Wildenburg wandelroute (6,7km)

Beste natuurvriend,

De mooiste wandel- en fietsroutes, gebundeld en omkaderd door sfeervol beeldmateriaal, vertelt je in een notendop wat je mag verwachten van zo'n tocht.
Maar de mooiste verhalen keren terug in de pen van elke ondernemende ziel.
Een bakkersgast die bakker wil worden krijgt zijn leerpan mee, de ingrediënten worden gepresenteerd, de schort aangebonden, en het deeg gekneedt. Maar het brood moet je zelf proeven...

Vandaag wordt het Wildenburg, een heel bosrijk landschap in de omgeving van de Wingense wijk Wildenburg. Ooit was het hier een desolaat heidegebied, met tientallen moerassige vijvers: het Bulnas Campa, het 'veld der stieren' , of het huidige Bulskampveld.

Je kan schoonheid op vele wijzen verklaren en uitdrukken, veraf of dichtbij gelegen, cultureel, spiritueel, kunstminnend of muzikaal bevlogen zijn...Waar een mens ook gevoelig voor is, ik voel me sterk aangesproken door bossen. Dan moet zo'n mens naar Wildenburg, daar staan zoveel bomen bijeen dat ik nauwelijks woorden vindt om mijn diepe bewondering uit te spreken...

Deze wandeltocht begint bij het St.-Joriskerkje langs de verbindingsweg Wingene- Beernem. Met de rug naar het kerkje stap je naar rechts en wat verderop steek je de (!) drukke Beernemsteenweg over, en stap je de private veldweg in.
Het kabbelend blauwhuisbeekje leidt ons over een brugje. De kleine stuwdam regelt de ontwatering van het gebied.

De wandeling brengt ons van de 'beschaafde wereld' weg..., ook de hond (die we voor het gezelschap meekregen) genoot honderduit en trok zich weinig aan van boskapellen, het jonge vee langs de rand van het veld, of... 't moest een wild konijntje zijn: Daar ging zijn middagmaal, dju!!!

Landbouwgrond was er genoeg, en met de aangroeiende bevolking werd heidegrond landbouwgrond. Toen de regering in 1780 de 'economische expansie' van het gebied koppelde aan aanzienlijke belastingsvoordelen, zette zich een waar landschappelijke metamorfose in.
De evolutie - evenwel- kent rijke en bittere tijden. Begin 19de eeuw bracht zij jeugdcriminaliteit voort. Hervormingsscholen (zoals ook hier...) boden jonge mensen beroepsopleidingen aan, die tevens inspeelden op het nijpend tekort aan maritiem geschoold personeel. Het kende een danig succes, dat er een school voor kleuter- en lager onderwijs bijkwam. Het schooltje sloot in 1975 zijn deuren voorgoed. Vandaag wordt het privaat bewoond.

Rododendrons, maar ook veel gewone dennebomen en Corsicaanse dennen, samen met de lork, zijn hier de hoge gasten in de Vagevuurbossen. Ze hielden voor ons de meeste regendruppels tegen. 's Zomers houden ze je graag in de lommerte en uit het felle zonlicht.


Houden van..., is een belofte die je graag aan de bomen vertelt.
Ik heb het alvast gedaan... in stijl.
Liefs,
:0) Veerle Loriaux

Oedelembergwandelroute (11,5km/7km)

Beste natuurvriend,

Het beloofde land ligt aan je voeten, het vlakke land, het glooiend land, het land van melk en honing, het Brugs Ommeland.
Het landelijk groen, ten noorden van Oedelem, waar de Bergbeek door de tijden heen het glooiend reliëf tekende en vorm gaf, wordt vandaag op de kaart gezet.

Vraag me niet waarom ik hier wou zijn: bos..., veld..., rust..., gras onder de voeten: dàt wil ik vandaag en ik denk het hier te zullen vinden...

Onze voettocht start bij de Dienst voor Toerisme/ Marktplein 1
Om de hoek komt de St.-Lambertuskerk te voorschijn en straks loop ik erlangs. Eerst even stilstaan bij het wel heel impossant Schepenhuys. Anno 1752 staat geschreven in de nok van de voorgevel. Het rijke verleden van de gemeente wordt hierbinnen met zorg bewaard, en met tentoonstellingen regelmatig aangepast en ter inzage gesteld van het brede publiek.

Oude ambachten die de plaatselijke bevolking werk en zekerheid schonken, hebben de tijd niet doorstaan. De oude steenbakkerij en de zuivelfabriek leven verder in de herinnering van de arbeiders, en verder staat nog een hoge schoorsteen overeind en bewijst de dikke kleilaag zijn begerige bouwstof tot steen. Oedelem is een landbouwgemeente en laat zich langs de ontelbare hoeves in beeld brengen.
We verlaten het valleitje van de Poulagiebeek, en slaan -voorbij het kapelletje- links de dreef in. We laten ons meermaals verrassen door statige dreven met kaarsrechte populieren of door zijn oudere varianten (een kruising van) zwarte en Canadese populieren.

Op het einde van de Praatstraat sta je voor de keuze: een korte tocht (7km) gaat hier naar links. Voor de langere lus volg je ons en stap je naar rechts 11,5km de tocht rond.
Nu wil ik me even richten tot Bart, een van de medestichters van deze blog:
Beste Bart,
Op 09.09.08 zette je een plaatje op de blog. Vandaag ben ik langs dit pittoreske hoevetje voorbij gewandeld. Het ligt goed verdoken in een stille uitlopende tak van de 'Weg naar St.-Kruis' En ik dacht: Waarom ben ik hier niet eerder gepasseerd. Echt mooi!
Wanneer neem je ons nog eens mee door de provincie?...

De Weg naar St.-Kruis is ein-de-loos lang! Begrijpelijk wel, deze straat volgt het tracé van de oude landweg die Male met Oedelem verbond en is al terug te vinden op de kaart van Pieter Pourbus (16de eeuw). Deze wijk 'Maandagse' verwijst naar de middeleeuwse heerlijkheid 'het Maendagsche'. Ze bezat het recht op rechtspraak en had dan ook een galg die hier in de buurt opgesteld stond.

Als we de Parochieweg aandoen staan we bijna aan het einde van de tocht. Hoog in de bomen bouwt de raaf dapper zijn nest. Gezegd en geschreven zou zij een zeldzame gast geworden zijn in België, Frankrijk en Nederland? Naar mijn eigen bevindingen heeft zij haar herintroductie gemaakt de laatste jaren, hoog, onherbergzaam, knipogend naar de wereld onder zijn heerschappij en dat dappere gezelschap daar... zijn wij.

Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux

Nieuwe fietsbrug geopend in Brugge

Wie de laatste maanden langs de expressweg tussen Brugge en Zeebrugge passeerde heeft ongetwijfeld al de nieuwe brug opgemerkt.
Sinds dit weekend is de nieuwe fietsersbrug officieel geopend en meteen werd deze al geïntegreerd in het fietsnetwerk.
Wie komt vanuit nr 62 (St-Pieters) naar 61 rijdt wordt nu net voor de Sint-Pietersplas omgeleid naar rechts ipv links om dan zo over de nieuwe brug de expressweg te dwarsen.
Net voorbij de nieuwe brug is het hierdoor nu ook mogelijk om rechtstreeks naar Zuienkerke (knooppunt 18) te rijden.
Een kaartje met de nieuwe situatie wordt later nog toegevoegd.

Rare voorwerpen

Gisteren was het tijd voor een verkenning van de WIldenburg wandelroute. Een eerste kennismaking met de nog prille herfst. De eerste kastanjes, eikels en bladeren vallen van de bomen. Het bos krijgt stilaan zijn herfstkleuren en hier en daar kom je al eens iets gek tegen.
Langs de Beukendreef zag ik toevallig een raar voorwerp aan een boom hangen. Op het eerste zicht dacht ik aan een gigantische paddenstoel. Toen ik het voorwerp naderbij bestudeerde leek het wel alsof het voorwerp versteend was.

Wat het precies is? Ik weet het in elk geval niet, al denk ik aan een soort zwem. Het antwoord is zeker en vast welkom.

Beverhoutsfietsroute

Zeer mooie fietstocht langs rustige landelijke wegen.Onderweg kom je wel weinig plaatsen tegen om iets te nuttigen.Aan de oude spoorwegbedding is er wel een resraurant en cafetaria De Peerdeblomme (sluitingsdag Donderdag) met een klein speelpleintje.de tocht is 38 km. lang.
Ook in Beernem langs de vaart kom je een cafetaria tegen De Kijkuit.Daar is eigenlijk ook de start van de fietstocht.Als je het prachtige Provinciaal Domein Bulskampveld wil bezoeken
moet je een klein beetje verder over de Brug naar links, daar staan er wegwijzers naar het domein die een paar km. verder is.

Wijzigingen

Het was eerder al te lezen op de blog maar het veer over de Damse Vaart de Kobus was even buiten gebruik. De herstellingswerken zijn nu achter de rug waardoor je met de fiets niet langer hoeft om te rijden maar weer met het veer zelf kan oversteken.



En er zijn nog enkele wijzigingen te melden:


Op de Kommiezenroute (start in Menen) die een ruime lus maakt Frankrijk zal de route omgeleid worden. Fietsers die de route eerder al reden herinneren zich ongetwijfeld de afdaling langs de kasseien of de Chemin de Meurins. Eerder werd hier ook al op de blog melding van gemaakt.

De kassei is zeker een 5sterren waard in Parijs-Roubaix. Zeker bij een nat wegdek is het niet langer veilig hier te fietsen. Op bepaalde stukken is fietsen enkel weggelegd voor mountainbikes en daarom is het veiliger de route om te leiden zodat je als fietser optimaal van het zicht op Halluin kan genieten.

Ook in Lauwe op diezelfde route gaan we omwille van de veiligheid de route omleiden. Daar waar de route normaal rechtsaf gaat naar de Leie blijven we even rechtdoor fietsen via de Schoonkesmeers om dan rechts naar de Leiebrug te rijden en de oorspronkelijke route te bereiken. Van zodra de route terug op een veilige manier kan gefietst worden zal dit terug hersteld worden.

Maar er is ook positief nieuws te melden voor fietsers in de Leiestreek.
Binnen enkele weken wordt het fietsnetwerk aangepast en verfijnd. Op die manier zal je niet langer in een ruime boog rond Roeselare moeten rijden, maar kan je dwars door het centrum alle windrichtingen uit. En ook in Menen komt er een verfijning zodat je makkelijker naar Dadizele en Geluwe (of omgekeerd) kan fietsen.

Dit betekent ook dat er enkele nieuwe knooppunten worden gecreeërd. Maar geen nood echter want waar er wijzigingen zijn zal dit aangeduid worden met bordjes en kaarten ter plaatse.
En zodra alles gerealiseerd is kan dit hier ook vermeld worden met een kaartje.

Nieuwe wandelroute

Vrijdag werd de nieuwe Oedelembergwandelroute geopend. De hoeveelste het precies is in de provincie is mij ontgaan. Ik vermoed dat het rond de 50ste was. Dat het weer een aangename en verrassende route wordt staat buiten kijf.

De officiële opening was op zijn minst een succes te noemen. Bijna 100 genodigden trokken met de toeristische trein naar het vroegere Schepenhuys in Oedelem.

Een prachtig gebouw dat al die jaren ongewijzigd is gebleven. Ja, zelfs de stoelen die er stonden zijn ongetwijfeld al een eeuw oud. En dat maakt het nu net zo prachtig.

In de toespraak van gedeputeerde Van Gheluwe werd de route nader toegelicht. Omdat de route meer dan 11 km lang is werd de mogelijkheid ontwikkeld om de route op twee plaatsen in te korten. De 'deputé' had het over een mini-wandelnetwerk. In de rand hiervan vermeldde hij ook dat er momenteel gewerkt wordt aan een heus wandelnetwerk in de ruime omgeving van het Bulskampveld.

Maar goed, na de onthulling van het startbord was het tijd om de wandeling te starten. Eerst nog even met het toeristische treintje en dan konden we eigenlijk starten. Het eerste bordje dat we zagen was al meteen voorzien van gele plakband. Wellicht wilde de bewoner van het nabijgelegen huis liever niet tegen de paal rijden.

De tocht begon al goed met een mooie, lange private dreef. Tussen de statige bomenrijen kwamen we op het asfalt maar al snel doken we weer links een private dreef in. Deze was nog nooit eerder voor het publiek opengesteld. De route is exclusief voor wandelaars en dat is maar goed ook. De koeien in de weide kregen het al benauwd van de mensen die passeerden. Laat staan dat er hier enkele mountainbikers op een sneller tempo voorbij zouden komen.
Er bleek maar geen einde aan de dreef te komen tot we plots onze eindbestemming zagen opduiken. In de Zandberghoeve werden we nog getrakteerd op enkele hapjes en een glaasje sprankelend druivensap.

Het Brugse Ommeland is een nieuwe en mooie route rijker.

Oh ja, verwacht niet dat de Oedelemberg een col van formaat is. Met 23m slechts een molshoop hoog, maar wel voldoende om een mooi uitzicht te hebben en een gevarieerd landschap voor de voeten geschoven te krijgen.

van Steenbrugge naar Damme en terug

Onder het motto ' dicht bij huis is ook leuk ' vertrokken we op een zonnige namiddag met de fiets vanuit Loppem.

In Steenbrugge startten we het gebruik van het fietsnetwerk.

Het is onbezorgd fietsen over de oude spoorwegbedding langs de ' Gemene weiden'.

Voor wie een fietstochtje graag combineert met een terrasje is dit een goede route. Heel vlug al kwamen we langs ' de peerdeblomme' uitnodigend vooral nu de weiden ook geel zien van dat bloempje; we zijn er toch maar aan voorbijgereden.

Deze route is ook zeer geschikt met kinderen wegens deels autovrij ,alleen opgepast want er zijn wel veel oversteekplaatsen.

We reden tot aan het domein van Rijckevelde ,ideaal om de kinderen eens te laten rondrennen of te pickniken.

Van hieruit gaat de route richting Malesteenweg en deze moesten we oversteken waarna we onmiddelijk op een leuke weg zijn die ons langs de Abdij van Male brengt. Wie zin heeft in een terrasje komt hier weer aan zijn trekken. Vlakbij de abdij is een bistro met een mooi terras achteraan.

Daarna gaat de route langs mooie lanen tussen villas . Verder moeten we even langs een wat drukker punt maar het gaat steeds over een fietspad .

We genieten volop van het polderlandschap in de buurt van Damme.

Voor de zoete mondjes moet vermeld worden dat we ook nog langs 'de ijshoeve' komen.

We rijden Damme binnen waar de imposante toren ons van verre verwelkomt. Het loont om eens van dichtbij historisch complex te bekiijken, meteen ook een oase van rust in het wel toeristische Damme.

Hier aan terrasjes geen gebrek en natuurlijk zijn er ook de boekhandels voor de boekenworm.

De meeste boekhandels zijn tijdens de weekdagen wel vaak gesloten.

Damme heeft er sinds kort twee originele inwoners bij. een ooievaarspaar dat nestelt op een schouw langs de damse vaart.

Na een verdiend terrasje reden we terug.Vanuit Damme namen we een stukje een alternatieve route maar de rest verliep langs dezelfde weg. Dit was geen probleem want het is volop genieten van alles wat groeit en bloeit.

We reden langs de knooppunten : 69-70-75-68-9-61-15-14 en terug 14-15-8-9-68-75-70-69.

De rit op het fietsnetwerk is ongeveer 28 km.

miriam

Wandeltip

Wil je na een drukke werkdag even in alle rust weer tot jezelf komen? Dan moet je beslist de Huwynsbossen in Lichtervelde eens bezoeken. Een jong bos, nog niet plat getreden door recreanten. Geen auto te bespeuren en oh zo rustig op een doordeweekse dag.
Vooral 's avonds tijdens de week is het er ideaal om terug krachten op te doen.

Fietsnetwerk Brugse Ommeland (Assebroek)

Verfijning fietsnetwerk Brugse Ommeland

Een fietsnetwerk is blijkbaar ook wel eens aan wijzigingen onderhevig. Soms kan een netwerk verfijnd worden zodat je via een kortere of rustiger weg je bestemming of het volgende knooppunt kan bereiken. Soms is het een alternatieve weg die veel veiliger is, soms is er een brug aangelegd over een spoorweg,...

Een verfijning van een fietsnetwerk in de praktijk toepassen is echter niet zo evident als het op het eerste zicht wel lijkt. Wat moet je bv. doen als er hierdoor een nieuw knooppunt wordt gecreëerd? Wat te doen met fietsers die nog over een vroegere kaartversie beschikken?
Is deze blog dan niet het ideale medium om wijzigingen door te geven?

Vrij recent kreeg het fietsnetwerk Brugse Ommeland Zuid er een nieuwe aftakking bij. Vanaf nu kan je vanuit het centrum van Torhout (knooppunt 2) op een veilige en rustige manier fietsen naar knooppunt 4 (Schaakske nabij St-Henricus). Bijkomend voordeel is dat je nog passeert aan de kinderboerderij D'Oude Smelterij (ideaal voor een stop met kinderen). In plaats van de vroegere verbinding die 5,6km lang was kom je nu van knooppunt 2 naar 4 op nog geen 3km rijden.

Meersenwandelroute

Aan de Kerk van Ver-Assebroek ( Brugge) start er een prachtige wandeling.
Je wandelt er door de Assebroekse Meersen. Een wandelgebied omgeven door natuur.
Je stapt er door laaggelegen vochtige weiden, dus bij drassig weer is stevig schoeisel wel aangeraden.Onderweg geniet je voortdurend van de stilte en de prachtige omgeving.
Met De Lijn ( bus nr . 1) www.delijn.be is het vertrekpunt gemakkelijk te bereiken, je stapt gewoon op aan het station van Brugge en af aan de eindhalte Kerk Ver-Assebroek en daar start de wandeling al.
Na 6,8 km. ben je terug aan het punt waar je vertrokken was.

Kampveldwandelroute

Wie houdt van bossen in al zijn facetten moet vast en zeker eens de Kampveldwandelroute afhaspelen met start in Waardamme.
Je wandelt er via een kasteeldreef naar het Kampveldbos en komt er verschillende types naald- en loofbossen. Op enkele plaatsen kom je ook op een open terrein in het bos. Zalig toch die stilte.
In de tweede helft van de route kom je in open veld terecht en krijg je een prachtig zicht op een licht glooiende beekvallei. Hier hou je best even halt om te genieten van de rust.
De terugweg loopt voor een stukje over dezelfde weg als toen je vertrok maar dat deert niet. Het uitzicht dat je krijgt is helemaal anders.
Oh ja, na regenweer zijn goede schoenen geen overbodige luxe.

Poggio mountainbikeroute

Zaterdag 15 maart werd de Poggio mountainbikeroute officieel geopend. De route is 42km lang en verkent de regio van Ichtegem, Gistel en Diksmuide.
Vol goede moed vertrokken we met een 60-tal enthousiastelingen voor de eerste verkenning.
Na een korte passage door het centrum ging het via enkele onverharde dreven en met de wind in de rug naar de groene 62, de vroegere treinbedding van Torhout naar Oostende. Even verderop ging het linksaf en kregen we de wind vlak op de neus in het vlakke polderland.
Via enkele onverharde paadjes kwamen we via een lange voetwegel in de Mokker.
In de verte doken al enkele bossen op die we konden induiken.
Na het praatbos hielden we nog even halt aan de Duitse militaire begraafplaats in Vladslo. Daarna gingen we via enkele kerkwegels en een bospassage terug naar Koekelare.
Het venijn zat hem in de staart want om en rond het sportpark werd nog een technische passage aangelegd.
meer info: http://www.fietsen-wandelen.be/

Nieuwe thematische fietsroute 'Forten en Dijken'

In het voorjaar werd in het Brugse Ommeland een nieuwe thematische fietsroute gelanceerd. 'Forten en Dijken', samengesteld op basis van het fietsroutenetwerk, vertelt het verhaal van de forten en andere versterkingselementen die destijds tussen Brugge en Damme werden opgericht.

De route kost 3 euro en is te koop via www.fietsen-wandelen.be .

Kasteel van Loppem

Wie op het fietsnetwerk van het Brugse Ommeland fietst, moet zeker eens het Kasteel van Loppem (Loppem) even bezoeken.