Beste natuurvriend,
lente vandaag!
We gaan wandelen, niet zo heel ver van huis, in het licht glooiend landschap van de Wervikse deelgemeente Geluwe. Na even zoeken vonden we het gehucht Ter Hand, waar deze wandeltocht begint.
Ter Hand dankt zijn naam aan een aloude afspanning gelegen aan de 'groote straete van Ipre naar Cortryck' - oftewel 'Brigandpad' in de volksmond gezegd.
De Boerenkrijg gaat terug tot in de 18de eeuw en situeert zich tot op het einde van W.O.I, waarbij de Vlaamse plattelandsbevolking de jarenlange onderdrukking, de plunderingen, de verwoesting en vernedering van de Franse bezetter grondig beu was. Een gedenksteen 'Voor OUTER en HEERD' / 1798 - 1948 aan het huis op de hoek van de Magerheidstraat met de Peperstraat doet de tijd herleven. Even verderop trekken we een ietwat rustigere omgeving in. Mooi wandelen hier, dat wel, maar als de nood hoog is (oei oei!)..., dan heb je wel brute pech, want hier raak je niet meteen verlost van je kleine zonden. Cafetaria's kom je niet tegen onderweg.
Maar erger nog was het onveiligheidsgevoel dat me bekroop. In de Kleine Roeselarestraat ( in de volksmond de ' Patersbusstrate ' genoemd) werd ik bangelijk verrast door een arrogante autobestuurder, die rakelings langs ons heen reed.Ech waar, het is uitkijken, vooral aan de bocht net vóór de hoogspanningsmast, waar het pad naar rechts afwijkt en overgaat in een aardeweg!!!
We gaan langs boerderijen, waar kapelletjes in de muren of in de nok van het dak zijn gemetseld, en andere vind je zomaar langs een heg. De Peutevinkapel trekt onze aandacht, dat we er even voor van het pad willen afwijken.
Veldweggetjes zijn mij heel geliefd, want hier en daar kom je landhuisjes tegen die heel fraai tonen temidden het landschap. Mocht ik ooit het groot lot winnen ( kan wel niet, maar soms mogen we eens dromen hé...), dan kocht ik een huisje zoals ik in de Magerheidstraat n° 37 eentje vond...
Aan sommige hofsteden kan je niet achteloos voorbijgaan, óf hun naam doet je iets, óf hun bouwstijl, of deze in de Moeremaaistraat aan Hof Ter Eechoute: " Hier waakt de boer over het welzijn van zijn dieren." Mooi toch? ...En 't is nog waar ook!
De Geluwemolenstraat nodigt uit voor een zitpauze. Terwijl we uitkijken op het Leiedal, doormidden gesneden door de A19 (Kortrijk-Ieper) kijken we efkes in onze rugzak wat we nog over hebben aan proviant: een paar koekjes, 3 wortels, een tas koffie. Oké, daarmee kunnen we de laatste kilometers afwerken, hé paps?
Tussen de meersen lopen we over een betonstenen paadje, dat ons met het landbouwleven in contact houdt, vooraleer we terug huiswaarts keren.
Het was zo'n fijne namiddag, en ik hoop voor jullie hetzelfde gevoel als je deze tocht even zou willen maken.
Oh ja, ik vergat nog iets te zeggen...
Bijna aan het eind van onze wandeling zag ik een denneboom. Menslief, wat een grote dennenappels hingen eraan! Het deed me even terugdenken aan het tweede studiejaar. Van de juf leerden we dat dennenappels met open schubben ons vertellen dat het de komende dagen mooi weer zal zijn.
Ik ben dus in blijde verwachting..., en helemaal in de wolken!
Genegen,
:0) Veerle Loriaux
Posts tonen met het label wandelroute Leiestreek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wandelroute Leiestreek. Alle posts tonen
zondag 21 maart 2010
zaterdag 21 november 2009
Pompeschitters wandelroute (8,7km)
Beste natuurvriend,
Het verwonderde me een beetje te horen dat het kasteelpark 't Torreke - gelegen net naast de Basiliek van Dadizele- al zoveel jaren staat te verkommeren... Een mooi verzorgd wandelpark kan toch een waardevolle invulling zijn voor bewoners als bezoekers?...
Ik had me nochtans graag in het ridderlijke domein gewaand, in één van de vertrekken van het kasteel, bewoond door Ridder Jan/ heer van Dadizele en raadsman van de Hertogen van Bourgondië. Als een frêle minnestreel, gezeten op een kruk in een met de hand geborduurd kleed, spelend op een harp.
Een middeleeuws schouwspel, dat enkel voorbehouden bleef voor rijke hofdames...
De ontnuchtering was groot toen ik voorbij 'de Pompeschitter' passeerde. Een bijzonder personage naar 't schijnt... Op een pompbak gezeten, broek tot onder de knieën laten zakken en pruimetaart etend, terwijl hij zat te k.....
De Pompeschitter echter, blijkt een spotnaam van de Daiselnaars te zijn en die ze met trots dragen.
Heel verdraaglijk zijn nu onze laarzen. We zullen het nog wel ondervinden.
Dadizele is een Mariaoord, getuige hiervan de vele kapellen langs de straten en Mariabeeldjes in de gevels van huizen en schuren.
Vanuit de Bakkershoekstraat hebt u een magnifiek zicht op de Basiliek! Een 50-tal meters stappen we langs de Oude Ieperstraat, om dan rechts de Kleinestraat in te slaan. Daar bevindt zich het virtuele driegemeentepunt van Dadizele (Moorslede), Geluwe (Wervik) en Moorsele (Wevelgem).De gemeentegrens daalt en nu hebben we 2 km in de benen.
We kiezen voor de boerenslag. Amai mijn botten! Ten volle zitten we nu in de velden, groot verliespunt voor fazanten: Nu al de maïs is binnengehaald, zijn woerhennen radeloos op zoek naar een veilig onderkomen.
Vreemd wanneer je 'brandweer'slangen op de putoevers ziet liggen. Ze worden ingezet om de openluchtgroenten te beregenen bij droge periodes.
We steken de (drukke!) Dadizelestraat over, en komen een eind verderop terug in een boerenslag. Mooi is het wel een bonte verzameling groene, rode, witte kool en spruitjes, dat het landbouwleven in West-Vlaanderen zo typeert...
De Basiliek is onze bakermat. We krijgen haar meerdere keren te zien over de rug van de drassige akkers.
We passeren langs drie begraafplaatsen, waarvan het Dadizeele New British Cemetry deel uitmaakt, en waar meer dan duizend Britse slachtoffers begraven liggen uit de Grooten Oorlog. We stevenen af op de Spaanse kapel, een mooie kapel dat opgetrokken werd in barokke stijl. Ze is achthoekig en gebouwd in baksteen en witsteen.
De laatste lootjes worden gelegd, hoe dichter we de Basiliek naderen hoe meer deugd de zonnewarmte ons doet! We worden nog even in de tuin van het Rosarium geleidt. Naar mijn gevoel is deze gebedsplaats de mooiste plaats van Dadizele. Hier vinden mensen kracht, in de grote omloop van het leven, bij verlies, in glorietijd, in begroeving, in blijheid, en in dankbaarheid om duizend- en één dingen.
Hier eindigt onze wandeling. We hebben nog wat tijd over om een drankje en een hapje bij De Klokke Brood- en banket / aan de Moorsledestraat 2 / aan de rechterkant. Een warme chocolademelk en een boterkoek van het huis zal ons deugd doen!!!
Fijne wandelgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Het verwonderde me een beetje te horen dat het kasteelpark 't Torreke - gelegen net naast de Basiliek van Dadizele- al zoveel jaren staat te verkommeren... Een mooi verzorgd wandelpark kan toch een waardevolle invulling zijn voor bewoners als bezoekers?...
Ik had me nochtans graag in het ridderlijke domein gewaand, in één van de vertrekken van het kasteel, bewoond door Ridder Jan/ heer van Dadizele en raadsman van de Hertogen van Bourgondië. Als een frêle minnestreel, gezeten op een kruk in een met de hand geborduurd kleed, spelend op een harp.
Een middeleeuws schouwspel, dat enkel voorbehouden bleef voor rijke hofdames...
De ontnuchtering was groot toen ik voorbij 'de Pompeschitter' passeerde. Een bijzonder personage naar 't schijnt... Op een pompbak gezeten, broek tot onder de knieën laten zakken en pruimetaart etend, terwijl hij zat te k.....
De Pompeschitter echter, blijkt een spotnaam van de Daiselnaars te zijn en die ze met trots dragen.
Heel verdraaglijk zijn nu onze laarzen. We zullen het nog wel ondervinden.
Dadizele is een Mariaoord, getuige hiervan de vele kapellen langs de straten en Mariabeeldjes in de gevels van huizen en schuren.
Vanuit de Bakkershoekstraat hebt u een magnifiek zicht op de Basiliek! Een 50-tal meters stappen we langs de Oude Ieperstraat, om dan rechts de Kleinestraat in te slaan. Daar bevindt zich het virtuele driegemeentepunt van Dadizele (Moorslede), Geluwe (Wervik) en Moorsele (Wevelgem).De gemeentegrens daalt en nu hebben we 2 km in de benen.
We kiezen voor de boerenslag. Amai mijn botten! Ten volle zitten we nu in de velden, groot verliespunt voor fazanten: Nu al de maïs is binnengehaald, zijn woerhennen radeloos op zoek naar een veilig onderkomen.
Vreemd wanneer je 'brandweer'slangen op de putoevers ziet liggen. Ze worden ingezet om de openluchtgroenten te beregenen bij droge periodes.
We steken de (drukke!) Dadizelestraat over, en komen een eind verderop terug in een boerenslag. Mooi is het wel een bonte verzameling groene, rode, witte kool en spruitjes, dat het landbouwleven in West-Vlaanderen zo typeert...
De Basiliek is onze bakermat. We krijgen haar meerdere keren te zien over de rug van de drassige akkers.
We passeren langs drie begraafplaatsen, waarvan het Dadizeele New British Cemetry deel uitmaakt, en waar meer dan duizend Britse slachtoffers begraven liggen uit de Grooten Oorlog. We stevenen af op de Spaanse kapel, een mooie kapel dat opgetrokken werd in barokke stijl. Ze is achthoekig en gebouwd in baksteen en witsteen.
De laatste lootjes worden gelegd, hoe dichter we de Basiliek naderen hoe meer deugd de zonnewarmte ons doet! We worden nog even in de tuin van het Rosarium geleidt. Naar mijn gevoel is deze gebedsplaats de mooiste plaats van Dadizele. Hier vinden mensen kracht, in de grote omloop van het leven, bij verlies, in glorietijd, in begroeving, in blijheid, en in dankbaarheid om duizend- en één dingen.
Hier eindigt onze wandeling. We hebben nog wat tijd over om een drankje en een hapje bij De Klokke Brood- en banket / aan de Moorsledestraat 2 / aan de rechterkant. Een warme chocolademelk en een boterkoek van het huis zal ons deugd doen!!!
Fijne wandelgroeten,
:0) Veerle Loriaux
zondag 15 november 2009
Het Koekuit-wandelpad (8,7km)
Beste natuurvriend,
Moorslede...
We zullen ons vandaag à l'improvist moeten bezighouden, want we hebben geen wandelkaart bij, niet toe gekomen er eentje aan te schaffen...
We zetten onze tocht in aan de kerkhofstraat vlakbij het rustoord Maria-Middelares, en kijken even over het muurtje van het kerkhof, dat er bezaaid ligt met kleurige chrysanten.
Vrij snel stappen we het open landschap in. Geheel onze tocht sluit het ene lapje groen aan op het andere. Het is niet te denken hoe intensief hier nog aan landbouw wordt gedaan(!)
Recht voor ons uit ligt Izegem, waar ergens ons huisje staat, rechts piekt de toren van de Basiliek van Dadizele. Hoewel zo'n idylische plek, steekt Dadizele de pluimen op zijn hoed: de Basiliek, het Rosarium, de Spaanse kapel, de 'Pompeschitter' in het wandelpark (waarnaar de inwoners van Dadizele worden genoemd), zijn gekend tot over de landsgrenzen...
De wijk 'Koekuit' weliswaar 'Kouckuit' van oudsher opgetekend, brengt ons terug in de tijd van de jonge pater Constant Lievens, waar hij opgroeide. Dit gehucht telde zo'n 1.000 mensen, voornamelijk vlaszwingelaars.
We wandelen voorbij het oudste wijkschooltje 'De Kouckuit' van Moorslede. Het werd opgericht in 1875, verwoest tijdens W.O. I en heropgericht in 1928. De school kende een bloei in 1978-1980, maar werd eind juni van dit jaar gesloten, wegens het dalend leerlingenaantal...
We moeten niet overtuigd worden: dit traject, met vooràl rustige, landelijke wegen, familiale hoeven en tal van kapelletjes langs de weg, getuigt van de aloude Mariaverering. Vele gehuchten en dorpen in de omgeving waren vroeger belangrijke verzamelplaatsen voor pelgrims.
Voor het ogenblik liggen sommige karrewegels er erg drassig bij. Met een kinderwagen of rolstoel kom je hier momenteel niet door...
Zwarte kraaien domineren ons Vlaamse landschap.Gelezen dat zij best kunnen kruisen met bonte kraaien, delen zij hetzelfde voedsel, dezelfde biotoop en dezelfde manieren... van voortplanten.
Een statige Kasteeldreef leidt ons naar het kasteel 'Kouckuit', volop tussen de bossen, in een klein maar prachtig domein. Het kasteel werd heropgebouwd, in een weliswaar andere stijl, na de verwoesting tijdens W.O. I
Het was juffrouw de Meulenaere van dit kasteel, die pater Lievens hielp een deel van zijn studies te betalen.
Een verdwaalde regendruppel doet ons eraan herinneren dat we toch al in november zijn, hoewel we het soms vergeten als de zon zacht langs onze kaken streelt... Langs de rand van de akkers bereiken we stilaan Beitem -een gehucht op het grondgebied Rumbeke- deelgemeente van Roeselare.
De vroegste bronnen van Moorslede (dat we nu terug binnenwandelen) werden opgetekend omstreeks 1580, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, voor onze gewesten een rampzalige tijd.
Onze wandeling eindigt op het Marktplein, even voorbij de St.-Martinuskerk, waar je ook het Ruiterstandbeeld van pater/ missionaris Lievens aantreft.
Aan de zijkant staat geschreven: ' Gaat en onderwijst alle volkeren .' Math. XX VIII, 19.
Met stille tred keren we huiswaarts.
Fijne groeten,
:0) Veerle Loriaux
Moorslede...
We zullen ons vandaag à l'improvist moeten bezighouden, want we hebben geen wandelkaart bij, niet toe gekomen er eentje aan te schaffen...
We zetten onze tocht in aan de kerkhofstraat vlakbij het rustoord Maria-Middelares, en kijken even over het muurtje van het kerkhof, dat er bezaaid ligt met kleurige chrysanten.
Vrij snel stappen we het open landschap in. Geheel onze tocht sluit het ene lapje groen aan op het andere. Het is niet te denken hoe intensief hier nog aan landbouw wordt gedaan(!)
Recht voor ons uit ligt Izegem, waar ergens ons huisje staat, rechts piekt de toren van de Basiliek van Dadizele. Hoewel zo'n idylische plek, steekt Dadizele de pluimen op zijn hoed: de Basiliek, het Rosarium, de Spaanse kapel, de 'Pompeschitter' in het wandelpark (waarnaar de inwoners van Dadizele worden genoemd), zijn gekend tot over de landsgrenzen...
De wijk 'Koekuit' weliswaar 'Kouckuit' van oudsher opgetekend, brengt ons terug in de tijd van de jonge pater Constant Lievens, waar hij opgroeide. Dit gehucht telde zo'n 1.000 mensen, voornamelijk vlaszwingelaars.
We wandelen voorbij het oudste wijkschooltje 'De Kouckuit' van Moorslede. Het werd opgericht in 1875, verwoest tijdens W.O. I en heropgericht in 1928. De school kende een bloei in 1978-1980, maar werd eind juni van dit jaar gesloten, wegens het dalend leerlingenaantal...
We moeten niet overtuigd worden: dit traject, met vooràl rustige, landelijke wegen, familiale hoeven en tal van kapelletjes langs de weg, getuigt van de aloude Mariaverering. Vele gehuchten en dorpen in de omgeving waren vroeger belangrijke verzamelplaatsen voor pelgrims.
Voor het ogenblik liggen sommige karrewegels er erg drassig bij. Met een kinderwagen of rolstoel kom je hier momenteel niet door...
Zwarte kraaien domineren ons Vlaamse landschap.Gelezen dat zij best kunnen kruisen met bonte kraaien, delen zij hetzelfde voedsel, dezelfde biotoop en dezelfde manieren... van voortplanten.
Een statige Kasteeldreef leidt ons naar het kasteel 'Kouckuit', volop tussen de bossen, in een klein maar prachtig domein. Het kasteel werd heropgebouwd, in een weliswaar andere stijl, na de verwoesting tijdens W.O. I
Het was juffrouw de Meulenaere van dit kasteel, die pater Lievens hielp een deel van zijn studies te betalen.
Een verdwaalde regendruppel doet ons eraan herinneren dat we toch al in november zijn, hoewel we het soms vergeten als de zon zacht langs onze kaken streelt... Langs de rand van de akkers bereiken we stilaan Beitem -een gehucht op het grondgebied Rumbeke- deelgemeente van Roeselare.
De vroegste bronnen van Moorslede (dat we nu terug binnenwandelen) werden opgetekend omstreeks 1580, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, voor onze gewesten een rampzalige tijd.
Onze wandeling eindigt op het Marktplein, even voorbij de St.-Martinuskerk, waar je ook het Ruiterstandbeeld van pater/ missionaris Lievens aantreft.
Aan de zijkant staat geschreven: ' Gaat en onderwijst alle volkeren .' Math. XX VIII, 19.
Met stille tred keren we huiswaarts.
Fijne groeten,
:0) Veerle Loriaux
zondag 18 oktober 2009
De Stijn Streuvelsroute te voete...( 7,3km)
Beste natuurvriend,
Deze route leidt ons door het glooiend landschap in en rondom Ingooigem.
Stijn Streuvels was niet alleen een prozaïst en romancier, maar ook een fervente natuurminnaar en wandelaar. We stappen letterlijk in de voetsporen van deze Vlaamse schrijver, te beginnen bij een voetpad, vlak voor zijn woning: het 'Lijsternest'.
Op de Hoge Kleitop (475 m hoge heuvel) liet hij een landhuis bouwen, met medewerking van enkele vrienden. In zijn testament liet hij verstaan niet opgezet te zijn met een grafmonument. Het monument dat hij wenste in ere te behouden was wat hij persoonlijk had opgewerkt, nl.: het domein en de woning met alles erop en eraan. Overeenkomstig zijn wilsbeschikking kocht het Provinciehuis de eigendommen op, om ze vervolgens voor het grote publiek open te stellen.
Vandaag echter is het Lijsternest gesloten wegens restauratiewerken en voorafgaand verhuiswerken. Meer info? Het Huis van de Streek West-Vlaanderen in Kortrijk (056/24.99.94) of www.west-vlaanderen.be/musea
De landwegel brengt ons meteen in het weidse agrarisch landschap. Het zonlicht verlaat ons geen seconde en de Tiegemse witte Bergmolen trekt al van verre onze aandacht. Elk seizoen brengt zijn vruchten voort en kweekt ons karakter aan om weer en wind te leren doorstaan.
In de Bergstraat, aan de eerstvolgende splitsing gaan we vrijwel onmiddellijk naar links in Dolage. Over de laagstamfruitbomen opent zich een vergezicht over de beboste kruinen van Zulzeke, Kwaremont, en Kluisberg. De appels aan de bomen zagen er toch zo verleidelijk uit...Alleen maar naar kijken, maar aankomen niet, tenzij...je de fruitboer aantreft? Voor €1,60 hadden we een zak heerlijk glimmende Jonagolds. Mensen toch, zo'n sàppige appels!
Langsheen de tuin van een riante villa brengt het voetpad ons op de Warandedreef, in een wijde boog om het St.-Arnolduspark.
Dit domein behoorde oorspronkelijk toe tot het kerngoed van de Heren der Heerlijkheid Tiegem. Het hedendaags park werd door de huidige eigenaars, de Paters Redemptoristen, in de jaren zestig tot een meer eigentijds recreatiepark omgevormd.
Opnieuw brengt een tegelpad ons in het agrarisch landschap. Gezwind stappen we verder en komen uiteindelijk uit op Schernaai. Algauw aan de rechterkant, maken we kennis met de ommuurde hoeve Schernaaihof oftewel: het Goed Ter Broecke. Deze mooie hoeve was ten tijde van het Ancien Regime het fonsier van de Heerlijkheid Ten Broecke en in het bezit van de Heren van Vichte.
De St.-Antoniuskerk is ons baken, en intussen genieten we van elk uitzicht, elk streepje zon en elke vierkante meter grond onder onze voeten.
Ingooigem, waar tijdgenoot Hugo Verriest, als 'paster te lande' de kinderen onderwees, de zieken bezocht en praatte met de dorpelingen, zei ooit:
" Schoon volk, mijn volk.
Ze zijn arm, aan zichzelf overgelaten en ze ondergaan lijdzaam het leven met zijn arbeid en zijn last, slechts nu en dan onderbroken en vergeten op feesten en kermissen..."
Tegen de zuidmuur van de kerk bevinden zich de grafmonumenten van Ingooigems twee beroemde inwoners: links dat van Hugo Verriest, rechts dat van Stijn Streuvels.
Voldaan keren we naar huis terug, en 'k heb er nog warme kaken van gekregen ook.
Met vriendelijke herfstgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Deze route leidt ons door het glooiend landschap in en rondom Ingooigem.
Stijn Streuvels was niet alleen een prozaïst en romancier, maar ook een fervente natuurminnaar en wandelaar. We stappen letterlijk in de voetsporen van deze Vlaamse schrijver, te beginnen bij een voetpad, vlak voor zijn woning: het 'Lijsternest'.
Op de Hoge Kleitop (475 m hoge heuvel) liet hij een landhuis bouwen, met medewerking van enkele vrienden. In zijn testament liet hij verstaan niet opgezet te zijn met een grafmonument. Het monument dat hij wenste in ere te behouden was wat hij persoonlijk had opgewerkt, nl.: het domein en de woning met alles erop en eraan. Overeenkomstig zijn wilsbeschikking kocht het Provinciehuis de eigendommen op, om ze vervolgens voor het grote publiek open te stellen.
Vandaag echter is het Lijsternest gesloten wegens restauratiewerken en voorafgaand verhuiswerken. Meer info? Het Huis van de Streek West-Vlaanderen in Kortrijk (056/24.99.94) of www.west-vlaanderen.be/musea
De landwegel brengt ons meteen in het weidse agrarisch landschap. Het zonlicht verlaat ons geen seconde en de Tiegemse witte Bergmolen trekt al van verre onze aandacht. Elk seizoen brengt zijn vruchten voort en kweekt ons karakter aan om weer en wind te leren doorstaan.
In de Bergstraat, aan de eerstvolgende splitsing gaan we vrijwel onmiddellijk naar links in Dolage. Over de laagstamfruitbomen opent zich een vergezicht over de beboste kruinen van Zulzeke, Kwaremont, en Kluisberg. De appels aan de bomen zagen er toch zo verleidelijk uit...Alleen maar naar kijken, maar aankomen niet, tenzij...je de fruitboer aantreft? Voor €1,60 hadden we een zak heerlijk glimmende Jonagolds. Mensen toch, zo'n sàppige appels!
Langsheen de tuin van een riante villa brengt het voetpad ons op de Warandedreef, in een wijde boog om het St.-Arnolduspark.
Dit domein behoorde oorspronkelijk toe tot het kerngoed van de Heren der Heerlijkheid Tiegem. Het hedendaags park werd door de huidige eigenaars, de Paters Redemptoristen, in de jaren zestig tot een meer eigentijds recreatiepark omgevormd.
Opnieuw brengt een tegelpad ons in het agrarisch landschap. Gezwind stappen we verder en komen uiteindelijk uit op Schernaai. Algauw aan de rechterkant, maken we kennis met de ommuurde hoeve Schernaaihof oftewel: het Goed Ter Broecke. Deze mooie hoeve was ten tijde van het Ancien Regime het fonsier van de Heerlijkheid Ten Broecke en in het bezit van de Heren van Vichte.
De St.-Antoniuskerk is ons baken, en intussen genieten we van elk uitzicht, elk streepje zon en elke vierkante meter grond onder onze voeten.
Ingooigem, waar tijdgenoot Hugo Verriest, als 'paster te lande' de kinderen onderwees, de zieken bezocht en praatte met de dorpelingen, zei ooit:
" Schoon volk, mijn volk.
Ze zijn arm, aan zichzelf overgelaten en ze ondergaan lijdzaam het leven met zijn arbeid en zijn last, slechts nu en dan onderbroken en vergeten op feesten en kermissen..."
Tegen de zuidmuur van de kerk bevinden zich de grafmonumenten van Ingooigems twee beroemde inwoners: links dat van Hugo Verriest, rechts dat van Stijn Streuvels.
Voldaan keren we naar huis terug, en 'k heb er nog warme kaken van gekregen ook.
Met vriendelijke herfstgroeten,
:0) Veerle Loriaux
zondag 14 december 2008
Neerbeek wandelroute
Beste natuurvriend,
Mèn ne kjè noa Bissegem gewist !
Van de parking ' De Rietput ' naar het kerkplein, en daar wachtte ons een wandeling van 6km.
Oké niet ver, maar zo hadden we weer een reden om het huis uit te komen !
Midden op het kerkplein pronkt het ' Minneke van Bissegem ', en onder onze voeten bevindt zich een oude schuilkelder uit W.O. II
De (drukke!)Meensesteenweg overgestoken, namen we het klinkerpad dat uitgeeft op het ontmoetingscentrum. We liepen er in een boogje omheen en kwamen uit op de Gullegemsesteenweg. Net voor de slagbomen gingen we linksaf het oude goederenstation op, waar vroeger vlas uit Bissegem en omstreken werd verhandeld.
Bissegem, dat sterk verstedelijkt is, is een typisch nijverheids- en woondorp aan de Leie. Maar toen we in de Vlienderkouter stonden, lieten we de drukte even achter ons. Schapenpoortjes aan weerszijden van de kouter hielden ons even op. Hoe het woord ' Vliender ' hieraan werd toegevoegd is ons een raadsel. Mogelijks vanwege de Vlienderstruiken, waarvan men vliendersiroop ( hoestsiroop ) maakte.
De Moraviestraat leidde ons naar het Bijenhof: een groothandel in bijenteeltmateriaal, honing en honingproducten. Bij de bijhorende taverne is een ruim terras en recreatie voor kinderen. Info vindt je terug op www.zaal-bijenhof.be/zaal.bijenhof@skynet.be
Door het draaipoortje over het terras, richting Leie, gingen we het jaagpad op, die we aanhielden tot bij de monding van de Neerbeek. We trokken de Neerbeekvallei in, 850 m wandelgebied, tot aan parking ' De Rietput '.
Hoewel Bissegem één van de dichtst bevolkte gemeenten van de provincie is, werden we hier en daar overweldigd door een heerlijke rust.
De Neerbeek..., waarnaar deze wandeling verwijst, dook even op uit de geschiedenis.
Je werd meermaals het strijdtoneel van gevechten en schermutselingen of werd door troepen belaagd.
Vredig nemen we afscheid van jou.
En tenslotte nog dit:
Namens mijn gezin en mezelf wens ik iedereen de mogelijkheid
- voor zichzelf en voor elkaar -
een beetje geluk in het nieuwe jaar.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux / Izegem
Mèn ne kjè noa Bissegem gewist !
Van de parking ' De Rietput ' naar het kerkplein, en daar wachtte ons een wandeling van 6km.
Oké niet ver, maar zo hadden we weer een reden om het huis uit te komen !
Midden op het kerkplein pronkt het ' Minneke van Bissegem ', en onder onze voeten bevindt zich een oude schuilkelder uit W.O. II
De (drukke!)Meensesteenweg overgestoken, namen we het klinkerpad dat uitgeeft op het ontmoetingscentrum. We liepen er in een boogje omheen en kwamen uit op de Gullegemsesteenweg. Net voor de slagbomen gingen we linksaf het oude goederenstation op, waar vroeger vlas uit Bissegem en omstreken werd verhandeld.
Bissegem, dat sterk verstedelijkt is, is een typisch nijverheids- en woondorp aan de Leie. Maar toen we in de Vlienderkouter stonden, lieten we de drukte even achter ons. Schapenpoortjes aan weerszijden van de kouter hielden ons even op. Hoe het woord ' Vliender ' hieraan werd toegevoegd is ons een raadsel. Mogelijks vanwege de Vlienderstruiken, waarvan men vliendersiroop ( hoestsiroop ) maakte.
De Moraviestraat leidde ons naar het Bijenhof: een groothandel in bijenteeltmateriaal, honing en honingproducten. Bij de bijhorende taverne is een ruim terras en recreatie voor kinderen. Info vindt je terug op www.zaal-bijenhof.be/zaal.bijenhof@skynet.be
Door het draaipoortje over het terras, richting Leie, gingen we het jaagpad op, die we aanhielden tot bij de monding van de Neerbeek. We trokken de Neerbeekvallei in, 850 m wandelgebied, tot aan parking ' De Rietput '.
Hoewel Bissegem één van de dichtst bevolkte gemeenten van de provincie is, werden we hier en daar overweldigd door een heerlijke rust.
De Neerbeek..., waarnaar deze wandeling verwijst, dook even op uit de geschiedenis.
Je werd meermaals het strijdtoneel van gevechten en schermutselingen of werd door troepen belaagd.
Vredig nemen we afscheid van jou.
En tenslotte nog dit:
Namens mijn gezin en mezelf wens ik iedereen de mogelijkheid
- voor zichzelf en voor elkaar -
een beetje geluk in het nieuwe jaar.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux / Izegem
Abonneren op:
Posts (Atom)
