Een leuk cadeau om te geven zijn altijd de boxen die Westtoer aanbiedt.
De fietsnetwerkbox bevat alle fietsnetwerken uit de Provincie.
De fietsroutebox bevat alle lusvormige fietsroutes van West-Vlaanderen
De erfgoedwandelbox bevat alle erfgoedwandelroutes aan de Kust.
De wandelroutebox is momenteel echter te klein geworden om alle routes in op te bergen en wordt in de loop van volgend jaar opgesplitst in drie regiowandelboxen. Op die manier kan je alle 50 routes van je geliefkoosde regio aanschaffen.
Prettig eindejaar
donderdag 18 december 2008
zondag 14 december 2008
Neerbeek wandelroute
Beste natuurvriend,
Mèn ne kjè noa Bissegem gewist !
Van de parking ' De Rietput ' naar het kerkplein, en daar wachtte ons een wandeling van 6km.
Oké niet ver, maar zo hadden we weer een reden om het huis uit te komen !
Midden op het kerkplein pronkt het ' Minneke van Bissegem ', en onder onze voeten bevindt zich een oude schuilkelder uit W.O. II
De (drukke!)Meensesteenweg overgestoken, namen we het klinkerpad dat uitgeeft op het ontmoetingscentrum. We liepen er in een boogje omheen en kwamen uit op de Gullegemsesteenweg. Net voor de slagbomen gingen we linksaf het oude goederenstation op, waar vroeger vlas uit Bissegem en omstreken werd verhandeld.
Bissegem, dat sterk verstedelijkt is, is een typisch nijverheids- en woondorp aan de Leie. Maar toen we in de Vlienderkouter stonden, lieten we de drukte even achter ons. Schapenpoortjes aan weerszijden van de kouter hielden ons even op. Hoe het woord ' Vliender ' hieraan werd toegevoegd is ons een raadsel. Mogelijks vanwege de Vlienderstruiken, waarvan men vliendersiroop ( hoestsiroop ) maakte.
De Moraviestraat leidde ons naar het Bijenhof: een groothandel in bijenteeltmateriaal, honing en honingproducten. Bij de bijhorende taverne is een ruim terras en recreatie voor kinderen. Info vindt je terug op www.zaal-bijenhof.be/zaal.bijenhof@skynet.be
Door het draaipoortje over het terras, richting Leie, gingen we het jaagpad op, die we aanhielden tot bij de monding van de Neerbeek. We trokken de Neerbeekvallei in, 850 m wandelgebied, tot aan parking ' De Rietput '.
Hoewel Bissegem één van de dichtst bevolkte gemeenten van de provincie is, werden we hier en daar overweldigd door een heerlijke rust.
De Neerbeek..., waarnaar deze wandeling verwijst, dook even op uit de geschiedenis.
Je werd meermaals het strijdtoneel van gevechten en schermutselingen of werd door troepen belaagd.
Vredig nemen we afscheid van jou.
En tenslotte nog dit:
Namens mijn gezin en mezelf wens ik iedereen de mogelijkheid
- voor zichzelf en voor elkaar -
een beetje geluk in het nieuwe jaar.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux / Izegem
Mèn ne kjè noa Bissegem gewist !
Van de parking ' De Rietput ' naar het kerkplein, en daar wachtte ons een wandeling van 6km.
Oké niet ver, maar zo hadden we weer een reden om het huis uit te komen !
Midden op het kerkplein pronkt het ' Minneke van Bissegem ', en onder onze voeten bevindt zich een oude schuilkelder uit W.O. II
De (drukke!)Meensesteenweg overgestoken, namen we het klinkerpad dat uitgeeft op het ontmoetingscentrum. We liepen er in een boogje omheen en kwamen uit op de Gullegemsesteenweg. Net voor de slagbomen gingen we linksaf het oude goederenstation op, waar vroeger vlas uit Bissegem en omstreken werd verhandeld.
Bissegem, dat sterk verstedelijkt is, is een typisch nijverheids- en woondorp aan de Leie. Maar toen we in de Vlienderkouter stonden, lieten we de drukte even achter ons. Schapenpoortjes aan weerszijden van de kouter hielden ons even op. Hoe het woord ' Vliender ' hieraan werd toegevoegd is ons een raadsel. Mogelijks vanwege de Vlienderstruiken, waarvan men vliendersiroop ( hoestsiroop ) maakte.
De Moraviestraat leidde ons naar het Bijenhof: een groothandel in bijenteeltmateriaal, honing en honingproducten. Bij de bijhorende taverne is een ruim terras en recreatie voor kinderen. Info vindt je terug op www.zaal-bijenhof.be/zaal.bijenhof@skynet.be
Door het draaipoortje over het terras, richting Leie, gingen we het jaagpad op, die we aanhielden tot bij de monding van de Neerbeek. We trokken de Neerbeekvallei in, 850 m wandelgebied, tot aan parking ' De Rietput '.
Hoewel Bissegem één van de dichtst bevolkte gemeenten van de provincie is, werden we hier en daar overweldigd door een heerlijke rust.
De Neerbeek..., waarnaar deze wandeling verwijst, dook even op uit de geschiedenis.
Je werd meermaals het strijdtoneel van gevechten en schermutselingen of werd door troepen belaagd.
Vredig nemen we afscheid van jou.
En tenslotte nog dit:
Namens mijn gezin en mezelf wens ik iedereen de mogelijkheid
- voor zichzelf en voor elkaar -
een beetje geluk in het nieuwe jaar.
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux / Izegem
zondag 7 december 2008
De Vorte Bossen wandelpad.
Beste natuurvrienden,
Wandelpad ' Parochieveld ' vat aan te Doomkerke/ Ruiselede. Deze wandeling (8,5 km) verkent de bosrijke omgeving van Ruiselede, in het grensgebied van de provincies West- en Oost-Vlaanderen.
1876 - 1976
Dankbaar aandenken aan Z.E.H. Carolus Doom.
Stichter van deze parochie.
Jammer genoeg waren de deuren van de St.-Caroluskerk gesloten. Onze brochure haalde nochtans warm uit naar het mooie interieur, de rijk versierde meubilering en de roosvormige glasramen van dit bidhuis.
De kerk werd destijds opgetrokken in Doomkerkse baksteen. Deze karakteristieke steen (1863 tot 1903) werd gebakken in de openluchtoven op de weide van de fam. Gilliodts, vlak achter de kerk.
Deze familie schonk - naast de grond- ook de stenen van de kerk, de parochie en de school.
We stappen richting het Gallatas-bos: " Deze weg heeft een PRIVAAT karakter. Eerbiedig de eigendommen en breng respect op voor de privacy van de bewoners." ... zo staat te lezen aan de ingang van het bos.
Even verderop kruisen we de (drukke!) Bruggesteenweg en slaan links af in de Krommekeerstraat. De krommekeer stamt uit de tijd dat er slechts voet - en karrewegels waren. In ons visier nemen we 4 pylonen op, omgeven door landerijen, hoeven en bossen.
Vandaag doen wij de Vorte Bossen (50ha) aan: gelegen tussen Doomkerke en Kruiskerke ( op de grens met het oostelijke Bulskampveld).
Met wat geluk krijg je een eekhoorn te zien, of een buizerd. Ook de vos houdt zich hier graag op.
En Sinterklaas blijkbaar ook, te zien aan de plukjes baard die hij achterliet (?) Hopelijk had hij waterdichte laarzen aan, want het is hier erg drassig!
Er loopt een vijvertje ( de Visserije ) door het bos. "... Na schooltijd of tijdens de vakantie kwam de schooljeugd hier zwemmen en ravotten..." Waarschijnlijk halen oudere Ruiseledenaars hier mooie herinneringen op...
Doorheen het plaatselijke dialect, de bodem van het natte noorden en het drogere zuiden versmelten Oost en West-Vlaanderen zich met elkaar.
De Bosdreef gaat langzaam over in de (lange) Planterijstraat, die we volgen tot het bittere einde. Van hieruit krijg je uitzicht op grote boomkwekerijen.
Op onze terugweg naderen we het 18-eeuwse Veldkapelletje, dat lange tijd vermaard was als bedevaartsoord. Hier kwamen mensen er bij de Heilige Maagd genezing tegen de gevreesde koorts afsmeken. Binnenin staat een kopie van het O.L. Vrouwebeeld van Michelangelo. Het origineel werk bevindt zich in de Brugse O.L. Vrouwekerk. Het oorspronkelijke (barokke) O.L. Vrouwebeeldje (1770) werd - om veiligheidsredenen- in de kapel van het nabijgelegen Rijksopvoedingsgesticht bijgezet.
Ter herinnering aan de uitwijzing van talrijke inwoners, naar Amerika (1888), werd later een gedenksteen in de gevel van de kapel geplaatst.
Het aanpalend kerkhofje van St.-Pietersveld oogt wat verlaten. Het behoort toe aan het Rijksopvoedingsgesticht en diende (tot 1971) als begraafplaats voor kostgangers en personeelsleden.
Het einde komt in zicht. We volgen de bosrand over zo'n 600 m. en komen opnieuw in een open veld. Links van ons het vroegere ' Disveld ', vlak voor ons uit de ' Gulkse Putten ' (+/- 100ha).
We naderen terug het centrum van Doomkerke, langs de Brandstraat.
Hier was het dat pastoor Doom zijn droom realiseerde: een kerk, een parochie, en mensen die zagen dat het goed was om er te wonen.
Met bosgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Wandelpad ' Parochieveld ' vat aan te Doomkerke/ Ruiselede. Deze wandeling (8,5 km) verkent de bosrijke omgeving van Ruiselede, in het grensgebied van de provincies West- en Oost-Vlaanderen.
1876 - 1976
Dankbaar aandenken aan Z.E.H. Carolus Doom.
Stichter van deze parochie.
Jammer genoeg waren de deuren van de St.-Caroluskerk gesloten. Onze brochure haalde nochtans warm uit naar het mooie interieur, de rijk versierde meubilering en de roosvormige glasramen van dit bidhuis.
De kerk werd destijds opgetrokken in Doomkerkse baksteen. Deze karakteristieke steen (1863 tot 1903) werd gebakken in de openluchtoven op de weide van de fam. Gilliodts, vlak achter de kerk.
Deze familie schonk - naast de grond- ook de stenen van de kerk, de parochie en de school.
We stappen richting het Gallatas-bos: " Deze weg heeft een PRIVAAT karakter. Eerbiedig de eigendommen en breng respect op voor de privacy van de bewoners." ... zo staat te lezen aan de ingang van het bos.
Even verderop kruisen we de (drukke!) Bruggesteenweg en slaan links af in de Krommekeerstraat. De krommekeer stamt uit de tijd dat er slechts voet - en karrewegels waren. In ons visier nemen we 4 pylonen op, omgeven door landerijen, hoeven en bossen.
Vandaag doen wij de Vorte Bossen (50ha) aan: gelegen tussen Doomkerke en Kruiskerke ( op de grens met het oostelijke Bulskampveld).
Met wat geluk krijg je een eekhoorn te zien, of een buizerd. Ook de vos houdt zich hier graag op.
En Sinterklaas blijkbaar ook, te zien aan de plukjes baard die hij achterliet (?) Hopelijk had hij waterdichte laarzen aan, want het is hier erg drassig!
Er loopt een vijvertje ( de Visserije ) door het bos. "... Na schooltijd of tijdens de vakantie kwam de schooljeugd hier zwemmen en ravotten..." Waarschijnlijk halen oudere Ruiseledenaars hier mooie herinneringen op...
Doorheen het plaatselijke dialect, de bodem van het natte noorden en het drogere zuiden versmelten Oost en West-Vlaanderen zich met elkaar.
De Bosdreef gaat langzaam over in de (lange) Planterijstraat, die we volgen tot het bittere einde. Van hieruit krijg je uitzicht op grote boomkwekerijen.
Op onze terugweg naderen we het 18-eeuwse Veldkapelletje, dat lange tijd vermaard was als bedevaartsoord. Hier kwamen mensen er bij de Heilige Maagd genezing tegen de gevreesde koorts afsmeken. Binnenin staat een kopie van het O.L. Vrouwebeeld van Michelangelo. Het origineel werk bevindt zich in de Brugse O.L. Vrouwekerk. Het oorspronkelijke (barokke) O.L. Vrouwebeeldje (1770) werd - om veiligheidsredenen- in de kapel van het nabijgelegen Rijksopvoedingsgesticht bijgezet.
Ter herinnering aan de uitwijzing van talrijke inwoners, naar Amerika (1888), werd later een gedenksteen in de gevel van de kapel geplaatst.
Het aanpalend kerkhofje van St.-Pietersveld oogt wat verlaten. Het behoort toe aan het Rijksopvoedingsgesticht en diende (tot 1971) als begraafplaats voor kostgangers en personeelsleden.
Het einde komt in zicht. We volgen de bosrand over zo'n 600 m. en komen opnieuw in een open veld. Links van ons het vroegere ' Disveld ', vlak voor ons uit de ' Gulkse Putten ' (+/- 100ha).
We naderen terug het centrum van Doomkerke, langs de Brandstraat.
Hier was het dat pastoor Doom zijn droom realiseerde: een kerk, een parochie, en mensen die zagen dat het goed was om er te wonen.
Met bosgroeten,
:0) Veerle Loriaux
dinsdag 25 november 2008
Nieuwe fietsbrug geopend in Brugge
Wie de laatste maanden langs de expressweg tussen Brugge en Zeebrugge passeerde heeft ongetwijfeld al de nieuwe brug opgemerkt.
Sinds dit weekend is de nieuwe fietsersbrug officieel geopend en meteen werd deze al geïntegreerd in het fietsnetwerk.
Wie komt vanuit nr 62 (St-Pieters) naar 61 rijdt wordt nu net voor de Sint-Pietersplas omgeleid naar rechts ipv links om dan zo over de nieuwe brug de expressweg te dwarsen.
Net voorbij de nieuwe brug is het hierdoor nu ook mogelijk om rechtstreeks naar Zuienkerke (knooppunt 18) te rijden.
Een kaartje met de nieuwe situatie wordt later nog toegevoegd.
Sinds dit weekend is de nieuwe fietsersbrug officieel geopend en meteen werd deze al geïntegreerd in het fietsnetwerk.
Wie komt vanuit nr 62 (St-Pieters) naar 61 rijdt wordt nu net voor de Sint-Pietersplas omgeleid naar rechts ipv links om dan zo over de nieuwe brug de expressweg te dwarsen.
Net voorbij de nieuwe brug is het hierdoor nu ook mogelijk om rechtstreeks naar Zuienkerke (knooppunt 18) te rijden.
Een kaartje met de nieuwe situatie wordt later nog toegevoegd.
vrijdag 21 november 2008
Groeien met de seizoenen.
Beste natuurvriend.
Groeien met de seizoenen... Het staat te lezen op elke bladnerf.
En ofschoon we er ( misschien ) stilaan genoeg van hebben, ze dwarrelen nog aardig in het rond.
Wat staat er dan te lezen..., vroeg je je af?
Een hele levensgeschiedenis als je 't mij vraagt, niet gespaard van weer en wind en zéker zijn ze niet te benijden als je er nu nog aan de takken ziet bengelen, tot hun laatste krachten zijn gedoofd.
Bij een herfstwandeling kan je het vast ook niet laten om door de bladeren te rennen, het ritselend geluid brengt je misschien heel even terug bij het kind die je was...
Wàs...Samen met je klas verzamelde je toen blaadjes, dennenappels, beukennootjes,...
Groeiend in seizoenen komen herinneringen weer tot leven, waarin we ons gedragen weten, hoe onvoorspelbaar de toekomst voor ons lag.
Met de ogen van een kind durven kijken opnieuw, dat elke inspanning de moeite loont...
De bomen in hun kale bast lijken langzaam in te slapen.
Maar in hun subtiele rust vergaren ze krachten, opdat de gure winter geen greep zal krijgen op de jonge twijgen volgend jaar.
Een scheppende kracht in een teer winterkleed gewikkeld, als het ware, voor wie gelooft dat elke moeite vroeg of laat zijn uitwerking vindt.
Het is als groeien met de seizoenen, groeien door weer en wind.
Met fijne herfstgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Groeien met de seizoenen... Het staat te lezen op elke bladnerf.
En ofschoon we er ( misschien ) stilaan genoeg van hebben, ze dwarrelen nog aardig in het rond.
Wat staat er dan te lezen..., vroeg je je af?
Een hele levensgeschiedenis als je 't mij vraagt, niet gespaard van weer en wind en zéker zijn ze niet te benijden als je er nu nog aan de takken ziet bengelen, tot hun laatste krachten zijn gedoofd.
Bij een herfstwandeling kan je het vast ook niet laten om door de bladeren te rennen, het ritselend geluid brengt je misschien heel even terug bij het kind die je was...
Wàs...Samen met je klas verzamelde je toen blaadjes, dennenappels, beukennootjes,...
Groeiend in seizoenen komen herinneringen weer tot leven, waarin we ons gedragen weten, hoe onvoorspelbaar de toekomst voor ons lag.
Met de ogen van een kind durven kijken opnieuw, dat elke inspanning de moeite loont...
De bomen in hun kale bast lijken langzaam in te slapen.
Maar in hun subtiele rust vergaren ze krachten, opdat de gure winter geen greep zal krijgen op de jonge twijgen volgend jaar.
Een scheppende kracht in een teer winterkleed gewikkeld, als het ware, voor wie gelooft dat elke moeite vroeg of laat zijn uitwerking vindt.
Het is als groeien met de seizoenen, groeien door weer en wind.
Met fijne herfstgroeten,
:0) Veerle Loriaux
zondag 2 november 2008
Monument ' Le Combat de Marialoop '
Beste natuurvriend,
Mijn wens was om het monument 'Le Combat' te Marialoop/ Meulebeke eens van dichtbij te kunnen zien.
Naar het schijnt is dit een kunstwerk dat volledig in het teken staat van W.O.I en van alle gesneuvelde soldaten en Meulebekenaars.
Op verschillende plaatsen in Meulebeke, Marialoop, 't Veld en de Paanders staan prints langs de weg opgesteld, die de sfeer van ' Le Combat ' weergeven, beelden uit het verleden, beelden uit de actualiteit,...Meulebeke keert terug in de geschiedenis.
Terwijl met Allerzielen onze dierbare overledenen worden herdacht, is 11 november gewijd aan hen die het leven lieten in oorlogstijden.
Moeilijk te vatten hoe geweld uitbreidt.., terwijl we juist zo afkerig staan tegenover geweld, trekt de oorlog mij -op gevoelige wijze- telkens weer de aandacht.
De Weverijroute (41km) zendt ons langs Ingelmunster richting jaagpad, naar Ooigem, om via Meulebeke en Pittem naar het Provinciedomein 't Veld in Ardooie terug te fietsen richting Kachtem en Emelgem.
'Le Combat' is een werk van dhr. Frans Vercoutere. De impossante urne is een koperen afgietsel, met binnenin een zuil waarop de namen zijn verwerkt van alle gesneuvelde soldaten en Meulebekenaars uit W.O.I. Bovenop het monument staat een klein huisje, gemaakt van papaverknoppen, als symbool van de gesneuvelden.
Tot 11 november kan je - om en bij Marialoop- een tentoonstelling bijwonen, eveneens de route: " Hedendaagse kunstenaars en (front) schilders uit W.O.I op de Marialoopkouter".
Deze route (5km) kan men te voet, per fiets of met de wagen doen, op enkele mooie locaties op en nabij de Marialoopkouter..
Voor alle info kan je terecht op www.meulebeke.be/ le combat
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
Mijn wens was om het monument 'Le Combat' te Marialoop/ Meulebeke eens van dichtbij te kunnen zien.
Naar het schijnt is dit een kunstwerk dat volledig in het teken staat van W.O.I en van alle gesneuvelde soldaten en Meulebekenaars.
Op verschillende plaatsen in Meulebeke, Marialoop, 't Veld en de Paanders staan prints langs de weg opgesteld, die de sfeer van ' Le Combat ' weergeven, beelden uit het verleden, beelden uit de actualiteit,...Meulebeke keert terug in de geschiedenis.
Terwijl met Allerzielen onze dierbare overledenen worden herdacht, is 11 november gewijd aan hen die het leven lieten in oorlogstijden.
Moeilijk te vatten hoe geweld uitbreidt.., terwijl we juist zo afkerig staan tegenover geweld, trekt de oorlog mij -op gevoelige wijze- telkens weer de aandacht.
De Weverijroute (41km) zendt ons langs Ingelmunster richting jaagpad, naar Ooigem, om via Meulebeke en Pittem naar het Provinciedomein 't Veld in Ardooie terug te fietsen richting Kachtem en Emelgem.
'Le Combat' is een werk van dhr. Frans Vercoutere. De impossante urne is een koperen afgietsel, met binnenin een zuil waarop de namen zijn verwerkt van alle gesneuvelde soldaten en Meulebekenaars uit W.O.I. Bovenop het monument staat een klein huisje, gemaakt van papaverknoppen, als symbool van de gesneuvelden.
Tot 11 november kan je - om en bij Marialoop- een tentoonstelling bijwonen, eveneens de route: " Hedendaagse kunstenaars en (front) schilders uit W.O.I op de Marialoopkouter".
Deze route (5km) kan men te voet, per fiets of met de wagen doen, op enkele mooie locaties op en nabij de Marialoopkouter..
Voor alle info kan je terecht op www.meulebeke.be/ le combat
Met vriendelijke groeten,
:0) Veerle Loriaux
zaterdag 1 november 2008
Sage rond kabouter Spillebeen...
Beste natuurvriend,
Paddestoelen bestaan voor 90% uit water. Vandaar groeien de meesten onder hen in de herfst en als het heel veel regent.
Ze voelen zich meestal niet thuis in dennenbossen maar veeleer in loofbossen, waar veel dood hout en vergane blaadjes te vinden zijn, waarmee ze zich voeden.
Wie dezer dagen in de bossen wandelt zal ongetwijfeld in verwondering staan bij de vruchten die wij als paddestoelen herkennen?
Een mythe vertelt ons hierover, dat - in de oertijd- de geestelijke leiders vliegenzwammen (*) aten, om in trance te raken.
Op die manier trachtten ze in contact te komen met bovenaardse wezens.
Omdat allerlei vreemde dingen te zien zijn in zo'n roes, is hoogstwaarschijnlijk kabouter Spillebeen de revue ooit gepasseerd?
Nog altijd trekt hij rond in tal van sprookjes, en bij een rode paddestoel vol met witte stippen moest ik even aan hem denken...
(*) Probeer dit alstublieft niet uit. Vliegenzwammen zijn zeer giftig !
Met bosgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Paddestoelen bestaan voor 90% uit water. Vandaar groeien de meesten onder hen in de herfst en als het heel veel regent.
Ze voelen zich meestal niet thuis in dennenbossen maar veeleer in loofbossen, waar veel dood hout en vergane blaadjes te vinden zijn, waarmee ze zich voeden.
Wie dezer dagen in de bossen wandelt zal ongetwijfeld in verwondering staan bij de vruchten die wij als paddestoelen herkennen?
Een mythe vertelt ons hierover, dat - in de oertijd- de geestelijke leiders vliegenzwammen (*) aten, om in trance te raken.
Op die manier trachtten ze in contact te komen met bovenaardse wezens.
Omdat allerlei vreemde dingen te zien zijn in zo'n roes, is hoogstwaarschijnlijk kabouter Spillebeen de revue ooit gepasseerd?
Nog altijd trekt hij rond in tal van sprookjes, en bij een rode paddestoel vol met witte stippen moest ik even aan hem denken...
(*) Probeer dit alstublieft niet uit. Vliegenzwammen zijn zeer giftig !
Met bosgroeten,
:0) Veerle Loriaux
Abonneren op:
Posts (Atom)
