Nieuwe wandelroute

Vrijdag werd de nieuwe Oedelembergwandelroute geopend. De hoeveelste het precies is in de provincie is mij ontgaan. Ik vermoed dat het rond de 50ste was. Dat het weer een aangename en verrassende route wordt staat buiten kijf.

De officiële opening was op zijn minst een succes te noemen. Bijna 100 genodigden trokken met de toeristische trein naar het vroegere Schepenhuys in Oedelem.

Een prachtig gebouw dat al die jaren ongewijzigd is gebleven. Ja, zelfs de stoelen die er stonden zijn ongetwijfeld al een eeuw oud. En dat maakt het nu net zo prachtig.

In de toespraak van gedeputeerde Van Gheluwe werd de route nader toegelicht. Omdat de route meer dan 11 km lang is werd de mogelijkheid ontwikkeld om de route op twee plaatsen in te korten. De 'deputé' had het over een mini-wandelnetwerk. In de rand hiervan vermeldde hij ook dat er momenteel gewerkt wordt aan een heus wandelnetwerk in de ruime omgeving van het Bulskampveld.

Maar goed, na de onthulling van het startbord was het tijd om de wandeling te starten. Eerst nog even met het toeristische treintje en dan konden we eigenlijk starten. Het eerste bordje dat we zagen was al meteen voorzien van gele plakband. Wellicht wilde de bewoner van het nabijgelegen huis liever niet tegen de paal rijden.

De tocht begon al goed met een mooie, lange private dreef. Tussen de statige bomenrijen kwamen we op het asfalt maar al snel doken we weer links een private dreef in. Deze was nog nooit eerder voor het publiek opengesteld. De route is exclusief voor wandelaars en dat is maar goed ook. De koeien in de weide kregen het al benauwd van de mensen die passeerden. Laat staan dat er hier enkele mountainbikers op een sneller tempo voorbij zouden komen.
Er bleek maar geen einde aan de dreef te komen tot we plots onze eindbestemming zagen opduiken. In de Zandberghoeve werden we nog getrakteerd op enkele hapjes en een glaasje sprankelend druivensap.

Het Brugse Ommeland is een nieuwe en mooie route rijker.

Oh ja, verwacht niet dat de Oedelemberg een col van formaat is. Met 23m slechts een molshoop hoog, maar wel voldoende om een mooi uitzicht te hebben en een gevarieerd landschap voor de voeten geschoven te krijgen.

Tip: printbare fietslabels

Via deze link kan je een fietslabel afprinten. Op dit fietslabel kan je de fietsnetwerk-knooppunten waarnaar je wilt fietsen invullen.

Hoe ga je te werk?

• Print het label
• knip het uit
• vul de knooppunt-nummers in
• plooi het en hang het aan je fietsstuur.

Zo heb je je fietstraject bij je op de fiets.

Je hebt natuurlijk wel eerst de kaart van het fietsnetwerk nodig om je favoriete routes uit te stippelen. Deze kaart kan je hier bestellen.

--> download en print hier het fietslabel (pdf-formaat, 0,74 KB)

De Slag om de Kemmelberg.

Het gaat hier om een bewust samengestelde en tijdelijke wandeling geheel in het teken van de Slag die hier in april 1918 plaatsvond.De wandeling start bij het dorpsonthaalpunt vlakbij de kerk van Loker die er vredig en ongeschonden bijstaat. Dat was wel eens anders want op 29 april 1918 werd het dorp en ook de kerk volledig verwoest.

De wandeling brengt ons langs grote herrinneringspanelen die ons de streek tonen zoals ze was toen geteisterd door de oorlog.
Je kan hier duidelijk zien hoe niet alleen de mensen te lijden hadden onder dit militair vertoon maar ook het landschap.We zien hoe de Kemmelberg er kaal en verwoest bij lag en ook de talloze bomkraters in het in het nu zo lieflijke landschap vol groen , bloemen en jonge dieren in de weiden.

Voor wie niet zo van die oorlogsherrineringen houdt ,geen nood het parcours brengt je langs mooie hoekjes met prachtig zicht op Loker, de Kemmelberg en de Scherpeberg.

Was hier eens het decor van een lange strijd nu zijn er alleen nog de stille getuigen. Zo kom je langs enkele overgebleven bunkers.Ook nu nog verwijzen weideafsluitingen gemaakt met afgebroken treinsporen (van de militairen) of treinbils dat hier dit alles verder leeft, herrinnert wordt .

De bewoners van deze streek zijn echter niet blijven stilstaan ook hier wordt gedacht aan de bezoeker, de gast , de toerist.
Terug in Loker kan je dan ook wel een frisse pint gaan drinken in het plaatselijk café.
Wanneer er nog tijd is kan je wat verder in Dranouter het folkmuseum bezoeken , ook interessant met kinderen.
Hier kan je gen ieten van een prachtig uitzicht van op het terras of van uit het café met de ronde vensters.Je kan er proeven van de regionale keuken en genieten van een lekker streekbier.


practische tips.

De wandeling heeft een lengte van 5,9 km.
De vertrekt aan het onthaalpunt van de Kerk van Loker.
De wandeling maakt gebruik van het wandelnetwerk Heuvelland. De knoopunten worden aangeuid ddo palen met vierkante borden.
De knooppunten zijn: 10>11>60>51>50>49>48>49>45>44>10 De tijdelijke wandeling met de panelen loopt nog tot 15 september.
Er bestaat een brochure met routebeschrijving en bijkomende informatie .
Deze is te verkrijgen in VVVHeuvelland ,Reningelsstraat 11 8950 Heuvelland ( Kemmel)
tel : O57. 45.04.55
toerisme @heuvelland.be
www. heuvelland.be

Wie meer wil weten over de eerste Wereldoorlog in de streek:
Er is ook een kraters en Mijnenwandelroute en een thematische fietstocht over de Mijnenslag in 1917.

miriam

van tussen 2 oren : menokke-makote-toe'bak

ruiterroutes staan erom bekend vooral door 'locals' gebruikt te worden, maar af en toe wordt er al eens op verplaatsing gespeeld, de rompslomp en het gesleep met zadels, tuig en aanhangwagen wordt voor lief genomen en de weg op ! richting Geluwe en Wervik voor de Menokkeroute. De verkleefde regio van westvlaanderen, henegouwen en noordfrankrijk, tussen heuvelland-westhoek en de dichtgecementeerde nijverheidsstreek van Menen-Kortrijk-Roeselare, de uithoek van de wereld Quoi !? Gelukkig valt van het laatste weinig te merken, zelfs niet langs de oude en de nieuwe Leie, de natuurlijke regiogrens, al is aan de franse overzijde wel wat onaantrekkelijk grauws en grijzigs waar te nemen, maar de zon schijnt en de meerkoeten, reigers en futen langs de riet-netel-en-wilengoevers zorgen voor kompensatie.
De rollende heuvels die beginnen in Moorslede-Passendale-Zonnebeke zetten zich golvend verder in het landschap rond Wervik. Ooit waren ze uitkijkpost en letterlijke laatste halte voor Duitse troepen die zichzelf gingen verliezen in de Ypres-salient. Nu bieden ze zowel uitzicht op Ieper, Kemmelberg en héél ver een blokje Euralille. Minder groenten dan in midden-mestvlaanderen, maar géén tabak meer te zien. Gedaan de subsidies, gekeerd die publieke opinie, weg lokale teelt. De nieuwe toppers ook hier, tarwe en weeral mais natuurlijk, het groene goud ?
Een wisselend landschap met nog een redelijk areaal aan onverharde slagen en kerkewegels, vooral ook dankzij een handvol doorduwers geback-uped door een ruimbemeten ruiters-en-menners-klub die de plaatselijke politiekers in de goeie richting deed kantelen. Het ruimer kader van provinciale initiatieven en bereidwillige sturing realiseerde een mooie dagtriproute.
Naderhand werd de route wat herschreven, verbeterd, gevaarpunten weggewerkt. Vooral de doorklievende weg Pecq-Armentieres was een in-twee-snijdend zwaard. Het vier maal dwarsen werd gereduceerd naar 2 veilige rondpuntsluizen in kombinatie met beheersovereenkomsten met landbouwers. Niet makkelijk maar enkele agrariers zien hun bedrijf ruimer en kalkuleren ook toerisme in, koren op de molen voor verdere plattelandsontwikkeling. Ook werden duidelijke borden aangebracht voor wie wél gebruik mag maken van de onverharde doorsteken, hoog, zichtbaar en vriendelijk blauw ....... Het kan dus wel !

twee nuttige links :
menokkeruiterroute
wervikse ruiters en menners

Tweebergen wandelroute

Trek eens op een zonnige dag je stoute schoenen aan en doe deze wandeling.
Je start in het mooie, rustige, groene dorp Westouter.

De startplaats ligt pal naast de kerk bij de infoborden.

Lijkt het begin wat saai , er komt wel vlug verandering in.Geef je ogen de kost, je ziet hier ver en veel.

Ben je alleen op stap , geen nood vogels en het geluid van een tractor op het veld houden je gezelschap.

Deze wandeling is ook leuk met kinderen omdat ze af en toe iets avontuurlijks heeft.Zo kom je langs een natuurreservaatje ' de Sulferberg'. Hier geven trapjes, en smalle paadjes die door het bos gaan iets mysterieus.

Je krijgt onderweg ook een prachtig uitzicht op Westouter.

Voorzichtig met kinderen wanneer je

de D27 nadert want hier wordt een vrij drukke weg overgestoken.

Daarna wordt het weer een serieuze klim langs de Sulferbergbeek waar de pinksterbloemen met hun voeten in het water staan.Voor onze voeten leek het nog te koud maar wie weet als jullie er voorbijkomen lukt het.

De hongerigen en dorstigen raadt ik aan

om ter hoogte van K 31 af te wijken naar de Rodebergstraat daar vinden ze vast een oplossing voor hun probleem.

De wandeling brengt ons verder lang het Hellegatbos en het Kotje Pietersbos. Zeg nu zelf de namen alleen als spreken tot de verbeelding.

Het Kotje Pietersbos kreeg zijn naam dank zij een zonderling smokkelfiguur die met zijn vrouw jaren lang in dit bos woonde.

Er is hier een speelzone waar de kinderen hun gangen kunnen gaan.Buiten het bos komen we weldra terug in de bewoonde wereld en meteen ook terug op onze startplaats.

Misschien nog even aandacht voor het mooie kerkje met een origineel keramiek boven het portaal van de poperingse kunstenaar de Gheus.Op het kerkhof herrinneren de witte zerken ons eens te meer aan de ' Grooten oorlog'.

Het mooie groene speelterrein is een uitnodiging voor de kinderen en de picknickbanken geschikt voor vermoeide volwassenen.

Hier zijn ook wel verschillende mogelijkheden om de dorstigen te laven.

Dat boekenwormen niet alleen in Damme terecht kunnen bewijst ' le temps des cerises' een mooi ingericht cafeetje met een beschut terrasje en een schat aan mooie tweedehandsboeken.

Je kan er ook wandelroutes bekomen.

Deze wandeling biedt dus heel wat variatie en voor elk wat wils.

tips : de wandeling is 7, 2km. Ze is bewegwijzerd met zeshoekige bordjes.

Ze is niet geschikt voor wandelwagens omdat er veel smalle aardeweggetjes zijn en het traject vrij steil.

Bij warm weer drankvoorraad voorzien want geen bevoorading onderweg.

Vanzelfspekend goed schoeisel nodig .

parking bij de kerk

Starplaats ook met de belbus bereikbaar vanuit Ieper. reserveren minstens 2 uur vooraf .

tel :078 15 11 15.

miriam

De Vredesroute

Met de fiets door een licht heuvelend landschap en talrijke bezienswaardigheden bezoeken.
Wie de Vredesroute volgt en start in Ieper kan beginnen met een museumbezoek in het Flanders Field Museum, daar loopt tot 07/09/08 een tijdelijke tentoonstelling MENS CULTUUR OORLOG, een aanrader.Vervolgens starten we onze fietstocht en komen na een paar km. het provinciaal Domein De Palingbeek tegen.Onderweg kom je nog Hill 60 en iets verder met een klein ommetje Hill 62 tegen.In het centrum van Zonnebeke terug tijd voor een kort museumbezoek Memorial Museum Passchendaele 1917. Vooral de kelder van het museum is indrukwekkend weergegeven.In het park zelf worden er grote verfraaaiingswerken gedaan.De moeite waard voor een wandeling in het domein.Uiteraard kun je deze fietstocht ook doen aan de hand van de knooppunten.Een dagje vol afwisseling, sterk aanbevolen.
Let wel op de openingsuren van de musea.

Met het mooie weer van de laatste dagen kon een fietstocht niet achterwege blijven. Nadat we startten in Langemark en via Jonkershove naar de Blankaart fietsten hielden we halt aan Knokke-Brug.
een zalige picknick plaats aan de samenvloeiing van het Ieperleekanaal en de Ijzer. Rondom ons enkel het vlokke polderlandschap en de bomenrij van het jaagpad naast het kanaal.
Een leuke brug en af en toe een bootje dat voorbij komt.
In de infohut krijgen we nog wat meer tekst en uitleg over het fort dat hier ooit stond.

Aan de oever was het even helemaal wegdromen met een frisse bries.