik dan tussen en in de bomen.
Op die manier raak ik wel eens van mijn rijvak af, zoals vandaag, en zo belandde ik bijna in de gracht.
Daarin vond ik een dode reisduif, half met z'n kop en lijfje onder het slib. Jonge reisduiven maken nu proefvluchten. Onervaren trotseren zij voor het eerst weer en wind en soms vliegt zo'n duif dan tegen hoogspanningskabels aan. Ik vermoedt dat het zo moet zijn gegaan?...
Ik heb het dier uit de gracht gehaald, de ringnummer genoteerd, de duivenbond gecontacteerd, zodat de eigenaar van de duif op de hoogte kan worden gebracht. Graag had ik het dier levend terugbezorgd, maar dat zijn nu eenmaal dingen die gebeuren...
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
woensdag 31 maart 2010
Een bank vooruit.
Beste natuurvriend,
Nét ietsje te laat. O jee!
Ik zal het weer kunnen uitleggen, dacht ze, terwijl ze de schoolpoort binnen ging en de schoolbel had gerinkeld.
Met haastige tred bracht ze haar tweewieler naar de fietsenstalling, terwijl ze nadacht over een aanvaardbaar excuus.
Misschien ging ze wel weer blozen, wanneer de juf maar enigszins vermoedde dat ze loog? Maar ze loog, zoveel was duidelijk, ze loog!
Er was ook altijd zo-veel te zien op weg naar school. De lente werkte zo aanstekelijk en elke dag bedacht ze een ander verhaal: de schapen en hun lammetjes, de narcissen die kleur brachten in het park dat er zo doods uitzag, de bomen die alsmaar groener oogden. Het nieuwe leven deed iets met haar, dat ze... tja wel vaker te laat kwam op school. Onvermijdelijk.
Ze zou zeggen dat ze haar huiswerk was vergeten en er nog gauw was om gereden. Mevrouw, 't is echt waar!"
Enkele jaren later vond dat kleine meisje de weg naar school maar niets. Altijd op die schoolbanken zitten, terwijl er buiten zo-veel te beleven viel?
Ze ging van lieverlee naar een andere school, waar men met de natuur en met de dieren werkt, en men kon er ook nog zijn brood mee verdienen.
Ze kwam nog wel vaker te laat: op afspraken, vergaderingen, zangles of toneel, of op haar werk. Dan zegt ze vastberaden: "Sorry!" - en verder hebben de mensen het wel begrepen. Ze kennen haar en laten haar doen. In haar eigen vaktheorie is ze vast wel een genie: de boerebuiten...
Je mag haar alles vragen, maar alstublieft niet om op tijd te willen komen. Zo'n kind verandert immers nooit.
Straks Pasen,
dan laat ik jullie voor even,
trek ik weer de wijde wereld in,
voor jullie een vrolijk -
voor mij een Zalig-
Pasen,
je hebt er vast ook màànden naar uitgekeken.
Welnu,
geniet maar volop
van die nieuwe lente !
:0) Veerle Loriaux
Nét ietsje te laat. O jee!
Ik zal het weer kunnen uitleggen, dacht ze, terwijl ze de schoolpoort binnen ging en de schoolbel had gerinkeld.
Met haastige tred bracht ze haar tweewieler naar de fietsenstalling, terwijl ze nadacht over een aanvaardbaar excuus.
Misschien ging ze wel weer blozen, wanneer de juf maar enigszins vermoedde dat ze loog? Maar ze loog, zoveel was duidelijk, ze loog!
Er was ook altijd zo-veel te zien op weg naar school. De lente werkte zo aanstekelijk en elke dag bedacht ze een ander verhaal: de schapen en hun lammetjes, de narcissen die kleur brachten in het park dat er zo doods uitzag, de bomen die alsmaar groener oogden. Het nieuwe leven deed iets met haar, dat ze... tja wel vaker te laat kwam op school. Onvermijdelijk.
Ze zou zeggen dat ze haar huiswerk was vergeten en er nog gauw was om gereden. Mevrouw, 't is echt waar!"
Enkele jaren later vond dat kleine meisje de weg naar school maar niets. Altijd op die schoolbanken zitten, terwijl er buiten zo-veel te beleven viel?
Ze ging van lieverlee naar een andere school, waar men met de natuur en met de dieren werkt, en men kon er ook nog zijn brood mee verdienen.
Ze kwam nog wel vaker te laat: op afspraken, vergaderingen, zangles of toneel, of op haar werk. Dan zegt ze vastberaden: "Sorry!" - en verder hebben de mensen het wel begrepen. Ze kennen haar en laten haar doen. In haar eigen vaktheorie is ze vast wel een genie: de boerebuiten...
Je mag haar alles vragen, maar alstublieft niet om op tijd te willen komen. Zo'n kind verandert immers nooit.
Straks Pasen,
dan laat ik jullie voor even,
trek ik weer de wijde wereld in,
voor jullie een vrolijk -
voor mij een Zalig-
Pasen,
je hebt er vast ook màànden naar uitgekeken.
Welnu,
geniet maar volop
van die nieuwe lente !
:0) Veerle Loriaux
vrijdag 26 maart 2010
Earth Hour
Beste natuurvriend,
Dank je wel
als je morgen
27 maart 2010
het licht wilt doven.
Op vraag van WWF
sluit ik me aan bij haar campagne
om
tussen 20u30 en 21u30
een kaarsje te laten branden.
Intussen wil ik even nadenken
over onze aarde
en
over ons...
Met deze actie kunnen we
een klein gebaar stellen
van
dankbaarheid...
respect...
waardering...
Ik kan je geen cijfers voorleggen
ook al denk je misschien
"Mijn bijdrage zal het verschil niet maken."
Je staat
aan de kant van de verliezers
als je niet
(meer)
probeert.
In naam van onze kwetsbare planeet:
DANK-JE-WEL!
Genegen,
:0) Veerle Loriaux
Dank je wel
als je morgen
27 maart 2010
het licht wilt doven.
Op vraag van WWF
sluit ik me aan bij haar campagne
om
tussen 20u30 en 21u30
een kaarsje te laten branden.
Intussen wil ik even nadenken
over onze aarde
en
over ons...
Met deze actie kunnen we
een klein gebaar stellen
van
dankbaarheid...
respect...
waardering...
Ik kan je geen cijfers voorleggen
ook al denk je misschien
"Mijn bijdrage zal het verschil niet maken."
Je staat
aan de kant van de verliezers
als je niet
(meer)
probeert.
In naam van onze kwetsbare planeet:
DANK-JE-WEL!
Genegen,
:0) Veerle Loriaux
donderdag 25 maart 2010
Friendly Landscape
Beste natuurvriend,
Op.82/ Robert Schumann: Friendly Landscape.
Het komt niet uit Klara for Kids.
Het komt uit: Classics to Moderns (met een overzicht van de pianoliteratuur vanaf 1650 tot 2000, op historisch verantwoorde instrumenten, uitgevoerd door 250 leerlingen, oudleerlingen en leerkrachten, in de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord Adriaen Willaert/ Roeselare)
Robert Schumann..., en vele componisten mét hem, hebben me mijn verbeelding levendig gehouden (ook mijn verwondering) hoé zij erin sla(a)g(d)en om de geluiden in de natuur op gevoelige wijze vast te leggen in muziek.
Zoek het alstublieft niet te ver, en zeg me wat je ervaart, waar jij het terug zou vinden in de natuur?...
Elk seizoen, als nu de lente, speelt met de bevestiging dat de terugkeer naar de natuur wel eens heel verwant zou kunnen zijn aan de fijngevoeligheid van klassieke muziek, dat het mij althans positief beïnvloedt in al wat ik doe en wat ik tracht te doen.
Ik kom wel vaker naar huis met mijn gedachten nog vers bij de lammetjes in de wei en het groene gras waar ik doorheen ben gewandeld, niet wetend hoéveel keren een compositie door mijn hoofd is gegaan...
Met muziek minnende groeten,
:0) Veerle Loriaux
Op.82/ Robert Schumann: Friendly Landscape.
Het komt niet uit Klara for Kids.
Het komt uit: Classics to Moderns (met een overzicht van de pianoliteratuur vanaf 1650 tot 2000, op historisch verantwoorde instrumenten, uitgevoerd door 250 leerlingen, oudleerlingen en leerkrachten, in de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord Adriaen Willaert/ Roeselare)
Robert Schumann..., en vele componisten mét hem, hebben me mijn verbeelding levendig gehouden (ook mijn verwondering) hoé zij erin sla(a)g(d)en om de geluiden in de natuur op gevoelige wijze vast te leggen in muziek.
Zoek het alstublieft niet te ver, en zeg me wat je ervaart, waar jij het terug zou vinden in de natuur?...
Elk seizoen, als nu de lente, speelt met de bevestiging dat de terugkeer naar de natuur wel eens heel verwant zou kunnen zijn aan de fijngevoeligheid van klassieke muziek, dat het mij althans positief beïnvloedt in al wat ik doe en wat ik tracht te doen.
Ik kom wel vaker naar huis met mijn gedachten nog vers bij de lammetjes in de wei en het groene gras waar ik doorheen ben gewandeld, niet wetend hoéveel keren een compositie door mijn hoofd is gegaan...
Met muziek minnende groeten,
:0) Veerle Loriaux
vrijdag 19 maart 2010
Fietsen moet kunnen...
Beste natuurvriend,
Het was een uitdaging! Het was alles wat ik in de weegschaal (zeg maar 'waagschaal') durfde leggen PRIMO omdat je jong bent en SECUNDO om aan de realiteit te ontsnappen.
De realiteit was toen: "Koning auto heeft altijd voorrang!" Je komt er wel achter dat die stelling niet helemaal klopt eens je zelf achter het stuur zit, maar... ik was toen nog niet zo ver.
Voor mijn Eerste Communie kreeg ik een fiets, mijn eerste fiets. Diezelfde dag wou én zou ik fietsen. Een heuse prestatie, maar ik won!
Ach, als je jong bent...
We woonden aan een heel drukke provinciebaan, vandaar dat ik pas op mijn tiende naar school mocht met de fiets. Ik voelde me als een koning zo rijk!
Ach, je bent jong voor iets...
Veertien jaar, snotneus op kot, weg van huis, de vrijheden van het studentenleven, niemand om verantwoording bij af te leggen, als dan alleen ...aan de kotmadam als je vijf minuten te laat arriveerde. Halsbrekende toeren heb ik uitgehaald, maakte kronkels tussen de rij wachtende auto's, en kreeg wel eens een vuist te zien.
Ach, je bent jong en de wereld ligt aan je voeten...
Van Oudenaarde naar Gent en terug, van Beervelde naar Sint-Amandsberg en terug, dat waren favoriete trips, en met mijn hoofd in de wolken, ver van rustig, mijn fiets doopte ik Lucifer! Mijn fiets en ik waren onafscheidelijke maatjes voor het leven!
Het gaat al wat rustiger, maar toch ben ik soms nog als een kind. Het kriebelt vanbinnen wel eens als ik voorbij een rij wachtende auto's fiets.
Ach, was dat niet... jong zijn?
Als ze met drie naast elkaar fietsen?
Als een van hen langzaam zijn middenvinger opsteekt?
Als een autobestuurder maar eens durft te claxoneren... gewoon negeren?
Als ze halsbrekende toeren uithalen...?
Als ze met een onverlichte fiets de weg opgaan bij donker weer...?
Ik kijk even in mijn achteruitkijkspiegel en hou mijn hart vast.
... Ik ben zelf ook jong geweest. Gevaren zie je meestal achteraf.
Het was een uitdaging! Het was alles wat ik in de weegschaal (zeg maar 'waagschaal') durfde leggen PRIMO omdat je jong bent en SECUNDO om aan de realiteit te ontsnappen.
De realiteit was toen: "Koning auto heeft altijd voorrang!" Je komt er wel achter dat die stelling niet helemaal klopt eens je zelf achter het stuur zit, maar... ik was toen nog niet zo ver.
Voor mijn Eerste Communie kreeg ik een fiets, mijn eerste fiets. Diezelfde dag wou én zou ik fietsen. Een heuse prestatie, maar ik won!
Ach, als je jong bent...
We woonden aan een heel drukke provinciebaan, vandaar dat ik pas op mijn tiende naar school mocht met de fiets. Ik voelde me als een koning zo rijk!
Ach, je bent jong voor iets...
Veertien jaar, snotneus op kot, weg van huis, de vrijheden van het studentenleven, niemand om verantwoording bij af te leggen, als dan alleen ...aan de kotmadam als je vijf minuten te laat arriveerde. Halsbrekende toeren heb ik uitgehaald, maakte kronkels tussen de rij wachtende auto's, en kreeg wel eens een vuist te zien.
Ach, je bent jong en de wereld ligt aan je voeten...
Van Oudenaarde naar Gent en terug, van Beervelde naar Sint-Amandsberg en terug, dat waren favoriete trips, en met mijn hoofd in de wolken, ver van rustig, mijn fiets doopte ik Lucifer! Mijn fiets en ik waren onafscheidelijke maatjes voor het leven!
Het gaat al wat rustiger, maar toch ben ik soms nog als een kind. Het kriebelt vanbinnen wel eens als ik voorbij een rij wachtende auto's fiets.
Ach, was dat niet... jong zijn?
Als ze met drie naast elkaar fietsen?
Als een van hen langzaam zijn middenvinger opsteekt?
Als een autobestuurder maar eens durft te claxoneren... gewoon negeren?
Als ze halsbrekende toeren uithalen...?
Als ze met een onverlichte fiets de weg opgaan bij donker weer...?
Ik kijk even in mijn achteruitkijkspiegel en hou mijn hart vast.
... Ik ben zelf ook jong geweest. Gevaren zie je meestal achteraf.
zaterdag 27 februari 2010
Wandelen in de Westkust...
Beste natuurvriend,
6u06... Zoals beloofd - in alle vroegte-kom ik je wakker maken, want we gaan naar buiten!
V.o.o.r.z.i.c.h.t.i.g. dat je niet opgeschrikt wordt door een verdwaalde kogel. Neen serieus, het is geen grap: De Vlaamse jagersorganisatie werd aangesproken door land- en tuinbouwers, om dit weekend zoveel mogelijk houtduiven te schieten, omdat deze vogels ernstige schade toebrengen aan de gewassen. Nadat alle andere probeersels hadden gefaald, hebben ze nu de hulp van jagers ingeroepen.
Onder deze weersomstandigheden, met regen als voornaamste component, houden we ons vandaag maar content met een wandeling in de Westkust.
Waar vissers en kunstenaars elkaar ontmoetten, wit gekalkte huisjes langs het duingebied, een lang onbekend en onbemind stukje niemandsland, of fout ingeschat waardevol erfgoed:
Sint- Idesbald (Koksijde- Oostduinkerke).
Als alles meezit, we geen verloren baan doen, geen tramhalte te vroeg of te laat zijn afgestapt, ik mijn sacoche niet heb laten staan bij Sabine (waar we 't laatst een koffie dronken), dan vertrekt onze wandeling rond 14u aan de Zeedijk (Strandlaan)
En morgen (rond dit uur) draai ik mij nog eens om in bed...
Met vroege octendgroeten (ge moogt gerust zijn!)
:0) Veerle Loriaux
6u06... Zoals beloofd - in alle vroegte-kom ik je wakker maken, want we gaan naar buiten!
V.o.o.r.z.i.c.h.t.i.g. dat je niet opgeschrikt wordt door een verdwaalde kogel. Neen serieus, het is geen grap: De Vlaamse jagersorganisatie werd aangesproken door land- en tuinbouwers, om dit weekend zoveel mogelijk houtduiven te schieten, omdat deze vogels ernstige schade toebrengen aan de gewassen. Nadat alle andere probeersels hadden gefaald, hebben ze nu de hulp van jagers ingeroepen.
Onder deze weersomstandigheden, met regen als voornaamste component, houden we ons vandaag maar content met een wandeling in de Westkust.
Waar vissers en kunstenaars elkaar ontmoetten, wit gekalkte huisjes langs het duingebied, een lang onbekend en onbemind stukje niemandsland, of fout ingeschat waardevol erfgoed:
Sint- Idesbald (Koksijde- Oostduinkerke).
Als alles meezit, we geen verloren baan doen, geen tramhalte te vroeg of te laat zijn afgestapt, ik mijn sacoche niet heb laten staan bij Sabine (waar we 't laatst een koffie dronken), dan vertrekt onze wandeling rond 14u aan de Zeedijk (Strandlaan)
En morgen (rond dit uur) draai ik mij nog eens om in bed...
Met vroege octendgroeten (ge moogt gerust zijn!)
:0) Veerle Loriaux
Abonneren op:
Posts (Atom)
